Rossinante

2012 seyir planlarımız...

2012-01-18T21:43:00.004+02:00

Merhabalar,
Kış ayları, biz denizciler için uzun kış gecelerinde seyir haritalarının serilip döküldüğü, seyir planlarının yapıldığı, hayallerin kurulduğu aylardır. Eski gezi anıları okunur, notlar alınır.
Denizci dostlarla fikir alışverişleri yapılır, tüm sohbetlerin ana konusu seyir planları olur.
Günler geçmek bilmez sanki...
Denize açılmak için sabırsızlanırsınız...

2012 seyir planlarımıza gelince;
Kış aylarında ayda bir Marmaris' de MIYC Trofesine katılan Rossinante ekibinde yarışıyoruz.
Şubat veya Mart ayında Mehmet-Nalan Erem ve Reyhan' la 3-4 günlüğüne kısa bir seyir düşünüyoruz.
Bahar aylarında gelenekselleşen Omerta Bahar gezimizi, yeni katılan arkadaşlarımızın eğitimini de içerecek şekilde 5-6 teknelik bir filotilla ile yapacağız.
Yaz başında Reyhan' la birlikte başbaşa 1 haftalık bir seyir yapmayı düşünüyoruz.
Yaz aylarında Danimarka' dan gelecek çok sevdiğimiz kuzenlerimiz ve Ali-Damla-Derin Kavak ile Deniz ve Hasan Ali' nin katılımıyla bir haftalık Hisarönü gezisi yapacağız.
Ağustos ayında ise Tatil Postası grubumuzla 15 gün süreli Cylades adalarını da içeren uzun bir seyir planımız var.
Sonbahar da yine geleneksel Omerta Sonbahar gezimizi yapacağız.
Planlı bu geziler dışında da fırsat buldukça denizde olacağım.

Denizlerde görüşmek üzere...
Sevgiler
Eyüp

2012' ye girerken...

2011-12-24T00:03:00.003+02:00

Merhabalar,
Bu yıl ne kadar çabuk geçti...
Bir baktım ki 2012 göz açıp kapayana kadar gelivermiş..

Tüm denizci dostlarıma mutlu, neşeli ve sağlıklı bir 2012 yılı diliyorum.
Denizle içiçe kalın, herdaim pruvanız neta rüzgarınız kolayına olsun!

Herşey gönlünüzce olsun.

Sevgilerimle,
Eyüp

Ve Girit seyrimiz...(2011 Omerta)

2011-11-23T11:27:00.027+02:00

Sevgili Arkadaşlar,
Kurban Bayramını fırsat bilerek önceden planladığımız 9 gün süren Girit seyrini tamamladık.

Risus--------------------- Pamina Blue
Geziye Off Shore Yatçılıkdan kiraladığımız 53 Feet Jeanneau Risus ve 54 DC Jeanneau Pamina Blue adlı teknelerle çıktık.
Tekneler çok güzel, rahat... Pamina Blue 4 kabinli, 4 tuvaletli, ayrıca 2 ranzalı bir bölümü ve önde bağımsız girişi olan gemici kabini var. Salon ise kocaman.
Risus, 3 kabinli, 3 tuvalet ve duşu var. Onun da önde bağımsız bir gemici kabini mevcut, salon süper, LED TV vs herşey mevcut, ilk kez bu kadar büyük ve geniş teknelerle seyir yapıyoruz.
Yelken seyri de çok iyi, elektrikli vinçler büyük kolaylık. Ortalama hızımız 7-8 knot' ın altına pek düşmüyor.

Ekipler; Pamina Blue; Mustafa Güler, Deniz Erduran, Kubilay Çağlar, Baki Güler, Barış Aslanhan, Sadık Kutlu ve Burhanettin Aydoğan

Risus; Ünal Çilingir, Celal Mestçioğlu, Mutlu Tekin, Ali Kavak, Bülent Aslanhan ve Ben

Marmaris-Aya Nikola (Girit)
Saat 11.00 gibi Marmaris Albatros Marinadan avara olduk.

Hemen üyesi olduğum Gezgin Korsan grubunun bayrağını sancak gurcataya toka ettim.

Bir aksilik olmazsa planımız mola vermeksizin 165 nm uzaklıkta Girit Aya Nikola Limanına varmak. Giriş işlemini orada yapacağız. Hava açık, rüzgar yıldız ve batı-yıldız şeklinde seyir boyu ortalama 12-18 knot arasında devamlı esti... Güzel bir yelken seyri yaptık, seyir yaklaşık 23-24 saat kadar sürdü. Bu sürenin yaklaşık 20 saati yelken yaptık.

Halki adasını bordalamaya başladığımızda hava iyice kararmıştı, Kuzeyli rüzgarların yuvarlayıp herhangi bir engelle karşılaşmadığı için iyice büyüttüğü dalgalar seyir keyfimizi biraz bozup, bazı arkadaşları deniz tutsa da yıldızların yol göstericiliğinde keyifli bir gece seyrine başladık.

Barış Aslanhan------------- -----------Deniz Erduran

Kayan göktaşları gecenin karanlığını yırtarken orada olmalıydınız...

Aya Nikola

Ertesi gün saat 10.00 gibi Marinaya bağlandık. Bizden yaklaşık 1,5 saat kadar sonra da Pamina Blue marinaya giriş yaptı.

Pamina Blue gece rotasını bizden açmış ve farklı bir açıyla limana gelmişti, yolda sabaha karşı tuttukları lambukayı da daha limana gelmeden güzelce pişirip afiyetle yemişler.

Bir görevli geldi elektrik, su bağladık. 2 günlük 47 euro bağlama parası ödedik.
Ünal ve Deniz Kaptanlar ellerinde tekne evrakları ve pasaportlarımızla giriş işlemlerini yapmaya gittiler.
Bu giriş işlemleri neredeyse 2 günümüzü aldı, bu blogu okuyan dostlara tavsiyem sakın ola ki soran olmadığı müddetçe giriş işlemi filan yaptırmasınlar. Deyim yerindeyse arkadaşlarımızın emdiği sütü burunlarından getirmişler...

Marshall Adalarının bayrağı

Burada fazla detaya girmek istemiyorum ama bizim tekne Marshall Adalarına kayıtlı olduğundan ve burdaki görevli burayı bilmediğinden hem işimiz çok uzadı hem de ekstra 100 euro ödedik. (diğer tekne AB bandıralı olduğundan 30 euro ödedik)

Bazı arkadaşlar marina' nın hemen yanındaki plajda yüzdüler...İlk gün hepimiz çok yorgunuz, gezmeye pek mecalimiz yok. Ama yine de şehirde sahil kenarında açık bir tavernayla konuşup, pazarlık yapıp grup olarak gittik. Sezon dışı olduğundan heryer sessiz, pek kimseler yok. O nedenle biz 13 kişi oldukça popüler ve rağbet görüyoruz.
Akşam yemeği, rakı, mezeler ardından oradaki Kürdistanlıyım (Irak Kürdistanı) diyen birinin ısmarladığı tatlı ve kahvelerle sona erdi. Bol sohbet, seyrin detayları ve mavrası yapıldı, güldük eğlendik...

Şehir oldukça derli toplu, kısa bir şehir gezisi sonrası marinaya teknelerimize döndük ve erkenden yatalım diyoruz ama uykumuz da biraz kaçtı, hadi king partisi yapalım dendi... Sonuç Celal ve Burhan için hüsran oldu. Oyunu bilenler bilir, Rıfkı deyip de rıfkı yiyen Burhan Kaptanı tüm gezide kızdıracak malzeme ilk günden elimizdeydi... :)
Yenilen pehlivan güreşe doymazmış misali bir parti daha oynadıktan sonra sonuç yine Burhan ve Celal için hüsran olunca, sonunda uykumuz geldi ve yattık...

3. Gün Aya Nikola-Iraklion

Sabah tüm yorgunluğumuza rağmen erken kalktık. Marinanın duş ve tuvaletleri özel bir şifreyle girilen küçük bir bina içinde.
Az sayıdaki duş ve tuvaletler için sırada beklerken girişte uzakyolcu teknelerinde yaşayanların okudukları kitapları değiş tokuş yaptıkları minik kütüphanede Orhan Pamuk' un İtalyanca çevrisi yapılmış bir kitabını görmek de bizleri sevindirdi..
Yan duvardaki ilan panosunda da oldukça ucuz çeşitli tekne malzemeleri ilanları mevcuttu..
Sıraya girdik, güzelce yıkanıp, aklanıp paklandık, temiz tişortlar ve şortlar giyinildi.

Teknelerimizde güzel bir kahvaltı yaptık.
Bugün Girit' in başkentine gideceğiz. Iraklion yaklaşık 70 km kadar batıda. Kıyıya paralel güzel bir asfalt ile Girit' in kuzey kıyısına dizilmiş ve araları birbirine eşit uzaklıkta ortalama 70 km ile sıralanmış Iraklion, Rethminon ve en batıdaki Hanya' ya gitmek için Mustafa Güler' in yoğun pazarlığı sonucu 3 günlüğü 200 euro ya biri Caddy, diğerleri Hyundai Atos marka 3 araba kiraladık. Bu arada Deniz ve Ünal hala giriş işlemleri için ordan oraya koşuşturup duruyorlardı. Nihayet saat 14.00 gibi işlemleri tamamlayıp döndüler.
Arabalara dağılıp, peşpeşe Irakliona doğru yola koyulduk. Girit, bize yakın adalara hiç benzemiyor, oldukça yeşil, hatta haksızlık yapmayayım yemyeşil, bağlar, bahçeler, zeytinlikler, narenciye bahçeleri ile dolu... İklim koşulları da sanırım bu türlü tarıma oldukça uygun..
Minik sahil kasabaları, tatil siteleri, köyler arasından geçerek Irakliona vardık. Arabaları merkezde bir otoparka bırakıp gezmeye başladık.

Sokaklar bomboş, turizm mevsimi bitmiş. Krizin etkileri de görülüyor. Protesto duvar yazıları özellikle banka duvarlarında yoğun...

Ali Kavak ve Mutlu Tekin

Hava karardı, karnımız iyice acıktı. Turistik bir meydanda İzmir Kebap adında bir restoran gördüysek de yüz vermeyip, daha yerel Girit mutfağına has yemekler yiyeceğimiz çok güzel, şık ahşap 2 katlı bir Restoran bulduk salonu sadece bize ayırmışlar, yerel sofra şarapları ve uzo eşliğinde güzel bir yemek yedik.

Yemek sonrası biraz daha yürüyüş yapıp arabalarımıza binip, şoför dışındakilerin uyukladığı 1,5 saatlik bir yolculuk sonrası teknelerimize döndük.
Bu gece King yok ama Poker oynayalım dendi.
Fiyonk makarnaların tanesinin 10 kuruş, plastik çaybardağı altıklarının 1 euro yerine geçtiği fişlerle sıkı bir poker partisi başladı.
Sonuç mu? Kubilay ve Celal için hüsran... Sanırım ilk gün 5-6 euro kadar kayıpla partiyi sonlandırdılar.
Yarın sabah erken kalkılacak yolumuz uzun, arabalarla Rethminon ve Hanya gezilip görülecek. Hanya' da bir gece kalacağız.

4. Gün Hanya...

Yine erken uyandık, duş ve kahvaltı faslından sonra küçük sırt çantalarımızı da hazırlayıp arabalara bindik ve Hanya' ya doğru yola çıktık. Biz hiçbir yerde mola vermeden direk olarak Hanya' ya gittik. Diğer arkadaşların bir kısmı yol üstünde Minos uygarlığı ile ilgili arkeolojik kazılarında yapıldığı müzeleri gezecekler. Knossos sarayına gidecekler.

Hanya çok güzel bir şehir, limanında çok güzel tarihi bir cami var.
Liman ve çevresi nerdeyse yüzlerce otel, pansiyon tarafından çevrili dar ve güzel sokaklarla labirent gibi...

Her sokak ayrıca minik bar ve cafelerle, tavernalarla dolu.
Ama mevsim turizm sezonu olmadığından heryer bomboş...
2-3 saat kadar sonra diğer arkadaşlar da geldiler. Beraberce gezmeye devam ettik. Akşam kalmak için uzun pazarlıklar sonucu 2 farklı otel de 2 er kişilik odalarda kişi başı 10 euro ya anlaştık.

Kubilay Çağlar

Bu arada biz otel arıyorlar diye düşündüğümüz bir grubu ara sokaklarda oldukça sota sayılayabilecek bir minik barın önünde oturmuş, birkaç meze ile içki içip, Eleni adlı sempatik bir hanımdan Girit hakkında bilgi alırken yakaladık. Eleni neredeyse 1 kilo kadar Uzo' yu içmiş olmasına rağmen hala ayakta ve devrilmeden Mustafa' ya Girit mutfagı konusunda seminer veriyordu. Önlerine ceviz koyup nasıl kırılacağını anlatıyor ve keyifle gülüyordu. Biz ise Halkların kardeşliği ve dostlukların gelişmesi adına arkadaşlarımızla gurur duyup, sesimizi çıkarmayıp, otel aramaya devam ettik...
Kalacak yer konusu hallolunca yemek için limanda bağlı bir guletin türk gemicisi' nin tavsiyesi ile liman boyunca yanyana dizilmiş tavernaların birinde dışarda kurdurduğumuz uzunca bir masa etrafında çok keyifli ve çok şezzetli ve ucuz bir yemek yedik. Herzaman ki gibi şarap, uzo ve rakılar sular gibi içildi.

Daha sonra yine bir tur atıp, gece kulübü, bar vb gitmek isteyen haytalar ayrıldı. Zaten peşimize düşen birkaç kişi ellerinde broşür ve kartlarla bizleri kendi kulüplerine götürmek için yarışıyordu.
Ben erkenden gidip yattım. O nedenle o gece hakkında detaylı bilgim yok. Bilgisi ve görgüsü olanlar da ser verip sır vermiyor... :) Ehh tabii grubun adı omerta, dolayısıyla kimse konuşmuyor.

Sabah kalktık kahve ve birer tosttan ibaret kahvaltımızı yaptık. Daha sonra biz teknemizin olduğu Aya Nikolaya doğru yola çıktık. Diğer arkadaşlar, gecenin yorgunluğunu çıkarmak için biraz geç kalkmışlar. Ve sonrası hediyelik birşeyler almak için çarşı pazar dolaşacaklar.

Biz, yolda Rethminon (Resmo) şehrine uğrayıp, şehir içinde bir tur atıp devam ederek teknemize döndük.

Oldukça erken dönmüştük. Bol bol vaktimiz vardı. Arabamızın anahtarını teslim ettik. Marina idaresine sabah erken ayrılabileceğimizi söyleyip 3 euro elektrik parasını ödeyip depozit vediğimiz 20 euromuzu aldık. Denize girdik, ben biraz uyudum. Bazı arkadaşlar şehri gezdiler.
Hava kararmaya yakın diğer arkadaşlar geldi. Biz bu arada akşam yemeğini hazırlamıştık. Diğer yol yorgunlarına güzel bir jest yaparak yemeğe davet ettik. Bizim teknenin havuzluğunda hepberaber yemek yedik.
Hava durumu için Dr. Mehmet Erem telefonla aradı, uzunca bir değerlendirme yaptık. Ben gece uyumadan yola çıkalım diyorum. Diğer tekne kaptanları da bunun üzerine rota çalışması yapıyor, bizimkiler gece seyir hazırlığına giriştiler. Sıcaksu, meyva, biraz sandviç vb yiyecek havuzlukta yerlerine konuyor. İşler tamamlandı ama bu sefer bazı arkadaşlar gece gitmeyelim, sabah erken yola çıkalım diye muhalefet etmeye başladı. Epeyce bir görüş teatisi sonrası son sözü komodor olarak söyledim. Geceyarısı 00.30 da yola çıkıyoruz.
O saate kadar başladık kağıt oynamaya. Kubilay ve Celal yine paraları kaptırdı...

5.Gün Kassos...

Saat 00.30 hava açık, rüzgar çok az...
Sessizce palamarları çözdük, demirimizi alıp o dar yerden bowthruster yardımıyla sorunsuzca çıkıp, gecenin karanlığına doğru süzüldük. Hızla teknenin üzeri neta edildi, usturmaçalar toplandı. Ve çok ağır yolla diğer teknenin de marinadan çıkmasını bekledik. Diğer teknemizin silyon fenerlerini de görünce anayelkeni açıp, biraz daha hız verip Kassos rotasına girdik. Peşpeşe gidiyoruz. Girit' in doğu ucundaki sığlık ve küçük adacıkları üzerlerindeki gecefenerlerinin bize güven veren ışığında gözleyip, sırasıyla bordalayıp açıkdenize çıktık. Hava oldukça nemli ve sisli... Yolumuz yaklaşık 65 nm. Sabah 8-9.00 gibi Kassos' a varmayı hedefliyoruz.
Gece boyu kayda değer bir sorun yaşamadık, uyumayanlarla sohbet, muhabbet, dün geceki Hanya maceraları vb. Acıkınca hazırladığımız sandviçler yenildi, uyku bastırınca neskafeler içildi...

Mutlu Tekin....................................................Ünal Çilingir

Uyandığımda Kassos' a oldukça yaklaşmıştık. Yaklaşık 1-1,5 mil kadar önümüzde Pamina Blue vardı. Hava güneşli, masmavi...
Pamina Blue yeni limanın oldukça yüksek beton iskelesine aborda oldu. Bize de liman içine doğru beton iskelenin kendilerine dik son bölümüne aborda olabileceğimizi seslendiler.

Tüm usturmaçalarımızı teknenin iskelesine vardavelaya bağladık.
Pruvada bir arkadaş elinde bağlama halatı, bir diğerimiz iskele kıç tarafta elinde bağlama halatı ve dümende Mutlu Kaptan usulca gösterilen yere aborda olup, tekneyi güzelce bağladılar. Ayrıca bir açmaz alarak tekneyi sağlama aldılar.
Kassos son derece sessiz ve oldukça şirin bir ada...
Biraz yürüyünce eski limana vardık. Oraya da bağlanabilir mişiz. Orada minik bir plaj da var.
Limandan köye doğru yürüyünce ilk dükkanlardan biri olan Hırdavat ve Boya satan dükkanın önündeki bir şahıs bize Türk müsünüz? diye seslenince adını daha önce Sevgili Hakkı Algın Ağabeyden duyduğum Mihail ile tanıştık.
Mihail, yıllar önce adaya yerleşmiş. Evli, çoluk çocuk ve iş sahibi...
Kendini Türkiyeli olarak addediyor. Beyaz Rus atalarının yıllar önce Büyükada' ya yerleştiğini, orda evi olduğunu söylüyor. Oldukça güzel bir türkçesi var.
Bize adayı tanıttı, küçük olmasına rağmen ve nüfusu çok az olmasına rağmen AB tarafından 15 milyon euro verilmiş ve liman, yol vb yapılmış. Hatta küçük bir havaalanı varmış. Hergün kocaman feribot uğruyormuş. 15 kadar öğretmen, 4 doktor varmış. Girit' in çok zengin olduğunu önümüzdeki yıllarda Yunanistan'dan ayrılmak istediğini, bu konuda referandum yapacağını vb anlattı.

Minik köyü gezdik, çok eski minnacık bir küçük kayıkların barındığı önünde feneri bile bulunan şirin bir limanı daha varmış, orda oturduk be birer türk kahvesi içtik.
Yapacak fazla bir iş yok. Heryerini yarım saatte gezdik. Bir kısmımız güneşlendi, bir kısmımız oltaları çıkardı ve balık tutmaya çalıştı, bir kısmımız yüzdü...
Akşamları hava oldukça erken kararıyor ve güneş gider gitmez oldukça kuvvetli bir soğuk içimizi donduruyor.
Yine bizim teknenin havuzluğunda güzel bir yemek faslından sonra sıkı bir poker partisine başladık. Bu arada köyde bir düğün veya bir eğlence var, o kadar gürültü bu kadar küçük ve ıssız adadan nasıl geliyor, şaşırdık...
Poker partisi ise artık ne siz sorun ne ben söyleyeyim herzamanki gibi sonuçlandı...
Sabah erken kalkacağız ve Halkiye dümen tutacağız...

5.gün Halki...

Sabah uyandığımda saat 05.30 du, hemen kalktım yüzümü yıkadım ve Pamina Blue da Burhan Kaptanı uyandırdım. Bizim tekneye döndüm ve Mutluyla beraber herkes uyurken palamarları çözüp, açmazı açıp, halatlarımızı topladık, dümende Mutlu Kaptan yavaşça usulcacık Kassos' dan ayrıldık.
Bugün olanları sanırım ömrümüz boyunca unutmayacağız.

Pamina Blue hemen arkamızdan geliyordu, biraz ilerleyip adanın kuytusundan çıkarçıkmaz dar apaz gelen rüzgarda yelkenleri tam arma açınca hızlanarak ileriye doğru atıldık... Rotamız Halki.
Karpathos adası ile Kassos arası Şilep ve Tankerlerin geçiş yolunda olduğundan dikkatle gelip geçen gemileri seyredip, gözleyerek geçtik. Ve Karpathos' un dik kıyılarına paralel seyretmeye başladık. Yaklaşık 1 mil kadar arkamızdan gelen Pamina Blue bu esnada etrafında bir daire çizmeye ve sağa sola doğru anlamsız şekilde gitmeye başlayınca, herhalde istemsiz kavança attılar vb yorumlar yaptık. Telsizden sorunca ise büyük bir balık tuttuklarını, o nedenle durduklarını söyleyince müstehzi bir gülümsemeyle inanmadık.

Sadık Kutlu.....................................................Baki Güler

Meğerse gerçekten şimdiye kadar yaptıgımız tüm seyirlerde tuttuğumuzdan fazlasını bir kerede yakalamışlar. Ve saatlerce bu kocaman Albakor cinsi Orkinos' u tekneye çekmeye çalışmışlar ve sonunda da başarmışlar...
(Balığın cinsini telefonla İstanbuldan Mehmet Erem' e tarif ederek doğruladık)

Bizim ise yelken seyrimiz sorunsuz ama hiç balık yakalayamayarak Halki de sona erdi. Halki beton iskelesine feribotun gelmeyeceğini öğrendikten sonra sancaktan aborda olduk.

Pamina Blue ise Halki yakınlarında ayrıca bir Kılıçbalığı da yakalayıp yaklaşık 2 saat kadar sonra önümüze aborda oldu. Teknede bir sevinç ve gurur havası hakim. Özellikle Sadık Kutlu ile Baki Güler' in gözlerinin içi gülüyor ve hep bir ağızdan balıkları nasıl yakaladıklarını anlatıyorlardı. Orkinos' u tarttığımızda 30 kg üzerinde olduğunu gördük. Kuyruğu şimdilik Pamina Blue' nun vardevalasını süslüyordu.
Kılıçbalığı ise yavru olup, yaklaşık 4 kg kadardı. O' nun da kılıcı güzelce kesilip anı olarak Sadık tarafından alındı.

Sadık Kutlu Bursa da Ürolog, Baki Güler ise Kayseri de Göz Doktoru, ama inanın o kadar büyük ve gelişmiş bir balıkçı çantaları ile gelmişlerdi ki, ameliyat çantaları o kadar donanımlı değildir. :) Tüm gezi boyuncaki balık tutma çabalarının karşılığını bugün almışlardı...
Halki' de deniz o kadar temiz ki.. Hava biraz soğumaya başlasa bile hemen denize girdik.
Sonrası teknede birer kadeh şarap içip, peynir, kuruyemiş vb yiyip, Halki' yi ilk kez gören arkadaşlarla bir yürüyüş yaptık. Heryer kapalı gibi.

Liman' ın hemen arkasında "Taverna Maria" adlı açık yerin sahibesi Maria ile konuşup, balığımızı pişireceğini, bol salata ve birkaç meze ile açıklıktaki yaşlı çınarın altına masa kurabileceğini öğrendik.
Kubilay' ın aşçılığında büyük ve bol bir kömür ateşinde balıkları önce kılıç, sonra albakor olmak üzere patlayıncaya kadar yedik. Yemeğin tüm konusu balıkların nasıl tutulduğu ve üç silahşörlerin deyişlerinin anlamı üzerine engin bol gülmeceli sohbetler şeklinde geçti. O kadar çok balık pişirmişiz ki Halki de ne kadar kedi varsa hepsi doydu...

Yine bir yürüyüş ve sonrası teknemizde sıkı bir poker partisi yapıp uyuduk.
Yarın sabah rotamız Rodos...

Rodos

Sabah herzamanki gibi erken uyandık. Kahvaltıyı teknemizde yapacağız. Akşam biz poker oynarken Ünal, Halki' nin öğretmeniyle arkadaşlığı ilerletmiş. Sabah 09.00 da buluşup onu da Rodos'a götürmek konusunda da anlaşmışlar. Ama arkamızdan fırtına geliyor, dostlar telefonla uyarıyor, internette meteorolojik sitelerde tüm ege ve bulunduğumuz yöreler giderek kızarıyor. Çay, peynir, zeytin ve fırından alınan taze ekmekten oluşan kahvaltımızı alelacele yapıp saat 7.30 gibi rıhtımdan avara olduk. Pamina Blue ise kahvaltıyı yolda yapacak olduğundan bizden yarım saat kadar önce yola çıkmıştı.
Halki' den uzaklaşmaya başlarken sağnaklarda 30 knot'un üzerine çıkan oldukça kuvvetli bir rüzgar vardı. 2.camadanda yelkenleri açıp ilerlemeye başladık. Alimnia adasını bordalamaya başladığımızda rüzgar giderek düştü, daha sonra ise iyice kaldı. Zaman zaman yelken, zaman zaman ise motor yelkenle laylaylom şeklinde bir seyir yaparak Rodos' a vardık.

Rodos Mandraki Limanına vardığımızda ise herzamanki gibi rüzgar altında zorlu bir manevra ile (allahtan bowthrusterımız var)Ünal Kaptan' ın yönetiminde son yere bağlandık. Pamina Blue bizden önce gelip bağlanmış.

Rodosa ilk kez gelenlerle Kaleiçi gezildi, hediyelik eşyalar alındı, Ünal ve Deniz Kaptanlar çıkış işlemlerini tamamladılar. Akşam için favorimiz ve dostumuz olan Nikos' un Tavernasına gidilip sohbet ettik ve rezervasyonumuzu yaptık.
Akşam saat 19.30 da topluca Nikos Tavernaya gittik.

Çok güzel, lezzetli ve çeşitli deniz ürünlerinden oluşan bir yemek yedik. Bolca rakı içtik. Seyrin detaylı bir değerlendirmesini yaptık.

Yemek sonrası Bar ve Cafelere gidenler dağıldı.
Yarın sabah Marmarise döneceğiz...

Son gün Marmaris..

Sabah erken kalktık hava kapalı, nemli...
Önde Pamina Blue arkasında Risus Marmarise döndük..

Bir sonraki Omerta gezimizde birlikte olma dileklerimizle öpüşüp vedalaştık...

Sevgiler
Eyüp

Not: Fotograflar için Dr. Sadık Kutlu ve Dr. Celal Mestçioğlu' na teşekkürler

Girit Seyrine hazırlık...

2011-10-13T13:48:00.004+03:00

Girit

Sevgili Dostlar,
Bu sene geleneksel Sonbahar Omerta seyrimizi Girit' e yapmayı planladık.
Kurban Bayramı tatilinde 9 günlük bir sürede Marmaris-Girit-Marmaris rotasında Rodos, Karpathos, Kasos ve Halki adalarını da ziyaret etmeyi planlıyoruz.
Seyir için Off Shore Sailing' den 2 adet tekne kiraladık. Tekneler 50 feet Benetau ile 49 feet Jeanneau .
Ekibimizde yaklaşık 12 Omerta üyesi arkadaşımızla birlikte 2-3 misafirimiz olacak.
Bu sıralar daha önce benzer seyri yapmış dostlarımızın yazdıkları seyir anılarını okuyor. Pilot kitaplardan detaylı rota hazırlıklarımızı yapıyoruz.
Seyir dönüşü bu sayfalarda gezinin detaylı anlatımını ve fotografları görebileceksiniz.

Sevgiler
Eyüp

Eylül' de Hisarönü - 2011

2011-09-20T11:25:00.016+03:00

Finike' den Marmaris'e... 2011 Tatil Postası

2011-08-08T12:37:00.006+03:00

Merhabalar,
Bu seneki geleneksel Tatil Postası gezimizi değişik bir formatta yaptık.
Rotamız Likya turu olduğu ve 1 haftalık bir izin süremiz olduğundan, daha iyi bir gezi, tatil programı yapabilmek için öncelikle grubumuzu ikiye böldük.
3 tekne Marmaris-Finike seyrini yaptı, sonrası ise yeni grup teknelere yerleşip Finike-Marmaris rotasında geri döndü...
Aşağıdaki seyir anısı Atlantis Katamaranıyla seyir yapan Sevgili Vahap Aslan tarafından kaleme alınmıştır.

Sevgiler
Eyüp

ATLANTİS’İN SEYİR DEFTERİ

1 hafta önceden başladı tatil hazırlığı Atlantis tayfasının. Kırdar, Aslan ve Oksay ailesi tatilin 1 hafta öncesinde alış-veriş listesi için toplandı. Rakı ve sirkeleşmeye yüz tutmuş şaraplar eşliğinde, Başçıl Ailesi ile de telefonla görüş alınarak alış-veriş listesi oluşturuldu. Şarap ve peynir konusu listede ön plana çıkarılarak “Master of Wine” Celal ve “Co-Master of Wine” Bekir, konu ile ilgili görev üstlendi. Eskişehir’in muhtelif şarap satış noktaları taranarak 28 adet şarap alındı. Bu arada teknedeki her erişkin için balon kadehler unutulmadı. Peynir konusu Bekir Kaptana ihale edildi. Geziden bir gün önce alkolsüz içecekler ve bozulabilecek gıdalar dışında tüm alış-veriş tamamlanmıştı.
1 Temmuz 2011 saat 22:30’da minibüsün tekeri dönmeye başladı. Saat 23:30’da başlanan Jack Daniels muhabbeti, saat 00:30’da minibüsü sessizliğe boğdu. Minübüsün mavi iç aydınlatması eşliğinde seyahate devam edildi. Gün ağarırken salimen varıldı Finike’ye ve muhtelif böreklerle kahvaltıyı takiben marinaya ulaşıldı. Tatil yorgunu Müezzinoğlu, Güler ve Tiryaki aileleri ile ayak üstü sahbeti takiben vedalaşıldı. Burhan Kaptanın deniz tatilini iki gün daha uzatması takdir ile karşılandı. Öğle üzeri Haluk Kaptan ve ailesi gruba katıldı. Tatilde bize eşlik edecek Eyüp Komodor, Mustafa Kaptan, Vehbi Kaptan ve ailelerinden oluşan Catch Up ekibi ile hasret giderildikten sonra tekneye yerleşme sürecine büyük bir hevesle başlandı. Tekne temizliği ve teslim alma süreci devam ederken eksik malzemeler yakında bulunan bir market ve şansımızdan o gün kurulan Finike Pazarından tedarik edildi.

Teknenin kaptanı Celal, muhasip olarak Bekir Kaptan’ı, vakanüvis olarak Vahap Kaptan’ı görevlendirdi.

Teknemiz Atlantis. Fountaine Pajot Bahia 46. Tekne tanıdık. 2008’de Atlantis’le Yunan Adaları gezisi yapmıştık.

Tekne ekibi: Celal, Vasfiye, Görkem Kırdar, Vahap, Nermin, Erge Aslan, Bekir, Sıdıka Oksay, Haluk, İsabel, Sinan Başçıl.

02.07.2011 (1. Gün) Finike – Gökkaya
Sakin ve yorucu olmayan bir rota seçildi. Finike, Gökkaya, Karalos, Kaleköy, Kaş, Kalkan, Göcek, Ekincik, Marmaris rotasını izleyeceğiz. Ortalama yolumuz 180 nm. Yelken açısından pek şanslı değiliz. Çoğunlukla kafadan esecek rüzgar.
Saat 13:30’da Finike limanından palamarlar çözülerek Celal Kaptan’ın kılavuzluğunda seyre başladık. Hedef Gökkaya Limanı. Ortalama 18 nm yol alacağız. Seyir öncesi Eyüp Komodorla gerekli planlamalar yapıldı. Rüzgar 10 knot. Ancak kafadan esiyor. İlk günden zaman kaybetmemek adına yelken açmıyoruz. Daha seyrin ilk saatinde Bekir Kaptanın şapkası denize uçtu. Dümendeki Celal Kaptan “Gerçek denizci denizde eşya bırakmaz” düsturuyla Williamson Manevrası ile şapkayı kurtardı.

Tekneye balıkçı kadrosundan giren Sinan, seyrin ilk saatinde oltaları bıraktı denize. İlk günün hasılatı 2 adet mercan.
Gökkaya limanının mükemmel bir kıyısında kayalara palamarlar bağlanıp mevsimin ilk tuzlu suyu ile teması sağlandı. Akşam Vasfiye ve Sıdıka’nın yaptığı kızartılmış biber ve soğan eşliğinde Bonfile, Nermin’in yaptığı salata ile beraber Celal Kaptan’ın önerisi ile gezinin ilk şarabı olarak seçilen Kalecik Karası Trojan Rezerv, balon kadehlerle buluştu.

Takiben DLC 2009 Cabarnet Sauvignon ve son olarak Güzay Karaoğlan, yıldız örtüsünün altında, ruhumuzu şarabın kırmızısına boyadı.
Yıldızların ışıltısında ekip yavaş yavaş kaynaşıyor. İsabel ve Sinan grubun tümü ile ilk kez karşılaşıyor. Ama herkeste uzun süredir tanışıklığın sıcaklığı ve mutluluğu mevcut. Sıcak bir sohbet sonrası kamaralara geçiyoruz. Görkem yıldızların keyfini daha uzun çıkarmak istiyor. Kendine cep telefonunun çektiği bir yer arıyor güvertede:)

03.07.2011 (2. Gün) Gökkaya-Kaleköy
Sabah erkenlice Gökkaya limanında yapılan kahvaltıyı takiben kahveler içilmeye başlandı. Bu arada Eyüp Komodor ve Reyhan teknemize geldiler. Kahveler içildikten sonra Sıdıka kahve falı bakmaya başladı.

Anlaşılan Baybora Kaptan’ı aratmayacak. Bu arada Erge’de fena değildi kahve falında.

Kahve faslından sonra kıç halatları ve demir alınarak seyre başlandı.
Dümende Bekir Kaptan var. Bir önceki akşam planlama yapılmıştı. Hedef Karalos Koyu gezildikten sonra Kaleköy’de Likya Restorana bağlanmak. Yol yaklaşık 8 mil. Yol kısa olduğundan bolca deniz molası verebileceğiz. Koylar sırayla geziliyor. Öğle yemeği menüsü ton balıklı makarna. Mutfak Vasfiye ve Nermin’de. Hamidiye Harabeleri ayrı bir ilgi çekiyor tabi. Haluk Kaptan’ın verdiği tarihi bilgiler eşliğinde ve rüzgarsız bir havada tamamlanıyor gezi.

Likya restoranın iskelesine sancaktan aborda oluyoruz. Bizden sonra Catchup, Mustafa Kaptan’ın idaresinde bağlanıyor iskeleye. Daha tatilin ikinci gününde kötü bir haber. Fenerbahçali yöneticiler şike nedeniyle tutuklanmış. Eyüp Komodor ve Vahap Kaptan’ın yüz ifadelerini anlatmaya gerek yok sanırım. Bir de Celal Kaptan’ın sevinç gözyaşlarını…
Tekne bağlandıktan sonra Haluk Kaptan’ın üretimi olan ceviz şarabı yudumlanıyor. Güzel bir tat. Her geziye gelmesi lazım…Akşam için restoranda sadece İsparoz balığı mevcut. Sohbette ağırlıklı konu Fenerbahçe. Balığın yanına rakı ilave edilerek bitiriliyor akşam.

04.07.2011 (3. Gün) Kaleköy - Kaş
Günün rotası Kaleköy-Kaş. Yaklaşık mesafe 20 nm. Kaptan köşkünde Haluk Kaptan var. Rüzgar 5-6 knot. Ancak yine orsa. Sakin bir seyri takiben Kaş’taki eski limana iki tekne yan yana bağlanıyoruz. Palamarlarımızı sonradan adının İsmail olduğunu öğrendiğimiz bir restoran sahibi bağlıyor. Restoranının kartını vermeyi de ihmal etmiyor bu arada. Kısa bir Kaş gezisini takiben soğuk biraları yudumlarken King partisi başlıyor. Nedense herkes Burhan Kaptan’ın eksikliğini hissediyor.
Akşam için Similey’s Restoran’dayız. Menüde mercan, karides, karavida, ahtapot, kalamar var. Vahap Kaptan’ın ısrarıyla rakı seçiliyor içecek olarak. Lezzetler mükemmel. Kaş’a uğrayanlara Similey’s Restoran’a gitmeleri kesinlikle tavsiye edilir. Restoranın sahibi İsmail Bey önceden haber verilirse bağlanma konusunda da yardımcı olacağını söylüyor (Tel: 242 836 28 12).

>

Yemek sonrası Kaş sokaklarında küçük bir gezinti yaptık. Hava çok güzel, mekanlardan gelen abartılmamış müziklerin eşliğinde güzel bir gezi oldu. Kaş, sakinliği, akşam bizden esirgemediği meltemi, pırıl pırıl bir gökyüzü ve sakin denizi ile bizi çok güzel ağırladı.

05.07.2011 (4. Gün) Kaş-Meis-Kalkan
Sabah, Smiley’s Restaurant’ın sahibi İsmail Bey’in gönderdiği sıcak ekmekleri alarak vakitlice ayrılıyoruz Kaş’tan. Rota Meis’e uğrayarak Kalkan. Yolumuz yaklaşık 20 nm. Dümende Vahap Kaptan var.

Meis’te alargada kalıyoruz. Taze ekmekler eşliğinde yaptık kahvaltımızı. Deniz kimseyi cezbetmiyor. Kahvaltı sonrası Bekir, Haluk ve Isabel botla kürek çekerek karaya çıktılar.

Yaklaşık 1 sattlik bir Meis gezisi sonrası döndüler tekneye. Meis’ten ayrıldıktan sonra Bekir Kaptan 2 knot apaz rüzgarda yelken açılmasını öneriyor. Yaklaşık 1 saatlik uğraştan sonra Poseidon’a söylenerek kapattık yelkenleri. Sakin bir seyirden sonra, Kalkan’ın ışıklarını seyredebileceğimiz küçük bir koyda yan yana bağladık tekneleri. Denizin yüzeyi, yakınlardaki tatlı su akıntısı nedeniyle soğuk, ancak tertemiz bir denizde geçiyor akşam saatleri. Bekir denizde başıboş bir balık sepeti buldu. Sinan’la beraber gerekli hazırlıklar yapılarak sepet uygun bir alana yerleştirildi. Yaklaşık 2 saat sonra 1 adet ısparoz balığı düştü sepete.
Gün batarken Gonahora Rose büyük bir keyifle içildi. Akşam menüde Isabel’in yaptığı peynirli tart,patates ve domates salatası var.Şarap menüsünde ise Ancyra-Syrah 2010.
Sıdıka’nın seçtiği “Kahve Şarkıları” albümü eşliğinde içtik şaraplarımızı.
Gün batarken ufukta görülen cismi merak eden Komodor, botla cismi incelemeye gitti. Sonuç: Yaban domuzu yavrusu. Sanırım dağlardan yuvarlanmış. Haluk ısrarla arka butlarını şaraba yatırıp pişirmek için yaban domuzunu istese de Komodor yanaşmadı bu fikre.
Gecenin ilerleyen saatlerinde Eyüp, Mustafa ve Vehbi’de katıldı bize. Yıldızların altında şaraplar, rokfor, ve Kars gravyer peyniri eşliğinde balon kadehlerden yudumlanırken Marduk, Boylam, Yıldızları tanıma sohbetleri geç saatlere kadar devam etti. Mustafa, Vehbi ve Celal oldukça bilgili yıldızlar konusunda. Bekir ise elektronik aleti ile eşlik ediyor onlara. Gecenin son şarabı Arapgir bağlarından üretilen Güzay Karaoğlan.

06.07.2011 (5. Gün) Kalkan – Göcek
Saat 05:30’da uyanıp yol hazırlıklarına başladık. Hava serin. Bizleri suya girip kıç halatlarını çözmekten Vehbi kurtardı. Demiri alırken Catch Up’ın demirini de almayı unutmadık. Kendi zincirimizi halatla askıya alıp Catch Up’un demirini boşladık. Hedef Göcek koyları. Yol yaklaşık 65 nm. Dümende Celal Kaptan var. Saat 09:00 da ön yelkeni açtık kısa sürede olsa. Poseidon yine bizden yana değil.

Patara plajını ve Ölüdeniz’i sancağımızda bırakarak sakin bir seyir yaptık. Kahvaltı için Tersane koyuna bağlandık. Bağlanma sırasında aldığımız tonozun halatı sancak motorunun pervanesine sarıldı. Ekip Kos adasında, aynı teknede, aynı pervaneye halat sardığından tecrübeli. Kısa bir çalışma ile sorun giderildi. Bu arada Eskişehir’den Vasfiye’nin arkadaşları ile karşılaştık. Kendi tekneleri ile yaz aylarında uzun süreli seyirlere çıkıyorlarmış. Hoş bir tesadüf oldu.
Kaptanlar tekneyi neta ederken hanımlar ve çocuklar kıyıya yakın bir masaya oturup köy kahvaltısı siparişlerini vermişlerdi bile. Sıcak ekmekleri dışında koyda bizi memnun eden bir şey yok. Koy güzel olmasına rağmen tesisin işletmesi çok zayıf. Tuvaletler kullanılamayacak kadar kirli. Gezilerde bu koy pas geçilmeli diye düşünüp, halatları çözüp, pasarellayı toplayıp ayrıldık koydan. Boynuzbüküne doğru rüzgarsız bir havada dümen tuttuk.
Saat 14:00’te 4-5 knot rüzgarda full arma yelken açtık. Skipper Bekir Kaptan. Saatte 4-5 mile ulaşıyoruz ama yelkenin güzelliğini uzun süre yaşayamadık, hava kalınca indirdik yelkenleri. Boynuzbükü koyuna doğru dümen kırıp koya kıçtankara bağlandık. Ancak deniz temiz bulunmadı. Koyda bizden başka iki tekne daha var. Catch Up yaklaşık 1 saat sonra koya geldi. Yapılan kısa bir istişare ile Göcek’teki diğer koyların gezerek uygun bir yere kıçtankara bağlanmaya karar verdik. Güzel bir seyirle Kuyrucak Koyu, Hamam Koyu, Sarsala Koyları, Taşyaka (Bedri Rahmi Koyu) gezilerek Yavansu Koyuna girdik. Yavansu Koyuna girdiğimizde, koya kıçtankara bağlanmış İngiliz bayraklı bir teknede iki kişinin deterjanlı suyla tekneyi yıkadıklarını farkettik. Tabi ki gereken uyarıları yaptık. Ancak yanlarından uzaklaştığımızda tekneyi yıkamaya devam ettileri. Haluk Kaptan derhal Sahil Güvenliği aradı ve olayı aktardı. Sahil Güvenlik yetklisi Haluk’a “olayı görüntülediniz mi?” diye sormuş. Bu gibi durumlarda fotoğraf çekip yapılan yanlışlığı belgelemek ve yetkililere iletmek gerek. Öğreniyoruz.
Yavansu Koyuna kıçtankara bağlandık. Bu bölgede kıyı oldukça derin. Su 20-25 metreden aniden 3-4 metreye iniyor kıyıda. Demire bolca kaloma vererek bağlandık. Bağlandığımız noktanın yaklaşık 50 metre sağında Azra Erhat’ın meşhur martı fügürü var.
Bağlanmayı takiben DLC 2009 Sultaniye Emir şarapları Celal ve Haluk Kaptanların şiir dinletisi eşliğinde içildi. Şiirler bulunduğumuz mevkiinin ruhuna uygun olarak Bedri Rahmi’den.

Karadutum, çatal karam, çingenem
Nar tanem, nur tanem, bir tanem
Ağaç isem dalımsın salkım saçak
Petek isem balımsın ağulum
Günahımsın, vebalimsin…………….

Akşam yemeği Mustafa Kaptan’ın Göbün’den botla giderek getirdiği sıcak ekmekler eşliğinde yendi.

Ve Gecenin sürprizi…

Celal Kaptan, Vasfiye ve Erge, Nermin ve Vahap’a güzel bir sürpriz hazırlamışlar. Nermin ve Vahap’ın 20. evlilik yıldönümü bugün. Güzel bir pasta ve mumlar eşliğinde, Bekir ve Sıdıka’nın şahitliğinde Celal Kaptan, Nermin ve Vahap’ın nikahlarını tazeledi.

Uzunca bir sohbetin ardından gece şarabın ve kesintisiz gökyüzünün huzuruyla sonlandı.
Gece saat 01:00’da henüz kamaralara çekilip uyumuştuk ki gürültüyle uyandık. Hava patlamış. Rüzgar yaklaşık 25 knot. Teknenin sancak kıç tarafı neredeyse karaya oturacak. Hem Atlantis, hem de Catch Up’ın kıç palamarları suda. Allahtan teknede hasar yok. Hızlıca demirlerin boşunu aldık. Sorun çözüldü gibi. Ancak uyumak mümkün değil. Teknenin ön kısmında havanın dinmesini beklerken yine yıldızlar, meteorlar, 2012 konuşuldu. Sabaha karşı rüzgarın hafiflemesi ile uyuyabildik biraz.

07.07.2011 (6. Gün) Göcek - Ekincik
Sabah saat 08:00 de halatları çözdük. Rota Ekincik-My Marina. Yol yaklaşık 33 nm. Dümende Bekir Kaptan var. Hava sakin, Bekir üzgün. Saat 13:00’te sorunsuz bir yolculuktan sonra My Marin’e bağlandık. Komodor burada “Burhanettin” ismini kullanmamızı yasakladı. Bir önceki seyirde bizim Burhan Kaptan atışmış buradakilerle. Kovulmaktan korktuk doğrusu.:)
My Marina bu bölgedeki en güzel birkaç marinadan biri gerçekten.

Deniz tüm güzelliğiyle karşıladı bizi. Tesis oldukça temiz. Denizin muhteşem güzelliğini tenlerimizde hissettikten sonra menemen ve makarnadan oluşan menü afiyetle yendi. Arkasından soğuk bira eşliğinde King partisi başladı. Celal Kaptan’ın tüm baskı ve tehditlerine rağmen Sıdıka ve Vahap çıkarken Bekir ve Celal battı :)

Akşam tüm ekip My Marin’de 4,5 kg Levrek ve 1,5 kg Sinarit eşliğinde rakı ve şarapları yudumlarken gezinin genel değerlendirilmesi yapıldı. Tabi bu arada Sinan’ın tuttuğu balıklar da bir güzel yendi. Genel kanı her zamanki gibi güzel bir tatil olduğu idi. Gezideki her iki teknenin de katamaran olması sanırım memnuniyeti artırdı.

08.07.2011 (7. Gün) Ekincik - Marmaris
Sucuk ve haşlanmış yumurta eşliğinde kahvaltı yapıldıktan sonra saat 12:00’de My Marin’den ayrıldık. Hedef Marmaris. Yolumuz yaklaşık 24 nm. Seyir sırasında Sıdıka ve Nermin’in tencerede yapmak zorunda kaldıkları kahveler yudumlanırken Bekir Kaptan’ın gemici bağları konusundaki eğitimi özellikle teknenin genç elemanları Görkem, Erge ve Sinan tarafından ilgi ile izlendi.
Seyir sırasında gezinin 3. King partisi oynandı. Tatil postası tarihinde ilk kez bir olay gerçekleşti. Bekir “Rıfkı” dedi ve yedi. (Rivayet odur ki bu tür bir olay Omerta gezisinde de olmuş .)
Marmaris’e girmeden küçük ve güzel bir koyda kısa süreli bir deniz molasını takiben saat 17:00’de Albnatros Marinaya bağlandık. Rutin işlemleri takiben saat 19:00’da gezi ekibiyle vedalaşarak, İsabel’in peynirli tart yemek için Ankara davetini de kabul ederek, yine Ali Kaptan’ın kullandığı minibüsle Eskişehir’e doğru yola çıktık. Denizli Şelale Resraurant’ta gece saat 23:00’te tandır ve rakı molası sonrası saat 05:30’’da artık Eskişehişr’deydik.

Gezi süresince yaklaşık 180 nm yol yaptık. Rüzgar genellikle orsa idi. Bu nedenle yeterli yelken yapamadık. Seyirlerde dönem dönem baştan gelen dalgalar konforu bozsada teknedeki ekipte memnuniyetsizlik ifadesi olmadı. Seyirlerimiz sırasında üstesinden gelemeyeceğimiz bir sorunla karşılaşmadık. Yaptığımız alış-verişle Dilek’in deyimi ile bizde “altın oranı” tuıtturduk. Gezide Celal ve Bekir sayesinde şarap kültürümüzü biraz daha geliştirdik. Çok lezzetli şaraplar içtik. Şaraplar sohbetlere de lezzet kattı. Sanırım bundan sonraki seyirlerde “tadım gecesi” düzenleriz.
Bu yıl tatil postasının iki gruba ayrılması, Hazal ve Yasemin’in rahatsızlığı ve Arıkan ailesinin son anda geziye katılamamsı olumsuz gelişmelerdi. Yasemin ve Hazal’ın hızla iyilşmeleri fazlasıyla sevindirdi bizi. İki farklı grupla gezi yapmanın avantajları ve dezavantajları elbetteki var. Kalabalık bir ortamda herkesle az da olsa sohbet edebilmek mi?, daha küçük bir grupta daha uzun sohbetler mi? Belkide bu konuda en çok sözü olanlar, organizasyonu yapanlardır. Her geçen gün kalabalıklaşan koylarda geniş bir ekiple sorunsuz ve konforlu bir tatil organize etmek kolay olmasa gerek. Belki buna karar verebilmek için bölünmüş tatil konseptinin biraz daha uygulanması gerekebilir. Kara tatillerinde bu yılki en önemli tartışma konusunun bu olacağını tahmin ediyorum.
Gezinin planlanmasında, uygulanmasında başta Eyüp Komodor ve Burhan Kaptan olmak üzere emeği geçen herkese teşekkürler. Umarım kısa sürede yeniden denizlerde oluruz dostlarımızla.

Vahap ASLAN

Not: Fotograflar için Dr. Bekir Oksay'a teşekkürler..

Finike- Marmaris / Tatil Postası 2011 Temmuz

2011-06-30T11:47:00.006+03:00

Merhabalar,
Yarın sabah yeğenim Mehmetle beraber uçakla İzmir'e, oradan Reyhan ve Can' ı alıp arabayla Finikeye geçeceğiz. Cumartesi günü Finike' den 2 Katamaran ve bir monohull ile Marmarise doğru bir haftalık bir seyir yapacağız.
Finike-Kekova-Kaş-Meis-Kalkan-Fethiye-Göcek-Ekincik-Marmaris seyrimizle ilgili tüm detayları fotograflar eşliğinde buradan paylaşacağım.

Sevgiler
Eyüp

Akdeniz koylarında şarap tadımı..

2011-05-18T08:25:00.008+03:00

Şarapların büyülü dünyasına girince insan, bulunduğu her ortamda yer açıyor birbirinden güzel şaraplara. Hep en sevdiği şarabı içmek değil değişik şarapları “öğrenmek” istiyor. Üstelik o da yetmiyor, dostlarını da ortak etmek istiyor bu tatlara-tadımlara.

Ruh halimiz böyle olunca bu Nisan ayında yaptığımız tekne turuna herkes 3-4 şişe değişik kırmızı şarap getirsin, yatay-dikey-düşey ne türden tadım varsa yapalım, denizin kokusuna şarabın tadını katalım istiyoruz.
Beyaz ve roseleri başka zamana bırakıyoruz.

Teknenin havuzluğuna çıkan merdivenlerden yapılmış şarap kavının resmidir
Teknedeki kötü kadehleri önceden bildiğimizden yanımızda İkea’dan alınmış Fransız malı balon kadehlerimiz var.

EKİNCİK

Marmaris’ten başladığımız yolculuğumuzun ilk durağı Köyceğiz’in saklı cenneti Ekincik koyu. Şaraplarımız Anteres Şili Merlot 2008, Çamlıbağ Cabernet Sauvignon+Kuntra 2009 ve DLC Grenache 2008.
Son zamanlarda yeni dünya şaraplarındaki ciddi yükselişe fiyat sorunu nedeniyle maalesef tanık olamıyoruz. Komşuda 5.40 Avroya satılan şaraplar bizim büyük marketlerimizde 30 TL’den aşağı değil. Böyle bir Merlot şarabı 10-12 TL’ye alabilsek su yerine içmek gerekir. Bizim peynir tabağımızla güzel bir seçim oldu. Peynir tabağımızda hepsi bir birinden güzel eski kaşar, kars gravyer, keçi peyniri ve Parmesan var.
Bozcaada’nın ilk Türk şarap üreticisi olan Yunatçılar’ın Çamlıbağ şarapları giderek ismini daha çok duyuruyor. Ancak adaya özgü Karasakız ya da Kuntra üzümünün yumuşaklığını ve tatlımsılığını cabernet pek kurtaramamış gibiydi . Belki de %70-%30 oranını değiştirmek gerekir. Yine de makul fiyatlı butik şaraplarımızdan biri olarak bize destelemek düşer.
DLC Grenache 2008 Türkiye'nin ve Doluca'nın ilk Grenache denemesiymiş. Aldığım yanmış lastik kokusundan sonra bence bekleyelim biraz daha denesinler. Sanıyorum beklemeye pek uygun değil. En iyisi önce orijinal İspanyol Grenache deneyip damağımızı alıştırmak gerekecek.

GÖBÜN

İlk şarabımız bir sürpriz.
Azerbeycan’ın Yeddi Gözal isimli bir şarabı.
Fuzuli’nin bir öyküsünde bahsettiği yedi güzelin ismi verilmiş şaraba.
Şarabın Anavatanı Gürcistan’a bu kadar yakın olan bir ülkenin şarabı da güzel olur diyerek açıyoruz mantarı. Yemekten önce açmakla iyi yapmamışız çünkü yarı tatlı bir şarap. “Madrasa ve Kaberne- Sovinyon üzüm sortlarından hazırlanmış qırmızı tabii kamşirin üzüm şarabı” yazıyor arkasında.
Bir de uyarı yazısı var: “18 yaşına çatmamış gençlerin, sükan arxasında olan sürücülerin ve hamile qadınların spiritli içkiler içmeyi maslahat görülmür”.
Teflon tavada şahane bir Bonfile gelince önce DLC Öküzgözü 2009 ve ardından Turasan Seneler Öküzgözü 2008 açıldı. Biraz haksızlık oldu tabi gümüş madalyalı Senelerden önce içilen DLC’ye ama güzel bir yatay tadımdı. İkisi de Elazığ’ın tek bağ üzümlerinden. Biri 4 ay biri 12 ay meşe fıçıda bekletilmiş. Bence meşe yakışıyor Öküzgözüne.

DLC Öküzgözü büyük marketlerde indirimde yakalanırsa kaçırılmayacak; Turasan Seneler Öküzgözü ise paraya kıyılıp ( 32 TL galiba) özel bir günde açılacak şarap.
Tadı damağımızda kalınca şarapların, bir de kutuda Merlot şarabımızı deneyelim dedik.

Aslında kutu şarap konusu ilginç bir gelişme ama ülkemizde henüz fazla yer bulamadı. Bizim şarabımız İtalyan malı, Quargentan marka 1 litrelik ucuz bir şarap. Son Kıbrıs yolculuğumda marketten almıştım. Çoğumuz için kutudan şarap içmek yeni bir tecrübeydi. Sofralık şaraplar için kabul edilebilir bir ambalaj şekli olduğuna karar verdik. Hele yelken sırasında teknedeki her şeyin tepetaklak geldiğini düşünürsek, tam bize göre bir ambalaj şekli olabilir.

FETHİYE ECE MARİNA

Bu güzel Marina’ya yanaştığımız saat 17.00 gibi yanaştığımızda eski kaşar ve parmesan peynirimizin yanına açtığımız şarap Leona Cabernet Sauvignon 2009 oldu. 25 TL’lik bir şarap değil bence. Üstelik kurutulmuş kekik kokusunu da alamadık J Ama şu da bir gerçek yorgunken içilecek şarap bence Cabernet Sauvignon olmalı.

BOYNUZBÜKÜ

Bu cennet gibi Göcek koyunda, yağmurla gelen mis gibi toprak ve deniz kokusunda açılacak hangi şarap olsa haksızlık olurdu. Gidip kavdan ezilmeyecek bir şarap aradım. Pamukkale Trio’da karar kıldım. Cabernet Sauvignon, Kalecik Karası ve Şiraz kupajına köfte, patates, salata kupajı eşlik etti. Makul fiyatıyla ödediğimiz parayı kesinlikle helal edebileceğimiz bir şaraptı. Aldığımız keyfi anlatmak mümkün değil.
Klasik şarap tadımlarındaki gibi dolgun ve dengeli bir şarap, ön ağızda kırmızı orman meyveleri hissediliyor falan diye ahkam kesmek istemiyorum. Zaten şarabın etiketinde ya da internetteki bir birinden güzel şarap sayfalarında ve bloglarda çok daha profesyonellerin yazdıklarını bulmak mümkün. Benim amacım tekne kültürüne şarap keyfini entegre etmek. Yaşadıklarımızı tarihe not düşerken aldığımız keyfi hafif bir şarap bilgisiyle harmanlayıp paylaşmak. Hepsi budur.

HAMAMKOYU

Başka bir muhteşem Göcek koyu. Bir iki şarap içeriz diye elimizdeki Şirazları açalım dedik. Önce Don Luciano La Mancha 2008 Syrah. Ucuz bir İspanyol Şarabı. Fena değil ama aklımız arkadan gelecek şarapta. Pamukkale Amfora Şiraz Rezerve 2005. 18 ay meşe fıçıda beklemiş. Tam dorukta bir şarap. Açık havada bile baharat ve mürdüm eriği buram buram. 2010’da Master of Wine’da 84 puan alan bir şarap. Ancak aynı tadımda DLC Grenache 2008’in 85 puan aldığını söylemeden geçemeyeceğim.
Diğer teknelerden misafirlerimiz güzel şaraplarınızı tadalım diye gelmeye başlayınca rakıcıları memnun etmesi muhtemel şaraplarımızı eski kaşar, kars gravyer, parmesan ve keçipeyniri stoklarımızın yanında açmaya başladık.

Önce havaalanındaki duty free şarapçıdan 12 avroya alınmış 2008 California Zinfandel. Woodbridge by Robert Mandari. Carrefourdaki fiyatının 56.25 TL olduğunu söylemekte fayda var. Arkadan Corvus Rarum Kuntra-Karalahna 2007. Nadir bir şarap olduğundan Rarum adı verilmiş. 81 puanlık ve 30 TL civarı bir şarap.
Her iki şarap da rakıcılar tarafından çok beğenildi. Hatta Rarum gibi yoğun tanenli ve dolgun şarap biraz tatlı bulundu.
Zinfandel de özellikle isim olarak tam puan aldı. Hatta bir arkadaşımızın yeni teknesine Zinfandelcan ismi önerildi. :)
Ekip kalabalık, şaraplar güzel olunca devamı da geldi tabi. Kayra’nın Terra Boğazkere 2006’sında 8-10 yıl olgunlaştırılabilir yazıyor ama 5 yıl zor dayandı. Bence içtiğimiz en güzel şaraplardan biriydi ama biraz gölgede kaldı. En son açılan Pamukkale Senfoni 2008 dörtlü kupaj ( Shiraz, Merlot, Kalecik karası, Boğazkere). Aramızdaki adı tekne şarabıdır çünkü kiraladığımız tekneye bindiğimizde hediye olarak masada buluruz. Genellikle de son güne kadar içilmez. Altıncı şarap olarak içilirken kimse şikayet etmiyordu.

RODOS

Uzun bir yelken seyrinden sonra Göcek’ten Rodos’a gelip Mandreke limanına bağlandığımızda kutlama şarabı gerçekten hak edilmişti. İlk açtığımız şarap Eskişehir’e şarap kültürünü yerleştirmeye çalışan Sensus’un kendi şarabı olan Ventus Premium. Cabernet Sauvignon, Merlot, Shiraz kupajı. Manisa Gürle’deki genç bağlardan. Yılda sadece 30000 şişe üretiliyor. Ventus ”yeniden doğuş” demekmiş. Tam da Rodos ruhuna uygun bir şarap oldu. Her zamanki gibi Poseidon’un hakkını verip bitter çikolata (sakın çukulata yazmayın) ve tarçın aromalı şarabımızı içiverdik ama ton balıklı makarna daha yeni geliyordu.

O zaman bir şişe de DLC Kalecik Karası 2009 açtık. İkisi de farklı kategorilerde olsa da 15 TL civarındaki fiyatıyla Ventus Premium fiyat/performansta öne geçti. Rodos’a gideceklere önerim kale içinde marina çıkışına yakın “Oinochoros Marinos” isimli duty free alkol satış mağazasını mutlaka ziyaret etsinler. Üst katta dünya, alt katta Yunan ve Rodos şaraplarını çok ucuza alabilirler. Ben 6 şişe kaliteli şaraba 45 avro ödedim. 5.40 avroya aldığım Şili Sunrise Cabernet Sauvignon’un Türkiye’de 43.90 TL, 11.74 avroya aldığım Woodbridge Zinfandel’in 56.25 TL olduğunu söylersem aradaki farkın sıra dağlar gibi olduğu kolayca anlaşılabilir.

BOZUKKALE

Rodos’tan alınan bir Fransız şarabını açtık. Baron Philippe de Rothshild Vin De Pays D’oc 2007 Cabernet Sauvignon. Rothshild adını görünce kapıldığımız heves kursağımızda kaldı. Maalesef gezinin en kötü şarabı seçtik. Açıkçası çerez ve peynirimize yazık oldu. “Bu zengin, çok iyi dengelenmiş şarap, koyu rengiyle güçlü ve meyve doludur. Klasik Cabernet’i erken içilmeye uygundur. Baron Philippe de Rothshild bu şarabı, Fransa’nın en eski şarap üretim alanlarından biri olan Pays D’oc’un en zengin üzüm bağından seçmiştir” yazıyor ama sanıyorum biz biraz geç içtik. Bu markayı THY uçuşlarında da veriyorlar ama Yakut’a değişmem.
Şarabı beğenmeyince komşunun Terra Shiraz 2008 şarabına yazıldık. 6 ay meşe fıçıda beklemiş ve 4-6 yıl bekletilmeye uygun bol madalyalı bir şarap. Öncekinin üstüne “şıra” gibi geldi.
Sağanak yağış başlayıp teknede mahsur kalınca pişti oynayıp, çerez atıştırırken sıranın Mahlep’e geldiği belli olmuştu. Biraz buz ile daha iyi gittiği kesin. Diren şarapları Porto şarabına benzettikleri harika bir lezzet yaratmışlar bu yabani vişneden. Tatlı ve 18 derecelik alkolüyle iyi kafa yapıyor doğrusu.

KUMLUBÜK

Koyun doğu tarafında alargada kalıp ton balıklı salata ile peynir tabağı eşliğinde önce DLC Boğazkere 2009 açtık. Büyük marketlerde her zaman bulunabilecek uygun fiyatlı bir şarap olarak değerlendirmek gerek. Yine de DLC serisinden Cabernet Sauvignon-Merlot kupajını tek geçerim. O ne renk öyle.

Cabernetini beğenmedik ama son günümüzde ziyan olmasın diye Baron Philippe de Rothshild Vin De Pays D’oc 2007 Merlot’u da açtık. Kesinlikle bu daha iyi idi. Yine de yabancı şarapları alırken isme kanmamak, bir tane içmeden çok şarap almamak gerekir.

ALBATROS MARİNA

1 haftalık tatilin ve içilen şarapların sonuna geldik. Böyle seyahatler bitip tekne limana sağ salim dönünce kutlama şarabı açılır. Tüm şaraplarımızı bitirdiğimiz için Kumlubük’te komşudan aldığımız Buzbağ Klasik Boğazkere-Öküzgözü şarabını açtık. Buzbağ Rezerv gerçekten çok iyi bir şarap. Ancak bekletmek gerekiyor. Eğer hemen içmek isteniyorsa makul ve hatta son indirimle ucuz bir şarap olan Buzbağ Klasik seçilmeli. Onca yoldan sonra ne içtiği kimsenin umrunda olmadığı için son güne saklanabilir.

SONUÇ:

Açık havada şarap tadımı olmuyor. Buram buram kekik ve portakal çiçeği kokan güzelim Göcek koylarında şarap aromasıyla haksız rekabet oluşuyor.
Çok şarap açılacaksa, bilinenin aksine kesinlikle önce en kaliteli ve en yoğun şarapları açmak gerekiyor. Çünkü şaraplar birbiri ardına içilince şarabın cinsi ve yılı değil alkol derecesi daha önem kazanıyor. O zaman meşhur lafı değiştirip “kötü şarap yoktur, az içilmiş şarap vardır” demek gerekiyor.
Rakıdan şarap dünyasına geçirmeye çalıştığınız arkadaşlarınız varsa mümkün olduğunca tanenli, dolgun ve boğaz kerten cinsinden şarapları seçmekte fayda var.
Zinfandel’in “rakıcı Türk erkeklerinin” damak tadına çok uygun olduğunu şarap üreticisi ve ithalatçılarına duyuralım.
Kutudan şarap içmek değişik bir deneyim. Tabi ki engin şarap kültürüne ters ama mecbur kalınca çay bardağından şarap içilen teknelere uyabilir. Üstelik taşınması ve korunması çok kolay oluyor.
Bir haftalık tadıma bu kadar çıkarım bence yeter. En kısa zamanda daha çok şarabın tadımında buluşmak dileğiyle…

Celal Kırdar

Not: Omerta ekibimizin Kaptanlarından Sevgili Celal' e çok teşekkürler...
Eyüp

16-24 Nisan 2011 Omerta Gezimiz...

2011-04-29T10:15:00.011+03:00

Sevgili Dostlar,
16–23 Nisan Tarihlerinde ekte haritadaki rotada 4 tekne olarak Omerta Bahar gezisi ve Eğitim seyri yaptık.

Sağ salim döndük…
Toplamda yaklaşık 160 denizmili yol yaptık.
Geziyle ilgili arkadaşlarımızın kaleme aldığı daha detaylı anıları http://www.omertam.com/ adresinde en kısa zamanda okuyabileceksiniz.

Caruso; Komodor Eyüp, Sermet, Orhan, Nezihi ve Koray

Nazlı Deniz; Kaptan Burhanettin, Haluk, Başar, Mutlu ve Soner

Zezo; Kaptan Celal Kırdar, Hasan, Bekir ve Nadir

Rossinante; Kaptan Deniz, Varol, Kubilay ve Baybora

İlk gün: Marmaris-Ekincik
Buluşma, alışveriş, teknelere yerleşme ve tekneleri tanıma derken saat 13.00 gibi sırayla teker teker Albatros Marinadan avara olduk. Açık bir gökyüzü, güneşli ama serin bir hava var. 20 denizmili bir seyirden sonra Ekincik My Marina’ ya bağlandık. Bazı arkadaşlar denize girdi.
Bir süre sonra ise Köy içinde Tahir’ in Pansiyonunda yemek yiyeceğimiz için Belediye iskelesine gidip, önce demir atıp sonrası yanyana birbirimize aborda olup, kıyıdaki beton iskeleye kıç halatlarımızla bağlandık.

Kıyıya botlarla maceralı bir şekilde ama düşmeden geçip, Köy içine doğru güzel bir yürüyüş yaptık.

Akşam yemeğimizi uzunca bir masada toplu halde sohbet edip, aramızda olamayan dostlarımızın kulaklarını çınlatarak yiyip, rakılarımızı içtik.

Ve geç vakit teknelerimize dönüp, ilk günün yorgunluğuyla hemen uykuya çekildik.

2.gün: Ekincik-Göbün
Sabah teknelerimizde kahvaltı, yürüyüş, köyden taze yumurta, ayran alalım derken saat 10-10.30 gibi yine geldiğimiz gibi sırayla demirlerimizi alıp avara olduk.

Rotamız yaklaşık 30 denizmili mesafede olan Göcek Göbün koyu.
Oldukça durgun motor seyriyle gittiğimiz, sakin ve güneşli bir havada Fethiye körfezine girişte Kurdoğlu burnu civarında rüzgar çıktı ve hemen yelken seyrine başladık. Ve saat 15.00 gibi sırayla Göbün koyuna girip girişte iskelemizde kalan tahta iskeleye sığlıklara da dikkat ederek kıçtankara bağlandık. Yine denize girenler oldu.

Bu akşam teknelerimizde yemek yiyeceğiz, sonrası kıyıda birşeyler içmeye gideceğiz.
Fenerbahçe' nin 90+4 dk da attığı golle Anteb’i yenmesi konusu gece boyu konuşuldu. (Bu koy FB’ ye çok uğurlu geliyor, geçen senede BJK yı tek golle burda yenmiştik :) )

3.gün: Göbün-Fethiye
Sabah erken kalkıp önce kıyıda güzel bir yürüyüş ve sonrası, Kıyıdaki restorandan aldığımız sıcak tava ekmeği eşliğinde güzel 4x4 lük bir kahvaltı sonrası pratik yapmak ve Göcek koylarını gezmek için Göbünden ayrıldık.
Bugün hava oldukça soğuk ve rüzgarlı, körfez içinde çeşitli yelken seyirleri pratiği yaptık.
Sonrası yine güzel bir rüzgarda zaman zaman sağnaklar eşliğinde oldukça keyifli bir yelken seyriyle Fethiye geldik, Ece Marinaya bağlandık.

Marina’ nın güzel imkanlarından faydalanıp, sıcacık duşlar alındı, temiz kıyafetler giyindi ve akşamı Fethiye Balık Pazarına gidildi.
Aramızda baba tarafından aslen Fethiyeli olan Başar ve Mutlu kardeşler var. Bu dostların mihmandarlığında kısa bir çarşı turu yapıp, Balık pazarına vardık.
Yine uzun bir masa etrafında artık güneş ve rüzgardan yanık yüzlerle oturup, Burhan’ ın pazarlık ederek aldığı yaklaşık 7 kg Lagos’u tuzda pişmesini beklerken taze mezeler ve buz gibi rakı eşliğinde yeni tanıdığımız dostlarla daha da yakınlaşıp sohbetler edip, bol bol gülerek vaktin nasıl geçtiğini anlamadık.

Sonrası bir törenle ateşler içinde gelen Lagos’u da afiyetle yiyip, öncesi Barlar sokağından geçip, henüz sezon başlamadığı için çok tehna olan bu sokakta takılmayıp toplu olarak teknelerimize döndük…

4.gün: Fethiye-Hamam Koyu
Bu sabah erken kalkmadık, tembellik ediyoruz. Teknelerde kahvaltı ve sonrası eksik bazı sebze, içecek vb için kısa bir alışverişten sonra önce biz sonrası diğer tekneler saat 11.00 gibi Ece Marinadan ayrıldık. Bu akşam Göcek koylarında sakin bir bir yerde demir atacağız. Rossinante ekibi Göcek merkeze boatshowa gidecek. Bizler ise eğitim amaçlı yelken ve gezmek için koyları dolaşacağız. Güzel bir yelken seyriyle Göcek körfeze tersane adasını iskelemizde bırakarak girdik. Tersane koyuna girip 3–4 metre derinliğe demiri funda ettik. Biraz sonra NazlıDeniz de yanımıza geldi ve demirini serip bize aborda oldu. Birşeyler atıştırdıktan sonra buradan çıkıp, Bedri Rahmi koyuna gittik. Hava da iyice kapanmış ve yağmur başlamıştı.
Bu sene Göcek koyları geçen yıllara göre daha temizdi.

Yine bol bol yelken pratiği yapıp gecelemek için Hamam Koyuna gittik, yıkık Hamam’ ın yanına sırayla demir atıp kıyıdan koltuk alarak bağlandık, burada bahsetmeden geçmek haksızlık olacak, Sevgili Mutlu o soğuk havada mayosuyla denize girip sırayla hepimizin palamarlarını teker teker kıyıya bağladı.

Haluğun botla kıyıya çıkıp, ne güzel, kimsecikler yok burası bizim oldu derken botun rüzgardan kıyıdan ayrılması sonucu, “beni kim kurtaracak” demesi, yine bol bol gülüp, eski hatıraların anlatılması, Burhan’ ın suya nasıl düştüğü hatırlanması vb…
Teknelerde yemekler yendi, sonrası Zezo’ nun havuzluğunda şişelerce şarap içilip, sohbet edildi… Yağmur dinmiş, binlerce yıldız gökyüzünde parıldıyor…
Bizim teknede ise heyacanlı bir king partisi yapılıyordu. (laf aramızda tüm gezi boyunca beni hiç yenemediler , Sevgili Orhan Kaptanımın hırslı oyunu ve onu kızdırmak için üstüne oynamamızı ise dost sohbetlerine ayrıca anlatırız…)
Sabah erken kalkılacak, önümüzde uzun bir seyir var…

5.gün: Hamam Koyu-Rodos
Erken kalktık, bu sefer mayo giyip denize girme sırası Sevgili Başar Hoca’ da… Ayrıca NazlıDeniz’ den gece denize düşen tencerede çıkarılacak…
Rodosa doğru önce motorla, sonrası motor-yelken ve giderek şiddetlenen rüzgarda orsa seyirle, Rodos önlerinde 1.hatta 2.camadanla Rodos Mandraki limana girdik. Yer konusunda oldukça tedirginim. Neyse ki girişteki iskelede kalan mendireğin önü boş, güzelce demir atıp, rüzgarda olmasına rağmen çok güzel bir şekilde yanaştık ve kıçtankara bağlandık.

Yaklaşık 40 denizmili gelmemize rağmen saat henüz 15.00 oldukça vaktimiz var gezmek için, hemen üst baş kılık kıyafet değiştirdik ve Rodosa dağıldık.
Akşam için Nikos Taverna’ nın şehir içindeki eski yerine rezervasyon yaptık.
Kaleiçi çarşı gezildi, hediyelikler alındı, meydanda oturup biralar içildi.
Akşam saat 19.30 da teknelerde buluşup gece yemek için Nikosa gittik. Bu arada liman ücreti olarak 4 tekne 25 euro ödedik.
Nikos’ da yediklerimizi anlatıp ağzınızın suyunu akıtmayayım. Ama daha önce gidenler hatırlayacaklardır…

Yemek sonrası ise gruplar halinde ince ince yağan yağmur altında Rodos gecelerine dağıldık…

6.gün: Rodos-Bozukkale
Sabah kahvaltısını bazı tekneler havuzlukta, biz ise Kaleiçinde sandviç, portakal suyu ile yapıp, alışveriş ve gezmeye başladık. Bol bol içki ve hediyelik eksikler tamamlandı. Gezinin son günleri yaklaştıkça ailelere, sevdiklere özlem arttıkça hediye vb masraflarda artıyor haliyle…
Öğle saatlerinde Rodostan sırayla avara olduk… Hava son derece açık, güneşli… Rüzgar ise zaman zaman yelkenleri dolduruyor… Güzel bir seyirle, yolda gördüğümüz Yunus balıklarını ilgiyle izleye izleye Türkiye kıyılarına Serçe önlerine geldik… Serçe koyuna girdik ama şiddetli bir sağnakla kuru direk tekneleri yatıran rüzgar altında, gece de nolur nolmaz endişesi ile önce Korsan koyu sonrası Bozukkaleye dümen kırdık…

Bozukkaleye girişte kalenin altındaki iskelede kalan minik koycuğa Ali Baba restoran’ ın tahta iskelesine yanyana kıçtankara olduk. Bizim üşümeyen mürettebat üyeleri hemen pırıl pırıl tertemiz ama buz gibi soğuk suya atladılar bile…

Ve havuzluklarda sohbet, dinlenme derken hava birden karardı ve şiddetli bir yağmur yağmaya başladı. O anki koyun manzarası ise süperdi…

Akşam yemeği teknelerde yenecek… Bizim aşçıbaşı Koray Kaptan yine harikalar yaratıyor…
Yemek sonrası Restoran’ ın tenteli bahçesinde çay içerek gezinin değerlendirmesini yaptık. Çekilen fotografların büyük bir kısmı Koray’ ın laptopuna aktarıldı ve yağmur sonrası iyice açık gökyüzünde binlerce yıldız eşliğinde sohbetler yapıldı…
Yarın son gün…

7.gün: Bozukkale-Marmaris

Kaleye yapılan sabah yürüyüşünden sonra kahvaltıyı teknelerimizde yaptık.
Sonrası sırayla iskeleden ayrıldık. Koyun dibindeki henüz açık olmayan restoran’ ın tahta iskelesine sırayla kıçtankara olma ve ayrılma, demir atma ve alma eksersizleri yaptık, ekip süper…
Önce Çiftlik koyuna girip sonrası Kumlubük koyunun sancağına koyun dibine iyice sokulup 3 tekne demir atıp yüzme ve öğle yemeği molası verdik. Rossinante ise Kadırga koyunda alargada mola vermiş.

Saat 16.00 da koydan çıktık ve giderek şiddetlenen rüzgarda önce 1 camadan sonra 2 camadanda sağanaklarda bir ara 50 knot rüzgarı gördüğümüz bir havada keyifli bir yelken seyri yaptık.
Sırasıyla Albatros Marinaya bağlandığımız gezimiz sona erdi…
Bir grup arkadaş o gece bir kısmımız ise ertesi gün evlerimize döndük…
Sevgili Arkadaşlar, yediğimiz broşlar, yaptığımız pupa seyirler, ayı bacakları, oynadığımız king partileri, mymarina maceramız, Rodos geceleri, sohbetlerimiz, bağlanmalarımız vb aklıma gelmeyen diğer tüm detayları arkadaşlar anıları yazarken aktaracaklardır umarım…
İleride yeni seyirlerde birlikte olma dileğiyle…

Sevgiler
Eyüp

Sevgili Arkadaşımız Can' ı kaybettik...

2011-04-27T11:22:00.007+03:00

CAN ÖZPAK (1968-2011)

Sevgili Dostlarım,

Omerta Grubumuz üyesi, denizci, sevgili dostumuz Can' ı geçen yıl yakalandığı amansız bir hastalık nedeniyle 26.Nisan.2011 tarihinde kaybettik...

Üzüntümüz ve acımız çok büyük...

Sevenlerine sabırlar diliyorum...

Yeniden Marmaris... 12-13 Mart 2011

2011-03-16T10:40:00.008+02:00

Merhabalar,

Marmaris Yelken yarışları için tekrar Marmaris yollarına düştük...

İstanbuldan uçakla Dalaman' a, havaalanından kiraladığımız araçla ise Marmarise gittik. Açıkçası Havaş' a göre çok hesaplı oldu. Pazar akşamı Havaalanında aracımızı teslim edeceğiz.

Otele vardığımızda saat 22.30 olmuştu, öncesi Kırçiçeği' nde karnımızı güzelce doyurduk.

Eskişehir ekibi ise Cumartesi sabah Sabiha Gökçen den gelecek, onlara da havaalanından araç kiralamalarını önermiştim.

Buralara artık neredeyse yaz gelmiş. :)

Sabah otelde yaptığım kahvaltı sonrası MIYC toplantısı, alışveriş ve Albatros marinaya tekneye gittim. Eskişehir ekibi gelmiş tekneyi hazırlıyordu.

Bu yarışa Özcan katılamıyor, ekip Burhanettin, Baybora, Halil, Celal ve benden oluşuyor...

Biz yarıştayken Reyhan, Sinan ve Nurgülle Selimiye, Bozburun gezecek dostları ziyaret edecekler akşamına ise hep birlikte Söğütte buluşup Deniz Kızı' nda Muhammed' in nefis ahtapot ve balıklarını yiyecektik.

Çok güzel bir havada Marmaris Koy dışını içeren uzun bir parkurda yarıştık.

Tekneyi Netsel Marinaya bir akşamlık geçici olarak bağlayıp, önce Martı Marina da Ateşle buluşup Kedi yelkenlisini ziyeret edip, sonrası Söğüt' e geçtik. Biraz sonra Reyhan, Oya, Ayşegül (O da bugün işi gücü biraz serip Bozburuna gelmiş, halbuki yarışta fotograflar çekecek sanıyorduk), Nurgül, Sinan, Ateş ve eşi, Ufuk ve eşi hep beraber Muhammed' in yerine geldiler...

Söğüt...

Her defasında daha güzelini yememiştim dediğim o nefis ahtapot ızgara, kalamar ızgara ve sonrası Lagos' la , o taptaze bahçeden yeni derilmiş domates, roka, yeşilliklerle beraber içtiğimiz rakılar eşliğinde gülmekten katıldığım esprili sohbetler, uzun süredir görmediğimiz eski dostlarla geçirdiğimiz o hiç bitmesin dediğimiz saatler su gibi akıp geçti.

Ve gece geç saatlerde Marmarise dönüp yatağa serilip sabaha kadar nasıl uyuduğumuzu anlamadık bile...

Pazar sabahı da pırıl pırıl güneşli masmavi bir havaya uyandık.

2.gün yarışı koy içi parkurunda yapıldı.

Yarış sonrası akşam kısa bir kokteyl partisine katılıp, akşam 21.00 uçağımıza yetişmek için Dalaman' a yola çıktık. Aracımızı görevliye teslim edip, giriş işlemlerimizi yaptık, Havaalanı' nda beklerken FB maçını da TV den izleyip 2-0 galip geldiğimizi görünce iyice keyiflendim, yaklaşık 15 dk lık bir rötarla İstanbula doğru yola çıktık.

2 günlüğüne oldukça fiziki aktivite ile dolu, yorucu bir gezi olmasına rağmen ruhumuzun dinlendiği keyifli bir gezi yapmıştık.

Sevgilerimle
Eyüp

Not: Fotograflar için Sevgili Ayşegül Torun' a çok teşekkürler...

Şubat' ta Marmaris ve Bozburun...

2011-02-10T08:59:00.017+02:00

Merhabalar,

Bu sene Sevgili Burhanettin' i kıramayıp Marmaris Yelken yarışları için Rossinante ekibine dahil oldum.

Ocak ve Şubat ayında haftasonu yarışlara katılmak için Marmarise 2 kere gidip geldim.

Yarışlarla ilgili çok fazla detaya girmeye gerek yok. Rüzgarın durumuna göre koyiçi veya koydışı parkurlarda 2 gün üstüste yarış yapılıyor. Yaklaşık 30 tekne IRC sınıflarına göre ve rating puanlarına göre değerlendiriliyor vs vs...

Bu sene Mart ve Nisan aylarındaki yarışlara da katılmayı planlıyoruz.

Ekibimiz Burhanettin, Baybora, Halil, Celal, Özcan ve Ben' den oluşuyor.

Birçok hata yapıyoruz, hala birçok eksiğimiz var... Çok iddialı değiliz... (Burhan Kaptan hariç)
O nedenle güle oynaya, eğlenerek yarışıyoruz.

Son Şubat seyahatimizde Reyhan ve Sevgili Ayşegül' de bizimleydi. Onlar yarışa katılmıyor. Ayşegül, Türk Sail için yarış ile ilgili haber ve fotografları oluşturuyor.

Reyhan ise Bozburun' da Sevgili Oya ile buluşacak...

Oya, eski bir dostumuz, Bozburun' da 'Limon Ağacı' adlı cafe-bar' ın sahibesi, aynı zamanda iyi bir denizci ve yelkenci...

Hepimiz yoğun iş yaşamının, büyük şehirlerin üzerimizde bıraktığı mental yorgunluğu bir nebze olsun atabilmek, ruhumuzu dinlendirip, temiz deniz havasını solumak için kısa bir kaçış olarak gördüğümüz bu fırsatı değerlendirmek için gün sayıyor, koşa koşa geliyoruz Marmarise...

Uçaktan iner inmez Dalaman'dan Marmaris' e kadar yemyeşil narenciye bahçelerinin arasında sarı, turuncu, mandalina, portakal veya limonlarla salkım saçak dolu ağaçları seyredip, o güzelim kokuları içinize çekerek Marmarise gelmek bile bir harika...

Marmarise kadar yağmur altında geldik, otele vardığımızda saat 21.45 olmuştu. Lobide oturup, ıhlamur ve yeşil çaylarımızı içip, biraz sohbetten sonra ben Eskişehir ekibini beklemeye başladım, diğer arkadaşlar odalarına çekildiler. Saat 23.30 gibi Eskişehir ekibi geldi. Halil ve eşi Elvin otelde kalacaklar. Baybora ve Burhan tekneye gittiler. Celal sabah uçağı ile gelecek.

Sabah kalktığımızda gece boyu dinmek bilmeyen yağmurun hala yağmaya devam ettiğini gördük.

Kahvaltı sonrası yarış ekibi Albatros Marinaya Rossinanteye hazırlık ve sonrası yarışa...

Bayanlar ise önce Marinaya bir Cafeye ve sonrası Reyhan Bozburuna doğru yola çıkmış...

İlkgün yarışı sonrası tekneyi Netsel' e getirdik.

Biraz dinlenip, duşlarımızı alıp temiz kıyafetlerimizi giyip, kiraladığımız bir minibüs ile Bozburuna yola çıktık.

Oya, Limon Ağacında bizi yemeğe davet etmişti.

Bozburunda yaşayan Sevgili Ateş' in de hasta haliyle kalkıp geldiği ve yine orda tanıştığımız ve çok sevdiğimiz Misket Hanım ve eşi Bülent Beyle birlikte çok keyifli sohbetlerin edildiği, Oya' nın elleriyle hazırladığı nefis meze ve yemekler eşliğinde bolca rakının tüketildiği güzel bir gecenin ardından saat geceyarısı 24.00 gibi tekrar Marmarise döndük.

Otele varıp, yatağa girergirmez uyuyup kalmışım, sabah 8.00 de kalktığımda deliksiz bir uyku uyuduğumu anladım.

Odanın içi pırıl pırıl güneş ışığı ile dolmuş, gözlerim kamaşıyordu.

Yağmur nihayet dinmiş ve gökyüzü masmaviydi...

Hava o kadar sıcaktı ki, ince bir yağmurluk veya sadece polar bir üstlük ile hiç üşümeden Şubat ayında Marinaya kadar yürüdüğümüzü söylersem belki inanırsınız...

2.gün yarışları da oldukça rüzgarsız bir havada başlayıp, hatta yarışın ortasında iyice kalarak tüm tekneler koy içinde yelkenleri salkım saçak uzunca bir süre bekleşerek ve sonrası çıkan rüzgarla parkurun ilk günkü yarış gibi kısaltılmasına karar verilerek bitti.

Yarış sonrası teknenin neta edilmesi, otelin boşaltılması, arkadaşlarla vedalaşılması derken Havaşa binip Havaalanına geldik ve 20.50 İstanbul uçağı ile döndük.

Yorgun ama mutlu, ruhumuzun yıkanmış olduğu güzel bir haftasonu yaşadık...

Şimdi 12-13 Mart'ı iple çekiyoruz.

Sevgilerle

Eyüp

Not: Sevgili Halil Arıkan' a fotograflar için teşekkürler...

Omerta Web Sitesi...

2011-01-25T10:37:00.006+02:00

Omerta Yelken Grubumuzla ilgili 2009 tarihinde bloguma bir tanıtım yazısı yazmıştım.

http://eyupogan.blogspot.com/2009/09/omerta-yelken-grubumuz.html

Sayımızın giderek artması, email grubumuzdaki yazışmaların giderek çoğalması bizi bir web sitesi oluşturmaya zorladı. :)

Omerta üyelerimizden aynı zamanda e-mail grubumuzun yeni moderatörü Sevgili Bekir Oksay' ın yoğun çabasıyla Omerta web sitemizi kurduk.

www.omertam.com

Henüz yeni kuruldu, eminim tüm arkadaşların katkısıyla içeriği zenginleşecek.

Omerta sitemiz denizle ilgili, yelkenle ilgili, denizcilikle ilgili bir site...

Burada dostluklar, sevgiler, seyir anılarımız paylaşılacak...

Selametle...

Eyüp

Yeniyıl Kutlaması - 2011

2010-12-31T11:26:00.003+02:00

Merhabalar,

Tüm denizci dostlarımın yeni yılını kutluyorum.

2011 barış dolu, mutlu, neşe dolu, sağlıklı bir yıl olsun...

Tüm denizcilerin pruvaları neta, rüzgarları kolayına olsun...

Selametle...

Eyüp

6.Geleneksel Omerta Gezimiz (Kasım 2010)

2010-11-25T11:21:00.008+02:00

Sevgili Arkadaşlar,

6.Geleneksel Omerta gezimizi 13/20 Kasım tarihlerinde sağ salim ve büyük bir keyifle gerçekleştirdik.

Geziye 3 tekne ile 12 Omerta üyesi arkadaş katıldı.
Laloba: Mustafa Güler, Deniz Erduran, Mehmet Sadık Kutlu, Burhanettin Aydoğan
Zezo: Ünal Çilingir, Bekir Oksay, Celal Mestçioğlu, Süleyman Ergun

Rossinante: Murat Çamkoru, Mehmet Tez, Kubilay Çağlar, Eyüp Oğan

Yaklaşık 150–160 denizmili yaptık. Rotamızı ekteki haritada görebilirsiniz.
Tüm Türkiyede olduğu gibi genelde hava birgün hariç güneşli ve açıktı. Rüzgâr pek yoktu ama son dönüş günü giderek artan rüzgârda çok keyifli bir yelken yaptık. İlk gün hariç denizde pek durgun ve dalgasızdı…
Deniz suyu sıcaklığı ortalama 25 derece idi ve hergün denize girdik…
Tüm bir hafta boyunca bir tane bile balık tutamadık, hergün dalış kıyafetleri ellerde zıpkınlarla dalış yapılmasına rağmen bir tane bile balık vuramadık…(Ama Laloba bunun hırsını bir garip ahtapottan çıkarıp, afiyetle yedi...)
Kasım ayı ortaları dolayısıyla sezonun bitmiş olması nedeniyle koylar ve limanlar çok sakin, restoran vb yerlerin çoğu kapalıydı.
Açıkçası yer bulma açısından korkarak gittiğimiz Symi ve Rodos ta çok rahat ettik. Hele Symi de koca limanda bizden başka pek tekne yoktu.
Symi ve Rodos’ ta resmi giriş-çıkış işlemi yapmadık. Herhangi bir sorunda yaşamadık.

1.Gün Marmaris-Çiftlik
Tansaş’ ta buluşup alış veriş yapıp teknelere yerleştirip, tekneleri tanıma, temizlik vb derken saatler hızla geçti, kış saati uygulaması, havanın erken kararması gibi nedenlerle rotamızı Çiftlik koyuna çevirdik, Mustafa’ nın Hayrullahı arayıp rezervasyonumuzu yaptırmasıyla tesislerin kapalı olduğu koya iç rahatlığıyla girdik. Ama geçen günlerin rüzgârından kalan ölü dalgalar, soluganlar koyun içini allak bullak ediyor, koydaki tüm iskeleler kış nedeniyle sökülmüş durumda, bu nedenle Green Platan otelin önündeki beton iskeleye çok zorlukla yanaştık. Murat ve Kubilay demirde, neredeyse tüm demiri döşeyerek kıçtankara beton iskeleye yanaştık, dalganın gelip bizi beton iskele seviyesine yükselttiği bir arayı kollayan Mehmet Tez elinde kıç halatı ile çevik bir şekilde iskeleye atladı ve hemen volta atıp diğer halatımızı da alıp güzelce bağladı. Fakat dalgalar teknenin kıçını çok tehlikeli bir şekilde beton iskeleye yanaştırıyor, usturmaçalar filan hiç işe yaramayacak… Bu nedenle teknenin başından kıyıya iskelenin ucuna rüzgâr üstünden uzunca bir açmaz aldık. İçimiz biraz rahatladı…
Zezo ve Laloba da aynı zorluklarla gelip bağlandılar… İskelede Mehmet Tez sırasıyla diğer teknelerin kıç halatlarını güzelce voltalayıp bağladı. Botu denize indirip ikişer ikişer dalgalarla oynaşarak iskeleye çıkıldı. Her ne kadar elimde fotograf makinası ölümsüz bir anı kollamama rağmen denize kimse düşmedi… Burhan da düşmedi… :)
Deniz Restoran bizim için açılmış, mis gibi kokular denizkıyısına geliyor… Güzel bir bol domatesli ve yoğurtlu olmak üzere ayrı ayrı hazırlanmış sıcacık biber, patlıcan, patates kızartılmış koca kayık tabakları bol ekmekle sıyıra sıyıra suyuna ekmek banarak iştahla yedik…
Aramızda yeni arkadaşlar var. Karnımızın biraz doyması, nefsimizin biraz körelmesiyle herkes kısaca birer konuşma tanışma derken keyifli bir sohbet başladı. Gelemeyen arkadaşlar merak etmesin hepinizin kulağı birer birer itinayla çınlatıldı…:)
Mercan ızgara, Lagos buğulama, bol rakı, meyva, kahve derken ilk gün olması nedeniyle yorgunluk ve uykusuzluk galip gelip fazla geç olmadan kalktık. Teknelere gittik ama… Nasıl bir sallantı tarif edemem… Zar zor teknelere bindik, maalesef yine kimse düşmedi… Burhan bile…
Zezo, Çiftlik adasının kuytusuna doğru gidip demir attı… Ama hala ölü dalgaların etkisiyle fena sallanıyor.
Biz, hemen yakındaki dalgalara ve rüzgâra kapalı Gebekse koyuna doğru zifiri karanlıkta gitmeye karar verdik. Elimizde projektör ve fenerlerle dikkatlice ve yarım yol koyun dibine doğru girip 5–6 m derinliğe demirimizi atıp zincirimizi serdik. Ohh dünya varmış… Ne dalga var ne rüzgâr… Arkamızdan Laloba’ da bizi takip edip yanıbaşımıza demir atıp, alargada kaldı… Zezoyu telefonla aradık, gelin dedim ama biz rahatız dediler ve gelmediler…
Hemen kamaralarımıza çekilip uyuduk…

2. Gün Gebekse koyu- Bozukkale
Deliksiz bir uyku çekip uyandığımda tekne neredeyse geceki demir attığımız ve hafifçe salınmış haliyle hiç kımıldamamış gibiydi…
En geç ben kalkmışım, herkes denizde yüzüyor…
Yüzme faslı ve arkasından mükellef bir kahvaltı yaptık.
Bugün Symi’ ye gideceğiz.
Yavaşça demirimizi alıp koydan çıktık, hava çok güzel masmavi bir gökyüzü ve ortamı ısıtan güneş keyfimizi artırdı. Koydan çıkıp sancağa dümen kırıp rotamıza girdik ama deniz o kadar dalgalı ki…
İçimiz dışına çıkarak sallan yuvarlan Bozukkale önlerine geldiğimizde telefonla görüştüğümüz Laloba teknesi Bozukkale’ de geceleyelim daha fazla gidemiyeceğiz diye bizi uyarınca Bozukkaleye girdik. Laloba da Burhan ve Deniz iyice kötülemiş, deniz tutmuş…

Bozukkalenin koyun sonundaki sancaktaki kapalı olan restoranın iskelesine yaklaşıp alargada durgun suya demirimizi saldık… Hemen mayolar giyilip denize atlandı… Daha sonra ise şarap ve kuruyemiş yiyerek diğer tekneleri beklemeye başladık. Zezo, Rodos’ a doğru yelken seyri yaptığından biraz gecikerek, Laloba ise mürettebatın bulantıdan sararmış yüzleriyle hemen arkamızdan koya girip, hemen iskelede kalan rstoranın tonoz halatlarını alıp bağlanıp, karaya ayakbastılar…
Denize girip yüzme, dalganın olmaması, karaya çıkma vb ile yüzlerdeki renkler yerine gelip, keyifli bir ortamda teknede makarnalar yapılıp, şaraplar içilerek yıldızların altında sohbetler edildi ve fazla gecikmeden kamaralarımıza çekilip uyuduk.

3. Gün Bozukkale-Panormitis-Symi
Bu Omerta gezisi kısa bir rota üzerinde olduğundan acelemiz, erken kalkma telaşemiz yok… Ne güzel!
Hava ve deniz de çok güzel…
Uyanan herkes hemen cump diye suya atlıyor… Deniz tertemiz, dip pırıl pırıl gözüküyor…
Teknelerde kahvaltımızı yaptıktan sonra kıç halatlarımızı çözüp, sırasıyla Bozukkaleden çıktık. İstikamet Panormitis…
Koydan çıkınca dünkü ölü denizlerden eser kalmadığını görmek hepimizi mutlu etti… Sanırım Laloba teknesi de çok mutlu olmuştur… Fakat bu seferde hava çok yanık, rüzgâr hiç yok… Durgun dümdüz denizde motorla kısa sürede Symi-Panormitis koyuna vardık. Koydaki feribot iskelesine aborda olduk… Bizden başka kimsecikler yok… En arkadan gelen Laloba da Zezo teknesine aborda oldu.
Panormitis deki meşhur kiliseyi gezdik, fotograflar çektik… Hava iyice sıcak ve terletiyor…
Yaklaşık 1–1,5 saat sonra Symi merkeze de geç kalmamak endişesiyle palamar halatlarımızı çözüp bu sefer Symi’ nin batısından dolaşarak Ana Limana geldik…
Şimdi söyleyeceklerime inanamayacaksınız ama gerçek… Tüm liman bomboş… Heryer bizim…
Feribot iskelesini geçip koyun sonuna Manos’ un restoranına doğru sancağımızda kalan boşyere sırasıyla kıçtankara olduk…
Bizim teknede Mehmet Tez elinde kıç halatları ile kıyıya atlayıp kolayca bağlayıverdi ve arkasından yanaşan diğer teknelerin halatlarını aldı…
Hemen şaraplar açıldı, tekne havuzluğunda sohbet başladı…
Symi’ yi her iki karşılıklı kıyısını uzunca yürüyüp gezdik.
Bu arada her teknede fotografçı arkadaşlarda mevcut. Bizim teknede Murat, Laloba da Sadık ve Zezo da Bekir gezi boyunca ellerinden makinalarını, tripodlarını eksik etmediler… Sanırım kısa sürede çektikleri güzel fotografları grupla paylaşırlar…
Manos ve sahildeki çoğu taverna kapalı…

Biz ara sokaktaki Meraklis adlı tavernaya gittik. Henüz saat 18.00 ama hepimiz açız… Yunanlılar yemeğe 21.00 hatta 22.00 gibi geç geliyor… Biz ise o saatlerde iyice doymuş ve sarhoş olmuş oluyoruz… Benim ise zaten uykum gelmiş oluyor…
Keyifli bir akşam yemeği sonrası sahilde yine kısa bir yürüyüş sonrası bir cafede kahvelerimizi içip, uykusu gelenler tekneye döndü… Bu arada siyah boynu fularlı bir köpek ise tüm Symi gezisinde bize sadakatle eşlik etti, sabaha kadar teknemizin pasarellamızın önünde nöbet tuttu…

4. Gün Symi-Kurucabük-Bencik koyu
Sabah kalktığımızda Symi Liman koyu içine tepelerden oldukça hatırı sayılır şiddette rüzgâr sağanakları bindiriyor, hava ise kapalı, bulutluydu. Laloba erkenden kıç halatlarını çözüp, demirini alarak yola çıktı. Aktur tatil sitesinin bulunduğu Kurucabükte kahvaltı molası verecekler…
Bugün bayram… Diğer teknelerdeki arkadaşlar hep beraber bize geldi, havuzlukta bayramlaştık.
Laloba ile gün içinde buluştuğumuzda bayramlaşırız
Biz, artık tecrübeliyiz hava rüzgârlı ve deniz nanemolla… Nolur nolmaz diye Fırından aldığımız taze ekmekle hafif bir kahvaltı yapıp, demirimizi toplayıp koydan çıktık… Yelkenleri açtık 8–9 knot rüzgârda geniş apaz Kurucabüke doğru dümen tuttuk…
Yolda şiddetli yağmur geçişlerine yakalandık ama kısa sürdü… Arkamız Rodos tarafı ise gökyüzü kapkara…
Kurucabüke varıp, Lalobayı demirde bulduğumuzda koyun ölü dalga ve soluganlarla çok rahatsız olduğunu farkedip hiç durmadan Bencik Koyuna doğru yollandık…
Dişlice adasını bordalayıp sancağımızda bırakarak Benciğe girdik ve sanki bir göle veya havuza girmişçesine deniz durulmuş ve sakinleşmişti… Koyun dibine kadar yavaşça gezdik, bir iki tekne kışlama hazırlığı yapıp kışlamış… Bizden başka kimsecikler yok… Güzel bir yer bulup 5–6 m demirimizi salıp güzelce kıçtankara olup bir ağaca bağlandık… Mehmet ve Murat soyunup suya atlayıp halatları bağladılar.
Güneşte yavaş yavaş bulutlardan sıyrılıp yüzünü gösterince değmeyin keyfimize… Ortalık ışıdı ve ısındı…
Botu indirip, kıçtantakma motoru monte edip koyu gezdik, yüzdük, MTA nın kampını ziyaret ettik, şarap içtik, makarna yedik…
Diğer teknelerde sırasıyla gelip yanımıza bağlandılar…
Balıkçı ve zıpkıncılar botla Dişliceye balık avlamaya gittiler…
Geç vakit elleri kolları maalesef boş döndüler…
Kubilay çok marifetli, süper nefis yemekler yapıyor, bu akşam bizim teknenin menüsünde ana yemek olarak Kavurmalı pirinç pilavı var. İştahla yedik…
Akşam hava erken kararıyor, güneş çekilince hızla soğuyor…
Polar ve eşofmanlarımızı giyip teknelerimizde yemeklerimizi yedik…
Teknelerimiz, ay ve yıldızların muhteşem görüntüsü, suya akseden ışıltıları arasında sanki uzayın sonsuzluğunda boşlukta duruyor gibi…
Sohbet ve gülüşmelerimiz sonunda uykuya yenik düşüp uyuduk…

5. Gün Bencik-Ağılkoyu-Söğüt
Sabah erken kalktığımda Laloba’ nın güvertesinde Sadık elinde olta ile bıkmadan usanmadan biteviye balık tutmaya çalışıyordu. Laloba ve Zezo bizden önce çıktı…
Biz, teknede güzel bir kahvaltı yaptıktan sonra halatlarımızı çözüp, zincirimizi toplayıp Bencikten çıktık. Deniz palpaliman… Rotamız, önce Orhaniye kızkumu görülecek sonra bizimkilerle Hisarönü Körfezinin güney kıyısındaki son korunaklı koy olan Ağıl’ da diğer adıyla Dirsekbükü’ nde buluşulacak…
Yavaş yavaş, kâh kahve içerek, kâh meyva yiyip sohbet edip, gemici bağı çalışarak Orhaniyeye gelip, yavaşça koyu gezdik ve hiç durmadan çıktık, Ağıl koyuna kadar Murat’ ın nişanlı olması nedeniyle evlilik vb hakkında sohbet edip, deneyimler gülüşerek paylaşılarak geldik. Koya girdiğimizde dipteki restoran’ ın taş iskelesine Laloba ve Zezo kıçtankara bağlanmış, arkadaşlar ise denizde yüzüyorlardı… Kayaların kenarında ellerde zıpkın dalış yapanlar, durgun ve berrak suda keyifle yüzenler…
Biz de hemen yanlarına kıçtankara bağlandık. Hemen denize…
Deniz o kadar canlı ki… En dipte gruplar halinde dolaşan turnalar, yukarda ise masmavi renk içinde etrafımızı çeviren küçük meraklı balıklar… Çok güzeldi…
Bu arada iskelenin arka bölümündeki diz seviyesindeki durgun suda keyif yapan bir ahtapot, hala bir balık bile tutamayan arkadaşların hışmına uğrayıp, Celal tarafından da taş iskelede çarpıla çarpıla köpürtülüp Laloba’ nın tenceresine konuldu…
Akşama Söğüte gidilecek, Muhammedin Denizkızı restoranına telefonla haber verildi… Ortam çok güzel ama yola devam…

Bozburunu da tekneyle panoramik olarak gezip, rotayı Söğüte çevirdik…
Denizkızı pansiyon ve restoranı önündeki tahta iskeleye sırayla kıçtankara bağlandık…
Akşam ise tüm gezi boyunca yediğimiz en lezzetli ve nefis yemekleri rakı içerek sohbet edip, Hollanda maçını da seyrederek yedik. Ahtapot ızgara, Kalamar ızgara, Lagos buğulama ve yanında diğer mezelerle birlikte herşey çok lezizdi…
Yemek sonrası biraz yürüyüş, biraz tekne havuzluğunda sohbet ve fotograf çeken arkadaşların çalışmaları sonrası uyuduk…

6. Gün Söğüt-Rodos
Sabah uyanıp, teknelerimizde kahvaltı yapıp güneşli ve rüzgârsız bir havada Rodosa doğru sırasıyla dümen tuttuk…
Saat 14.30 gibi Rodos Mandraki Limanına vardığımızda birçok boş yerin olduğunu görmek sevindiriciydi… Endişeye mahal yok, Mehmet elinde kıç halatları beton mendireğe atlamaya hazırlanmış bile…
Demir atıp uzunca zincir serip Limanın girişindeki mendireğin iç kısmına büyük bir türk guletinin yanına kıçtankara bağlandık. Arkamızdan sırasıyla Zezo ve Laloba da yanımıza bağlandılar…
Akşama kadar serbest program yaptık akşam ise topluca yemek yenilecek…
Rodosa ilk kez gelen arkadaşlarla kaleiçi gezildi, biraz içki alındı, hediyelik birkaç alış veriş yapıldı, akşam için yıllar önce Santorini gezisi dönüşü gittiğimiz yer ayarlandı.
Teknelere döndüğümüzde Rodos Konsolos Yardımcısının ziyaretimize geldiğini gördük, tekne havuzluğunda uzunca bir sohbet sonrası eşini ve kendisini de akşam yemeğine davet edip, taksilere binerek tavernaya gittik.
Taverna’ da masamız hazırlanmıştı… Ama yanıbaşımıza ise yaklaşık 25 kişilik bir yer daha hazırlanmış görünce herhalde yanlışlık oldu diye düşünürken İzmirden gelen bir Lions kulübü grubunun da aynı yere rezervasyon yaptırdığını gördük… Anlayacağınız sanki bir Türk gecesi organize edilmiş gibi, türkçe şarkı ve türküler eşliğinde Konsolos ve zarif eşi ile sohbetler ederek geceyi tamamladık. Bu arada masada bizi yalnız bırakıp kaçan Laloba ekibini de unutmayacağız…
Unutmadan söylemeliyim ki yemeklerde bir felaketti… Gezimizin en kötü yemeklerini de burada yedik… Allahtan hesap biraz namuslu geldi de acımız azaldı…:)
Yemek sonrası neredeyse Rodos sahilini bir baştan bir başa yürüdük… Bar arıyoruz… Ama sezon bitmiş gibi tanıdık bildik yerlerin çoğu kapalı… Biz yorulup bıktık… Tekneye döndük ve uyuduk… Ama bizim çocuklar deneyimli ve sabırlı, konu bar, eğlence olunca yorulma nedir bilmiyorlar… Nihayetinde yeni yerler bulmuşlar, sabreden derviş muradına ermiş misali…
Sabaha karşı geldiler…

7. Gün Rodos-Kadırga Koyu-Marmaris
Bugün son gün, tatil ve gezi bitiyor…
Sabah Laloba teknesi erkenden çıktı, önce Arap adasına gidecek kahvaltı ve yüzme molası verip sonra Marmarise doğru devam edecekler. Arkasından Zezo çıktı…
Biz Mehmetle çarşıya gidip biraz içki ve hediyelik bir iki şey alıp tekneye geldik, kahvaltımızı yaptık ve halatlarımızı çözüp, demirimizi alıp Marmarise doğru dümen tuttuk. Kubilay ve Murat gecenin yorgunluğunu atamadıklarından (saat 05.00 gibi gelmişler) uyuyorlar. Önce biraz yelken yaptık fakat hava kalınca tekrar motor çalıştırdık…
Kadırga koyuna kadar bu şekilde geldik, Kadırga koyuna yüzme molası için girdik. Yine güzel bir yüzme molası sonrası, Marmaris Albatros marinaya doğru dümen tuttuk…
Kadırgadan çıkıp biraz gittikten sonra Kumlubüke yaklaştığımızda güzel bir rüzgâr çıktı… Tüm gezi boyunca yapmadığımız keyifte güzel bir yelken yaptık, Tramolalar, kavançalar attık… Orsa, apaz ve pupa seyirler denedik. Mehmet, Kubilay ve Murat sırasıyla dümen tutup, pratik yaptılar… Bu arada Laloba da bizim yanımızda aynı şekilde sınırları zorlayarak çok güzel görüntüler vererek yelken yapıyordu…
Hava kararırken Albatrosa girdik…

Tekneleri teslim edip, kontrolleri yaptırıp duşlarımızı alıp Mamarise Kervan kebapçıya gidip, gezinin değerlendirmesini yapıp, karnımızı doyurduktan sonra geceden yola çıkacak dostlarımızı uğurlayıp, sabah erken kalkacağımız için tekrar teknelere döndük. Çantaları hazırlayıp sabah 05.30 da kalkıp havalanına gidip İstanbula döndük…

Her teknede ilk kez bu seyre katılan en az bir arkadaşımız vardı. Bizim tekne de ise bizler ilk kez birarada geziye çıktık. Dar bir ortamda birbirini tanımayan kişilerle bir hafta birlikte seyir yapmanın zorluklarını, endişesini taşırken daha ilk günden tüm bunların boşuna olduğunu görmek çok güzeldi.
Yelken açma, kapama, dümen tutma, ayrılma, yanaşma, demir atma, bağlanma gibi deneyim isteyen durumları gayet güzel pratik ettiler, kişilikleri, olgunlukları, grup dinamiklerine uyumları ve nezaketleriyle iyi birer ekip arkadaşı oldular.

Bu vesile ile Mehmet Tez, Kubilay Çağlar, Süleyman Ergün ve M.Sadık Kutlu arkadaşlarımıza çok teşekkür ediyorum.

Gelecek Omertalarda buluşmak dileğiyle…
Sevgiler

Eyüp

Rossinante ile Yunan Adaları seyri... Eylül - 2010

2010-09-21T15:21:00.016+03:00

Merhabalar,
28 Ağustos–11 Eylül tarihleri arasında 15 gün süren Marmaris çıkışlı Yunan Adaları gezimizde Symi-Nisiros-Amargos-Schinoussa-Naxos-Mikanos-Santorini-Paros-Leros-Gümüşlük- Kos’u gezip yine Symi üzerinden Marmarise döndük.

Gezimize 2 tekne ile çıktık. Her ikisi de Marmaris Limanına kayıtlı ve Türk bayraklı.
Rossinante- Jeanneau Sun Odessy 36İ
Kaptan Semra Baripoğlu, Özcan, Irmak, Gönül, Burhanettin ve son iki gün Gümüşlükten katılan Hatice.
Larimar- Beneteau Oceanis 34
Kaptan Baybora Kırcalı, Yasemin, Ben ve son hafta Mikonosta bize katılan Reyhan.

Tekneyle toplamda 450 deniz mili yol yaptık. Mikonos-Santorini seyahatını ise Hellenic Seaways' a ait feribotla yaptık.
Seyahatımızın neredeyse tamamında Kuzey-Kuzeybatı rüzgârları hâkimdi… Zaman zaman 6 hatta 7 bofor şiddetinde rüzgârlarla 1,5–2 metre dalga boyu denizlerde seyir yaptık.
Dodekanoslar ile Cyklades grubu adalar arası geçişlerimizi gece seyri ile yaptık. Cyclades grubuna ulaştıktan sonra adalar zaten görme mesafesinde olup, birbirine oldukça yakın, rüzgaraltı kolayına ve kısa seyirlerle adaları gezdik…( Naxos-Mikonos arası hariç :) )

Bağlanma ve yer konusunda hiç sıkıntı yaşamadık. Biraz da şansımızdan olsa gerek son yer olsa da mutlaka bağlandık. ( son gece saat 23.00 gibi vardığımız Symi’ de biz alargada kaldık.)
Bağlama parası olarak bazı limanlarda 5–6 Euro, bazılarında ise hiç para ödemedik. Sadece Leros Lakki’ de yeni yapılan hala inşaatı devam eden Leros Marinaya gecelik 25 Euro ödedik.

Yunan adalarında su sıkıntısı var diye korkumuzdan, her gittiğimiz yerde su aldık, eksiklerimizi hemen takviye ettik. Ama Marmarise geldiğimizde teknemizin 2. deposunu hiç kullanmadığımızı farkettiğimizde ise çok güldük halimize… :)
Su ve elektrik için de bir standart yok. Bazen para ödedik, bazen ödemedik.
Yani neredeyse her adada su bulduk. Çoğunda para ödemeden aldığımız suya bazı yerlerde 4–5 euro para ödedik. Keza aynı durum elektrik içinde geçerli… Koylarda alargada kalmadığımız için gittiğimiz her iskelede elektrik temin ettik.

Her adada araba kiraladık. Fiyatlar 30–40 euro arasında değişti. En pahalı arabayı Mikonosta kiraladık. Araba kiralama işini çok kolay hallediyorsunuz. Ehliyetiniz ve dolduracağınız bir form yeterli oluyor. Küçük ve temiz araçlar. Araçla birlikte adanın güzel bir haritasını ve gezilecek yerlerinin işaretli olduğu bir resimli broşürü veriyorlar. Bu geziyi yapacak her arkadaşımıza araba kiralamasını tavsiye ederim.

Sabah kahvaltılarımızı düzenli olarak teknede yaptık. Öğle öğünlerimizi ise eğer seyirdeysek meyva ile geçiştirdik.
Akşam yemeklerimizi genellikle dışarıda önceden araştırıp öğrendiğimiz tavernalarda yedik. Neredeyse birbirinin aynı deniz ürünleri ağırlıklı menüyü bıkmadan yedik. Rakımızı kendimiz götürdük, hanımlar ise yerel ev şarapları içti…
Fiyatlar, Mikonos ve Santorini gibi çok turistik yerlerde dahi oldukça makuldu… (Elbette Burhanettin faktörü de önemli)
Sadece Leros Pandeli koy Zorba’ da yediğimiz 1,5 kiloluk istakoz çok lezzetli ama bir o kadar da pahalıydı… :)

Hepimizin yeşil pasaportlu olması ve vize gerekmemesi büyük kolaylık oldu.
Symi’ den giriş, Kos’ tan çıkış işlemlerini kendimiz yaptık. Oldukça yorucu olmasına karşın girişte transit log için tekne başına 60 euro ödedik, çıkış işlemleri için ise para ödemedik. (Port Police, Gümrük, İmigration Police gibi resmi dairelerin birbirine uzak olması bizi yordu)
Reyhan Atina aktarmalı uçakla Mikonos’ da bize dâhil olmuştu. Çıkışta onu da crew liste dâhil ettiler ve onun çıkış işlemlerini Kos’ ta yaptık.
Bayramla birlikte Kos ve Symi de iğne atsanız yere düşmeyecek bir kalabalık vardı ve herkes Türkçe konuşuyordu…
Fırsat bulduğumuz her zaman denize girdik, açık denizde ki yüzme molalarını ise unutmayacağız…

1.Gün (Marmaris-Serçe Koyu)

Cuma günü vakit geçmek bilmiyor. Çantamı akşamdan hazırlayıp sabah işyerine getirdim. Saat 18.00 feribotuyla Özcan, Semra ve Irmakla beraber arabayla Bandırma’ ya geçeceğiz. İşyerinden erkenden ayrılıp bir taksiyle Yenikapı’ ya gittim.
Arabayı, kâh Özcan, kâh ben kullanarak sabah gün ışırken Gökova rampalarında Net Turizm’e gelip, mola verdik. Güzel bir kahvaltı sonrası Marmaris’te Baybora ve Yasemin ile buluştuk. Alış verişi yapmışlar beni bir yükten kurtarmışlardı. Ben de bu arada Yüksel Yatçılık’tan Larimar adlı teknemizi bürokratik işlemlerimizi tamamlayıp almış, Gümrük işlemlerimizi tamamlamıştım.
Tekneye yerleştik, eksik bir iki malzemeyi tamamlayıp (şarap bardakları, yunan adaları pilot kitap ve haritalarını) saat 14.00 gibi Netsel Marina’dan avara olduk.
Bugün ilk gün, gecenin uykusuzluğu ve günün yorgunluğu var. Esas düşüncemiz Symi’ye bağlanmaktı ama Serçe’ye kadar zar zor gidip, demir atıp kayalara kıçtan bağlandık…
Herkes denize… Güzelce yüzdük, yorunluk ve uykumuz kalmadı…
Yasemin’ in evden getirdiği nefis zeytinyağlı dolma ve taze fasulye ile güzel bir domates salatasını yiyip, uzunca bir sohbet sonrası kamaralarımıza çekildik…

2.Gün (Symi)

Sabah erken kalktık, ben hemen denize girdim. Biraz yüzdükten sonra kıç halatlarını çözüp, demir aldık…
Symi’ ye oldukça erken girdik. Symi limanını oldubitti sevmem, çok derin ve demir tutturmak biraz zor…
Neyse, güzelce demir atıp, bağlandık.

Yunanistan’a giriş işlemlerini yapacağız. Elimizde evraklar ve pasaportlar… Kızlar ise Symi’yi gezmeye çıktılar… Her defasında unutuyorum, ilk önce hangi ofise gidilecekti… Port Police bir uçta, limanın diğer yakasının en ucunda ise diğer ofis var, Gümrük ise U şeklindeki limanın ortasında…
Akılsız başın derdini ayaklar çekermiş…

Resmi işlemleri en az iki kere bu yolu hem de bu sıcakta, güneş tepemizde teperek ve gümrük binasının akşam saat 17.00 de açılmasını bekleyerek nihayet tamamladık.
Ve koyun en ucundaki plaja yürüyüp kendimizi denize attık…
Akşam hava kararmadan Symi sokaklarında biraz gezip, fotograf çektikten sonra önceden rezervasyonumuzu yaptığımız yine iç taraflarda bir tavernaya gidip oturduk.
Özcan, tavernanın bulunduğu sokağa tripodunu kurmuş oldukça kararlı bir şekilde fotograf çekiyor…
Aslında bizde çok kararlıyız Özcan’ a ödüllü bir fotograf çektireceğiz. :)
Geç vakit kalktık, elimizde dondurmalar geze geze teknelerimize döndük ve yattık…
Yarın erken kalkmayacağız, yolumuz uzun değil 10–12 nm uzakta Nisiros’ a gideceğiz…

3.Gün (Nisiros- Amorgos’a gece seyri)

Sabah uyandığımızda güneş iyice yükselmişti…
Demire geçtim, Yasemin koltuk halatlarını topladı, Baybora dümende…( bu koltuk halatları kızın başına bir iş açacak ama… :))
Symi dar boğazını ağzımızın suyu akarak geçtik. Deniz o kadar pırıl pırıl ki…
Palamutbükü önlerine geldik, Burhanlar limana girecekler, su alacaklar.( bundan sonrası Yunan adaları, korkuyoruz su bulamayacağız diye… )
Biz de hemen boylu boyunca uzanan plaj önüne 4–5 metreye demir atıp önce kahvaltı yapıp, tekneyi güzelce yıkayıp, denize girdik…
Bekle, bekle Burhanlardan ses seda yok… Neyse uzunca bir aradan sonra limandan çıktılar ve Nisiros’a dümen kırdık… (Demirlerini üzerine attıkları Alman bir çiftle papaz olmuşlar vs…)

Öğleden sonra Nisiros Paloi Limanına girdik, liman bomboş, 3 metreye demir atıp, kıçtankara bağlandık. Sanki ayağımızı sürümüşüz gibi arkaarkaya tekneler gelip, limanı doldurdu. Bizim yanımıza da büyükçe bir Bavaria bağlandı. Neredeyse hiç kaloma vermediler, bizim gibi 3 kişiler… Kıç halatlarını ben aldım, teşekkür ettiler…

Motor mu kiralayalım, araba mı tartışmasından sonra hepimizi alacak büyüklükte bir Doblo’ yu Burhanın pazarlığıyla 60 euroya kiralayıp adayı tamamen gezdik.
Önce sauna adını verdikleri yeri gördük, hiç beğenmedik. Küçücük taş duvarlı bir yer, içi sıcak ve nemden küfleşmiş, yosun tutmuş karanlık 5–10 m2 bir alan.
Sonra tepedeki volkana çıktık. Heryer kükürt kokuyor :(

Nihayetinde adanın güneybatı tarafında daracık sokaklı, tertemiz bir köye gittik. Oldukça kalabalık bir turist grubu geziyordu, eski bir kilisenin önündeki meydandaki cafelerde dinlenenler, fotograf çekenler, sokakları dolaşanlar… Burası AB tarafından Avrupanın en güzel köyü seçilmiş.
Evet, güzel bir köy ama bana sorarsanız daha sonra göreceğimiz Amargos’daki Chora daha güzeldi…

Arabayı akşam 19.00 a kadar kiralamıştık, daha vaktimiz olduğunu görünce Paloi ye 5km uzaklıktaki Nisiros merkeze de gittik. Deniz kenarında şirin bir yerleşim…

Bu akşam hava kararmadan Amorgos’a rota tutacağız, ben vakit geçirmeden yola çıkayım istiyorum. Güneşi açık denizde batıralım diyorum. Ama bizim kızlar illa denize girelim diye tutturdular. Limanın hemen yanıbaşındaki plajı gözlerine kestirmişler… Bu arada bende iskeledeki muslukları kontrol ediyorum, biri açık hemen hortumu çıkarıp bağladım. Eksilen suyu tamamladım. Derken plajcılar döndü, zaten hiç beğenmemişler denizini…
Elimde hortum sırayla yıkadım onları. Tekne suyu ziyan olmasın. :)

Palamarları çözdük, ben yine demirdeyim. O da ne? Yanımızdaki Bavaria’ nın zinciri bizimkinin üzerinde. Bavariacılar teknelerinde yok. Neyse bu gibi durumlara alışkınım. Bir halatla askıya aldığımız demirini denize bırakırken, bir grup kızlı erkekli gencin bulunduğu diğer tekneden nereye gidiyorsunuz sorularına Amorgos deyince, müstehzi ile gülümseyip, bir saat sonra görüşürüz cevaplarını duymazlıktan gelip usulca ayrıldık.
Ayrıldık ayrılmasına da arkamızdan bir ses, Rossinante’ nin iskele silyon feneri yanmıyor. Burhan, fazla ampul var mı diye bize soruyor. Bir torbaya koyduğumuz ampulu kakıç ile Rossinante’ nin pruvasına uzatıyoruz. Ağır yolla Limandan ayrıldık… Dışarıda da ağır yolla devam ediyoruz, Rossinante’ yi bekliyoruz.

Yasemin mutfakta akşam yemeği hazırlıyor, güneş maalesef batmış ama kızıllığı ufukta…
Yemeğimizi seyir esnasında havuzlukta yedik…

Gökyüzü yıldızlarla şenlendi…
Sohbet muhabbet derken, kâh Rossinante önde, kâh biz… Yanyana görerek seyrediyoruz. Hava o kadar nemli ki… Sanki yağmur yağmış gibi ıslanıyoruz. Her yer yamyaş…
Hepimiz havuzluktayız, benim gözler kapanmaya başladı…
Tüm seyir boyunca Yasemin havuzlukta, Baybora ve Ben ise sırasıyla uyuyoruz.
Gece yarısı nöbeti devralmak için ay’ ın tüm parlaklığıyla ortalığı aydınlatıp, yol gösterdiği bir geceye uyandım…
Teknenin kıç dümen suyu ise yakamozlarla ışıl ışıl…
Yasemin ilk kez görüyormuş, çok hoşuna gitti, uzunca bir süre bu yakamozları izledi…
Samanyolu, yıldızlar, kayan göktaşları… Her defasında okumama rağmen, sormama rağmen unutuyorum bu takımyıldızları, bu uzun kış gecelerinde tekrar çalışmaya söz verdim kendime…
İskelemizde uzaktan Astipalya’ nın feneri çakıyor…
Rossinante’ de ise neredeyse sabaha kadar Semra Kaptan dümen tutmuş… İstanbul’daki yoğun iş temposu, hasta görüşmeleri vb meşguliyetlerin yorgunluğunu böyle çıkarıyor sanırım. Denizi ve denizciliği çok seviyor…
Bu arada sabah yavaş yavaş tan yeri ağarırken, bizim teknede Baybora uykusu gelmesin diye çekirdek çitleyip periyodik hareketlerle elini hareket ettirince uzaktan Semra kendisine uzaklaş işareti veriliyor anlayıp iyice açılıyor…
Sonradan çok güldük tabii… :)

Güneş, sırtımızdan deniz üzerine doğdu, muhteşem…
Amorgos upuzun önümüzde uzanıyor.

Amorgos’ un güneybatı ucundan sancağa döndük. Biraz ilerledikten sonra karşımızdaki küçük kara parçası ile Amorgos arasındaki geçitten geçip, Amorgos’un bu en güney ucundaki haritada gördüğümüz küçük koya girdim. Tertemiz bir su ama koyun içi tekne dolu… Kıyıda çadırlar, cipler…

Yavaşça oradan çıktım, Rossinante peşimizde… Birkaç mil ileride yine sancağımızda oldukça derin bir koya girdik, bizden başka kimse yok… Kıyıya oldukça yakınlaşıp 7–8 m derinliğe demiri saldık… Rossinante’ de yanıbaşımızda bize aborda oldu.
Uzun bir gece seyri sona ermişti… Hepimiz yorgunduk ama serin denize atladığımızda yorgunluktan eser kalmadı…
Kahvaltımızı hazırladık, yedik, yüzdük…

Birkaç saat sonra tekrar demirimizi toplayıp 3–4 mil ilerideki Katapola Limanına dümen kırdık. Limanda feribotların yanaştığı yerin ilerisindeki yelkenli tekne ve motorbotların bağlandığı yere oldukça şiddetlenen rüzgâr altında yanaşıp boşta kalan son 2 yere yanyana demir atıp, uzunca kaloma vererek kıçtankara bağlandık.

4. Gün ( Amorgos )

Son söyleyeceğimi baştan söyleyeyim… Amorgos çok güzel bir ada… Çok beğendik…

Bağlandığımız yer Port Polis’ in tam önü, aramızda sadece bir cadde var, cafeler, dükkânlar oldukça hareketli, gürültülü bir yer. Baştanbaşa beton olan kordonda elektrik ve su var. Biz, zaten bir gün kalacağız diye elektrik, su almayı düşünmüyoruz.
Oldukça rüzgâr var ve giderek artıyor. Gezgin Korsan grubundan dostumuz Yaşar Özen, bana gün be gün detaylı hava durumu raporlarını mesajla iletiyor, zaman zaman da telefonla konuşuyoruz.
Rossinante de bosa düzeneği var, her demir atışlarında bizzat Semra Kaptan tarafından mutlaka bosa vuruluyor. İskele başomuzluktan bindiren rüzgâr, sağanaklarda 25–30 knotu buluyor. Bizde tekne ile beton iskele arasına usturmaça bağlıyoruz.

Tekneleri salimen bağlar bağlamaz doğruca kıyıya atlıyoruz. Ayaklarımızdaki uyuşukluğu gidermek ve yakın çevremizi tanımak için sağa sola dağılıp yürüyoruz.
Sonrasında da karşımızdaki cafe’ nin tuvaletini kullanmak için orda oturup soğuk birşeyler içip, günü planlamaya başladık.
Baybora ve ben araba kiralamaya gittik. 2 tane araba kiraladık, günlüğü 30 euro, elimizde haritalarla döndük. Araba kiralamaya giderken köşede çok güzel bir fırın keşfettik. Sabah ayrılmadan taze ekmek ve çörekler buradan alınacak.
Biraz dinlenip, elimizi yüzümüzü temizleyip, temiz tişort ve şortlarımızı giyip Amorgosu keşfetmeye hazırlandık. Ne giyersem giyeyim ayağımdaki crocs’ ları çıkarmak istemiyorum, o kadar rahatlar ki…
Herkes hazır ama Özcan değil… Yok, tripodu, yok fotograf makinası, yok çantası, yok objektifleri derken… Bizim hatunlardan beter… :) İskelede bekleşip duruyoruz.

Ben, arabayı kullanıyorum. Özcan, Semra ve Irmak beraberiz. Diğer araba beni takip ediyor. Önce Chora’ ya çıkıyoruz. Dar sokaklarında ip gibi dizilerek yürüyoruz. Çok güzel bir yer… Kim önce hangi sokağa girerse hemen bağırıp çağırıyor, “gelin, gelin çok güzel” diye… Elbette Özcan’ a çok iş düşüyor…

Daha sonra adanın güney kıyısına gidiyoruz arabayla, oldukça dar ve kıvrımlı yollardan geçerek…

Luc Besson’ un yönettiği meşhur “ The Big Blue” filmi burada çevrilmiş. O nedenle özellikle genç Fransız turistler tarafından çok rağbet gören bir ada…

Kayalara oyulmuş bence Sümela’ nın karikatürü olabilecek bir manastırın önü çok kalabalık, kadınlar şort ve pantolonla içeri alınmıyor. Dışarıdan seyredip, fotograflıyoruz. Biraz ilerisindeki yukarıdan oldukça vahşi cazibesiyle içimizi ürperten ama turkuaz rengiyle bizleri büyüleyen kayalıklar arasında denize girenleri seyrediyoruz. Uzaktan bir kısmının çıplak denize girdiğini sanıyor, üzerine epeyce konuşuyoruz. Ertesi sabah erkenden burada denize girmek istiyorlar…
Hava kararmaya başladı, tekrar arabalara binip, adanın kuzey ucundaki küçük yerleşim yerine hareket ediyoruz.
Ayias’ a vardığımızda güneş batıyordu. Hemen minik meydancığa park ettik, Özcan boynunda makinası, elinde tripodu koşturdu kayalıklara batan güneşi görüntülemeye… Hemen yanında eski bir yel değirmeni ile batan güneşin güzel pozlarını çekmeye başladı. Kayalıkların arasında sevimli genç bir kız oturuyor, kayalıkların altında ise yine genç sevimli bir delikanlı zıpkınla balık avlıyor… Biraz seyrettik, kısa sürede 6–7 balık vurdu…

Ben, Atilla Ağabey’ i telefonla arayıp yemek yiyecek yer soruyorum. Yunan Adaları ondan sorulur… Ama Atilla Ağabey,” Eyüpcüm, vallahi artık bende karıştırdım hangi adada neresi güzel”… diye haklı bir cevap verince, elimizdeki diğer notlara başvurmaktan başka çaremiz kalmadı…

Bizimkiler yemek yiyecek yer arıyor. Aslında elimizde bir adres var ama…

Neyseki Burhan orayı eliyle koymuş gibi buldu. Ahtapot ızgara kokularını takip ederek bulduğunu söylediler…
Limani Taverna, dar sokak içinde sıralı masalarıyla oldukça şirin, çok da kalabalıktı. Doğru seçim yaptığımızı düşünüyoruz.
Yeri gelmişken ilginç bir gözlemimizi de aktarmak istiyorum. Tüm taverna ve restoranlarda çok az garson, hatta çoğunda tek garson olmasına rağmen son derece süratli bir şekilde servis yapıyor. Oldukça güleryüzlü olan bu garsonlar tüm masalara hâkim…
Bu durum bizim yemek yeme alışkanlığımıza uymuyor tabii…
Biz, sırayla mezeler gelsin, uzun uzun masada oturup, rakılarımızı içip, sohbetlerimizi etmek isterken bir anda dolan masayı silip süpürüp eee… diye bakakalıyoruz. :)

Bu arada hangi adaya gittiysek o adanın haritasının olduğu bir kâğıt örtüyü masa örtüsü olarak yayıyorlar…

Kahvelerimizi içip oldukça makul gelen hesabı ödeyip, gözlerimiz uykulu taverna’ dan çıktık. Dün geceki seyrin acısı çıkmaya başladı sanki…
Virajlı ve dar yolda yaklaşık 1 saat süren yolculuktan sonra Katapola Limana teknelerimize geldik.
Havuzlukta oturup Semra’ nın demlediği çayı içerken bir bayan bir erkek iki resmi görevli geldi, kimsiniz, nerden geldiniz vs… Ve sabah mutlaka ofise uğrayın dediler…
Bir bardak çayı içer içmez sızmışım…

Yarın, yakın küçük sikladlara gitmeyi düşünüyoruz.

5.Gün (Amargos)

Sabah erken kalkmak istememize rağmen kalktığımızda saat 9.30 olmuştu. Teknelerde rüzgâr uğultusu altında kahvaltı yaparken teknenin kıçının sancak tarafından iyice iskeleye dayandığını, usturmaçanın iyice ezildiğini gördük. Biraz halatlarla, zincirle oynayıp palyatif tedbirler aldık ama…
Port Police de bizimkileri biraz uğraştırmışlar. Burhan’ ın canı burnunda, küfredip duruyor. Yok, fotokopi istemişler, yok pasaport vs… Fotokopici açık değil, ellerinde tekne evrakları bekleşiyorlar. Daha sonra fotokopi çektirip gittiklerinde ise gerek yok deyip almamışlar bile… Para pulda ödemedi sanırım…
Ben, Özcan’ dan kuşkulanıyorum. Dün akşam Türkiye-Yunanistan basket maçından sonra bunlara el hareketi filan mı yaptı diye…:)

Bu arada Port Police bügün limandan ayrılmayın hava daha da sertleyecek demiş. Gerçi ben çıkalım diye ısrar ediyorum, nasılsa rüzgaraltı yakın adalara gideceğiz diyorum, bizimkilerin hassas noktasından başlıyorum, “Oğlum, tatlı su denizcisi misiniz siz" diyorum, " Nasıl dünya turu yapacaksınız? Vs…” Ama ikna edemiyorum…
Bugün de Amorgos’ dayız.
Madem Amargosdayız, tekneyi daha güvenli bir yere alıyoruz. Zincirlikte zincir kalmayacak kadar uzun bir zincir döşüyoruz… Bu sefer daha iyi ve güvenli oldu, rahatça gezebiliriz adayı…
Yasemin geçenlerde teknede oynadığımız pişti de beni yenince iyice morallenip, cafe’ de king oynamaya davet ediyor bizleri…
Yasemin ve Özcan açısından sonuç hüsran oluyor, arkasından oynanan eşli pişti’de de yenilince özellikle Yasemin’ in suratından düşen bin parça… Özcan ve Yasemin, her iki oyunda da yenilince hesapları ödemek zorunda kaldılar. :)

Plaj çantaları hazırlandı. Hedef dün gördüğümüz Big Blue filminin de çekildiği kayalıklardan denize girmek. ( bu filmin DVD sini alıp, kış geceleri izlemeli )

Ben, çok daha güzel ve etkileyici, Türkiye’ den hemen 10 yer sayabilirim, aslında yüzlercesi vardır eminim.

Nasıl da pazarlıyorlar ya… Kayalar arasında küçücük, kumu desen kum değil bir plaj düşünün, deniz hemen derinleşiyor, açık denize açık, dalgalı bir koycuk…
Kayalar üzerinde onlarca insan, havlularını sermiş, bazıları üstsüz güneşleniyor. Eşlerin gözetiminde veya göz hapsinde demek daha doğru olacak denize girdik, güneşlendik.
Neyse Reyhan henüz yok, ben daha rahatım… :)

Bizim haytalar bana, ben ise onlara imreniyorum. Güneş kremi, havlu, su, üzüm, erik, gak, guk… Ne deseler ikiletilmiyor… Reyhan da artık gelse…

Her gittiğimiz yeri aynı hızla tüketiyoruz. Burası tamam deyip, başka yerleri de görelim, eksik kalmasın diye koşturuyoruz sanki…
Bindik arabalara, Katapola ile Ayias arasında dün yolda giderken de gördüğümüz minik bir ada ile arada kalan güzel bir plaj yerine doğru hareket ediyoruz.
Gittik gitmesine ama hiç beğenmedik. Sahilde iki bayan turist güneşleniyor, oldukça rüzgârlı ve dalgalı… Herşeye rağmen Burhan, madem buraya kadar geldik diyor, ben israfı sevmem deyip denize giriyor…
Burhan denizden çıkınca tekrar arabalara binip Choraya gidiyoruz. Bu sefer daha güzelce gezip, hoş bir ağaç altındaki minik bir meydandaki Cafe de birşeyler yiyip içip akşama doğru teknelere dönüyoruz.

Arabaları teslim ettik.

Ara sokaklardaki dükkân ve mağazalar bizim kızlar tarafından tavaf edilip, ucuzluk varmış diye alışveriş yapıyorlar…

Akşam için Limanın diğer tarafında Murali Taverna adında küçük ama tıklım tıklım bir yere rezervasyon yaptırıp topluca yemek yemeye gidiyoruz. Önümüz deniz, burayı çok beğendik, yemek ve mezeleri çok taze ve nefis… Hesap da uygun geldi…
Bu arada Tzigane teknesi de gecenin karanlığında limana giriş yaptı… Dünya turuna başlayacaklar. Ekber ve bir arkadaşı gelip yan masada yemek yemeye başlarken, biz kalkıyorduk…

Yarın yola çıkıyoruz. Amorgosu çok sevdik… İleride tekrar geliriz umarım…
Teknelerimizde çayımızı içip, uyuduk…

6.Gün (Schinoussa-Naxos)

Sabah erken kalktığımızda rüzgâr hala şiddetinden kaybetmemişti… Ama n’olursa olsun yola çıkmalıyız. Cuma günü, yani yarın akşama kadar Mikonos’ta olmalıyız. Reyhan uçakla Mikonosa gelecek. Ve bizim de önce Naxos sonra Mikonos olacak şekilde yaklaşık 40–45 nm yolumuz var.

Koydan çıkmadan anayelkeni 1.camadan da açtık. Koydan çıktığımızda oldukça kuvvetli bir rüzgâr Poyrazdan bindirdi, güzel bir apaz seyirle yükseliyoruz. Görüş son derece açık, hava güneşli… Karşımızda birçok ufaklı, büyüklü ada… Aralarından geçtik, Schinoussa adasının Mersini Limanına girdik… Ufacık bir ada, sahide bir iki ev görünüyor. Koyun sancağında beton bir feribot iskelesi var. Tam karşımız ise çok güzel kumu olan bir plaj… Sahile iyice yaklaşıp 4–5 m derinliğe demiri bırakıp uzunca bir kaloma verdik… Küçük bir kayıkçı teknesinde bir adam yavaş yavaş sırtı atmış geziniyor… Selamlaştık…

Kahvaltı hazırlamadan attık kendimizi suya… Yunan adalarında şimdiye kadar gördüğümüz en şirin sahil ve temiz deniz… Kıyıya kadar yüzdük, incecik tertemiz bir kum, dışarıdaki rüzgâr nedeniyle dışarıya çıkamıyor, ürperiyoruz. Ayağa kalkan hemen suya tekrar oturuyor…
Kıyıda oldukça yaşlı iki hanım birşeyler topluyor…
Bizim kızlarda yanlarına gittiler, onlarda başladılar toplamaya… Bilezik, kolye yapacaklarmış o kabukluları… Topladıkları tüm o ufak kabukluları bana verdiler, şortumun cebine koyup tekneye yüzerek getirip bir bardağın içine koydum…
Rossinante de geldi yanıbaşımıza demir atıp, bize aborda oldu…
Bol sucuklu, yumurtalı bir kahvaltıdan sonra uzunca dinlendik…
Keşke daha çok vaktimiz olsaydı da geceleyebilseydik…
Demiri alıp, geldiğimiz gibi ama gözümüz arkada kalarak ayrıldık bu şirin adadan…

Naxos’ a yaklaştığımızda vakitte epeyce ilerlemiş saat 18.00 gibi…
Naxos Limanına oldukça sığ ve dar bir yerden girdik. Limana girmeden sol tarafta Apollon tapınağı olan yerin altındaki demir yerinde alargada bir tekne var. Limana girdik ama bağlanacak yeri bulamayıp acaba başka bir giriş de var mı diye tekrar tornistanda yavaşça çıktık, dolaşıp baktığımızda başka bir giriş olmadığını liman içindeki tam köşede duran büyük Kosterin girişi kapamış gibi göz yanılsaması yaşadığımızı anlayıp tekrar limana girdik.
Kosterin yanından iskele yaptığımızda büyücek birkaç pontondan ibaret teknelerin bağlı olduğu marinamsı bir yere yaklaştık. Arada boş bir yer bulup yanaşmaya çalışırken o dar alanda tekne tornistanda bir türlü laf dinlemiyor olup biraz sıkıntı yaşamama neden olunca Baybora’ nın usta manevrasıyla o sıkışık yere bağlandık. Ben demirde, Yasemin ise kıç halatıyla uğraşıyor.
Kısa bir anekdot yazayım; geçenlerde yabancı bayraklı yabancı bir karı koca’ nın kullandığı bir tekne demir atıp yanaşırken ki adam dümende kadın ise demirde… Bir sorun yaşandı ama adam demirdeki kadına sesini duyuramadığı için, sinirlenip basbas “ Stop! Julia Stop!” diye bağırmaya başladı. Kadıncağız, kıpkırmızı oldu, çok üzüldü…

Baybora, Yasemin’ in kıç halatını istediği çabuklukta ve doğru bağlamadığı düşüncesiyle Julia örneğindeki gibi davranınca, teknenin havuzluğuna döndüğümde Yasemin’ in gözlerinin dolduğunu ve üzüldüğünü gördüm. Elbette kısa bir süre sonra Yasemin’ in bağışlayıcı kimliğiyle Baybora bağışlandı ama tatil boyunca bize de takılacak bir malzeme çıkmıştı… :)

Biz, herşeyi eksiksiz bilen, herşeye kadir erkekler tarafından, herbir eksik olduğunu düşündüğümüz durumda bayanlara “Julia stop” diye seslenilmeye başlandı… :)

Yasemin ise ertesi gün, kıç halatını nasıl 8 yaptığını son halkayı ise nasıl kilitlediğini bana demostrasyon yaparak gösterip, Baybora’ nın haksız olduğunu ispatlayınca iyice rahatladı…

Biz bağlanırken, Rossinante de kıçı biraz açıkta kalacak şekilde pontonun ucundaki son yere manevrasını yapıp bağlanmıştı…

Bu esnada bisikletiyle koşa koşa biri pontona yanımıza geldi, başladı türkçe konuşmaya… Teknelerimizdeki Türk bayraklarını görmüş, adada yaşayan tek Türkmüş Nuray Usta.
Hemen sahilde caddenin arkasında sırasıyla dizili tavernaların birinin sahibiymiş. Yaklaşık 30 yıldır burada yaşıyormuş. Eliyle tavernasını gösterdi, Zorba Taverna…
Temiz mazot, su, elektrik, alışveriş vb herhangi bir ihtiyacımız varsa yardımcı olacağını söyledi. Mazot istedik. Tuvalet, lavabo vb ihtiyacımız için rahatlıkla tavernasını kullanabileceğimizi söyledi…
Akşam için 9 kişilik yer ayırttık. Menü için ise siz karışmayın, ben hallederim dedi ve gitti…

Biz teknede şarap açıp içerken mazot için biri geldi. İki tekne için de mazot takviyemizi yaptık. Pontondaki musluklardan su aldık, teknelerimizi yıkadık… Elektrik bağladık.
Burhan ve Baybora evraklarla sahilde Port Police gidip, işlemleri yaptırdı…
Akşam zaten oldu…
Giyinip, süslenip Zorba Taverna ‘ ya gittik.
Elimizde büyük bir Yeni Rakı Nuray Usta’ ya bizden bir hediye… Nuray Usta, sempatik yaklaşımı ve güleryüzüyle bizi karşıladı. Masamız hazırlanmış, donatılmış… Yeni Rakı’ ya çok sevindi…
Vallahi nerden başlayıp nasıl bitireyim bilemedim ama kısaca çok güzel ve lezzetli mezeler yedik diye kısa keseyim en iyisi… Geç vakit hesabı istediğimizde ise çok şaşırdık. Neredeyse bedava sayılacak kadar az hesap ödedik.
Nuray Usta, birbirinden güzel ve şirin, türkçeyi yarımyamalak, çok az bilen 4 kızıyla beraber yaşıyor. Kızların biri kasada diğerleri garson olarak hizmet ediyor…
Naxos’ un oldukça büyük olduğunu, çok gezilecek yeri olduğunu söylüyor. Ama biz sabah kalkıp Mikonos’a gideceğiz. İleride birgün Naxos’a gelip birkaç gün kalmayı düşünüyoruz.

Yemekten sonra kordon boyunda kısa bir gezmeden sonra teknelerimize döndük.
Sahil cıvıl cıvıl, genç kızlar, erkekler…
Ama biz de yorgunluk var… Çayımızı içip, uyuduk…

7.Gün ( Mikonos )

Gece boyu mandar halatlarının sesi, bumbadan geçen rüzgârın çıkardığı uğultuyu dinledik.
Sabah erken kalkıp, kahvaltıyı da yapıp su hortumu, elektrik kablosu, pasarellamızı toplayıp kıç halatlarını çözüp, demirimizi aldık. Demirde Yasemin ve Ben varım, Baybora dümende ama ceza olarak kıç halatlarını da topluyor…:)
Yavaşça limanı çıktık. Rossinante peşimizde…
Kafamızı rüzgâra vermek için kuzeye dönüp camadanlı ana yelkeni açtık. Naxosu terkederken demir yerinde alargada bekleyen teknelerin sayısının artmış olduğunu gördük. Bizden başka denizde tekne yok. Neyse en az iki tanesi bizim boşalttığımız yere girip bağlanır…

Naxos’ u terkedip Mikanosa yönelince koca dalgalarda bizi karşılamaya başladı… Kafadan gelen rüzgâr, büyük dalgalar… Dayak yiye yiye gideceğiz…
Mikanos’ un doğu ucuna doğru dar apaz bir açı yakalayıp, dalgaları da başomuzluktan alarak biraz seyir konforumuzu artırıp yelkenle tırmanmaya başladık.
Rossinante yelken açmadı, bata çıka ilerliyor…
Mikanosa yaklaştıkça dalgalar azcık küçülmeye başladı. Bir tramolayla sancağımıza döndük, nispeten daha kolayına bir seyirle o meşhur plajları teker teker uzağından geçerek Mikonos önlerine geldik… Mikonosa girerken uzaktan dev cruise gemiler görünüyor, yanımızdan da 2 cruise bizi geçerek limana girmişti…
Pilot kitaplarda koy girişinde batan feribot olarak işaretli sığlığın biraz açığından geçip limana doğru yaklaşmaya başladık. Deniz düzelmeye başladı ama rüzgârın soluğu kesilmiyor bir türlü…
İyice yaklaşıp yelkenleri kapatıp, Cruise gemilerin yanıbaşından bir türlü tamamlanmadığı söylenen marinaya selametle girdik. 20 nm yolu 6–7 saatte tamamlamıştık.
Pontonlarda boş yer çok… Şiddetli rüzgâr altında tonoz halatını almaya çalışırken tekne hemen dönüp, pontona aborda oluyor… Baktık ki olmuyor, pontonun diğer tarafından rüzgarı arkamızdan alarak yanaşıp, demir atıp kıçtankara bağlandık. Ayrıca rüzgarüstünden bir de açmaz aldık…

Nihayet 2 senedir gitmeyi planladığımız ama hava ve deniz durumlarındaki olumsuzluklardan dolayı gidemeyip yarı yoldan döndüğümüz Mikonosa varmıştık.

Rossinante de arkamızdan girip, pontondaki yanyana 2 tonozu alıp, güvenli bir şekilde bağlandı.

Irmakla beraber, marinanın karşısındaki rent a car’ a gidip 2 adet araç kiraladık, günlüğü 40 euro dediler. Pahalı deyince de burası Mikonos, hem size rahat ve güvenli diye Jip verdik dediler… Kırmızı jipi biz aldık, Beyaz Baybora’ ya…

Irmakla beraber Jipe binip 5–6 dk mesafede olan havaalanına gittik. Yarım saat bekledikten sonra Reyhan Atina aktarmalı olarak İstanbul’ dan akşamüzeri 16.30 da çıktığı Mikonos seyahatına akşam 20.00 gibi varmış oldu…
Çantasını alıp, kapıda karşıladığımız Reyhan’ ı kırmızı jipe bindirip tekneye getirdik…
(Acaba benim kıymetimi biliyor mu diyorum içimden, Uçakla Mikonosa gel, eşin seni havaalanında jiple karşılasın, marinada bekleyen teknesine bindirsin…:) )

Teknede güzel bir erişte, makarna yapmışlar…
Salata, şarap, makarna derken karnımızı güzelce doyurduk.
Sonrası giyinip Mikonos gecelerine akmaya gittik…
Arabaları, merkeze yakın bir otoparka koyduk. Otopark ücreti herbir araba için 10 euro ödeyince “eee, kardeşim burası Mikonos elbette…” konuşmaları arasında kalabalığa karışıp bar, alışveriş mağazaları, şirin tavernalar, dondurmacısından, tatlıcısına birçok değişik dükkânın yanyana bulunduğu dar sokaklara daldık…

Epeyce dolaşıp, Little Venice denen deniz kenarında daracık bir kaldırıma dizilmiş yemek saati restoran, taverna, geç saatlerde ise barlara dönüşen bir yerde yorulup birer içki içtik…
O kadar kalabalık ki, insanın başı dönüyor, gelen giden…

Saat geceyarısına doğru ise eski liman tarafındaki meydana gelip, bir dondurmacıdan dondurma alıp yiyerek, arabalarımıza doğru yürüdük.
Bu arada seksi kızlar tarafından gece yarısı super Paradise plajında yapılacak gece partisine davet broşürleri dağıtılıyor, çıkışta otobüsler bu partiye gidecekleri götürmek için sıra sıra bekleşiyordu…
Ama bizim uykumuz var… Acaba yaşlandık mı?
Irmak’ ın içi gitmiş olabilir… N’apsın genç kız, bizimle kös kös teknenin yolunu tutuyor…
Daha 15 yaşında… Hele bir bitsin bu 15 yaş, gösterecek gününü… :)

Tekneye gelip, bir ritüel haline getirdiğimiz çayımızı içip uyuduk…
Ertesi gün de Mikonos’ dayız. Erken kalkmayacağız… Ne güzel…

8.Gün ( Mikonos)

Reyhan, ilk gece havuzlukta, biminiyi toplayıp, yıldızları seyrederek uyumuş.
Sabah kalktık, ben taze ekmek almak için arabayla şehre doğru gittim.

Tekneleriyle Mikonos’a gitmeyi düşünenler için birkaç kelime yazmalı; Mikanos’ un güneybatısından sancağa dönüp 1,5–2 mil gittikten sonra tekrar sancağa döndüğünüzde geniş körfezin sonunda sancak tarafında Mikonos karşınıza çıkıyor. Özellikle bu rota çeşitli sığlıklar, küçük adacıklar ve kaya parçacıkları ile dolu olduğundan, yöreyi iyi bilmeyen denizcilerin gece seyri yapmamalarını öneririm.

Körfezin tam karşısında pruvanızda, hatta biraz iskele başomuzluğunuza doğru ise devasa Cruise gemilerin yanaştığı yeni liman ve hemen yanıbaşında, içiçe görünen marina’ yı göreceksiniz.
Marina inşaatı, pilot kitaplarda bahsettiği gibi hala tamamlanmamış. Zaten tamamlanmasına da gerek yok gibi görünüyor. Çünkü Mikonosta bulunduğumuz süre boyunca devamlı Cruise gemiler geldi gitti… Ve Mikonos’ a neredeyse her 15 dk bir uçak inip kalkıyor.
Marina tamamlanmamış ama 4 adet güzel pontonu var. Tonoz alabilirsiniz.
Marina ve Yeni Liman, Mikonos merkeze yaklaşık 6–7 km uzaklıkta.

Mikonos merkez de ise eski liman bulunuyor. Bu limanın yan tarafında bulunan büyük beton iskeleler Adalar arası vızır vızır yolcu taşıyan hızlı Feribotlara ayrılmış.
Hemen yanı ise yine büyük motoryatlar tarafından işgal edilmiş… Hepsi birbirinden alımlı ve güzel bu motoryatlar kimbilir kimleri ağırlıyordu…

Araç girişinin yasak olduğu eski Mikonos’ un hemen girişinde küçük bir kum plaj var. Gerçi çok az kişi buradan denize giriyor. Havanın, rüzgârın uygun olduğu koşullarda buraya sokulup alargada kalınabilir. Ama tamamen kuzey rüzgârlarına açık…
Mikonos’la ilgili tüm broşür, anı ve tatil yazılarında da okumuş olduğunuz gibi, bilinen tüm meşhur plaj ve beachler adanın güney kıyısı boyunca sırasıyla yer almakta. Paradise, super paradise, elia beach vb…

Gelelim biraz daha farklı gözlemlerime;
Mikonos kadar farklı cinsel tercih sahibi insanı birarada görmemiştim desem yalan olmaz…
2 günün sonunda günahı, vebali boynumuza bizden başka herkesi öyle sanmaya başladık. Ve biz de rahatladık… Tüm erkekler gay, tüm kadınlar ise lezbiyendi… :)
Plajlarda, cafelerde, sokaklarda, barlarda… Vallahi anlatmakla olmuyor, mutlaka görmelisiniz…
O yakışıklı gençler için diyemiyeceğim ama o güzel hatunları öyle görünce içim burulmadı desem yalan olur diyerek bu konuyu kapatıyorum… :)

Kahvaltılarımızı teknelerimizde yaptıktan, tekneleri güzelce neta edip, çöpleri vs toplayıp attıktan sonra plaj çantalarımızı hazırlayıp arabalara binip Mikonos’ u gezmeye çıktık.
Birgün öncesinden Irmak’la beraber Reyhan’ı karşılamak için yaptığımız küçük keşif gezimizden dolayı, önde ben, arkada Baybora Mikonos’ un güney sahillerine doğru yönlendik… Dimdik ve oldukça virajlı ve dar yollardan geçerek Super Paradise plajına geldik.

Çok güzel, düzenli… Deniz ve kum ise süper… Ve çok kalabalık, giderek de kalabalık arttı…
Sahili düzenli olarak temizleyen görevliler, şezlonglara kadar servis yapan genç kızlar var. Tanesi 6 eurodan şezlong ve şemsiye alıp yanyana dizildik.
Biz bu işi yapıp, havluları vs çıkarıp, güneşe göre şemsiyelerimizi, şezlonglarımızı konumlandırırken, fırsattan istifade eden Burhan ve Baybora’ nın sahilde çevreyi kolaçan etmesi ve kara gözlüklerin arkasından etrafı dikizlemeleri, Yasemin tarafından ileride kullanılmak amacıyla itinayla belgelendirilmiş… Çok güldük…
Beni direk olarak oraya götürüp bıraksalar başımıza taş yağacak tarzı bir modda olurdum ama geçen 2 gün boyunca ben de alışmışım sanırım…
Plajın sağ tarafı ise bambaşka bir âlem… Hanımlara yasakladık o tarafa geçmelerini…
Ama Burhan, güya bizi o kalabalıkta bulamamış… mış, yanlışlıkla o tarafa geçmiş… miş… vs… vs… Gönül, n’olur kocamı sağ salim getirin diye bize yalvarıyor…
Bu sefer biz de Burhan’ ı aramaya çıktık haliyle…

Bu arada söylemeden geçmek ciddi haksızlık olacak; Gönül, tüm grubun koruyup, kollayıcısı anaç bir tavır içinde. Burhan’ ın üzerine titrediği gibi hepimizi de kolluyor… Plaj çantası hazırlanırken, hadi geç kaldın vb eleştirilere muhatap kalmasına rağmen, yanına mutlaka yolluk birşeyler alıyor, su, meyva, çerez vb…
Sanki hadi boşver alma, geç kalıyoruz diyen bizler değilmişiz gibi, gittiğimiz plajlarda susayınca, karnımız acıkınca, serinlemek için vs hemen Gönüle müracaat ediyoruz…
Seyirlerde de dramamin almasa daha iyi olacak ama… :)

Gönül’ ün getirdiği buz gibi tertemiz yıkanmış üzümleri de çevremizdekilerin ağzı sulanarak bakınmasına rağmen güzelce yedik,
Geç vakit ayrıldık Super Paradise plajından…

Arabayla geniş bir kavis çizerek tekrar Mikonos merkeze döndük. Yarın Santorini ye gidilecek. Feribot biletleri alındı. Mikonos-Naxos-Paros-İos ve Santorini şeklinde aradaki adalara da uğrayarak bir rota yapmışlar. Business bilet bulabildik, kişi başı 50 euro ödedik.

Alış veriş, gezme tozma ( artık iyice öğrendik buraları), fotograf çekme derken akşam hava kararıp acıkınca Nikos Tavernaya oturduk. Gündüzden rezervasyon yapmıştık.
Herzamanki menüden farklı olarak balık çorbası da içerek güzel bir akşam yemeği yedik. Nikos Taverna Mikonos’un içinde bir meydanın yanıbaşında ve çok kalabalık, her milletten insan burada…
Kendi rakımızı kendimiz götürüyoruz heryere…
Baybora, rakı bardağı için garsona “four glasses, for uzo” gibi bişey deyip de 4 tane uzo gelince çok güldük… Şimdi okuyunca pek gülmedim ama…
Çok keyifli bir gezi oluyor, herkes mutlu ve olur olmaz herşeye gülüyoruz demek ki…

Yemekten kalkıp tekrar dolaşmaya başlıyoruz. Mikonos’ ta son gecemiz, artık önceden kestirilip göz konulan şeyler alınacak… Bizim kızlar muhteşem… Başladılar dükkanları hızla tekrar dolaşmaya, biz ise onlar dükkanlarda alış veriş yaparken bulduğumuz yerlerde TV den basketbol maçlarını izliyoruz.

Geç vakit döndük, sabah erkenden arabalarla eski limana gelinecek, biz ise arabaları tekrar rent a car a bırakıp birşekilde Feribot limanına gideceğiz…

Çaylarımızı içip uyuduk, hanımlar birbirlerine yaptıkları alış verişleri gösteriyordu…
Gece uykudan patlama sesleri ile fırladım… Hemen havuzluğa koştum, marinanın diğer ucundan atılan şimdiye kadar izlediğim en muhteşem havai fişek gösterisini izledik…
O kadar da uzun sürdü ki…
Hele son bir tanesi koskoca kırmızı bir kalp gibi gecenin karanlığında havada şekil çizince “Vayy kim ki bu havai fişek gösterisini yapan” vb dedikoduları arasında tekrar uyuduk…
Elbette, bu havai fişek gösterisini, bizlerin eşlerimiz için yaptığımız sürprizine kimse inanmadı…

9.Gün (Feribot Yolculuğu- Santorini)

Sabah erken kalkıp, hızla birşeyler atıştırdıktan sonra Bayanlar çanta vb hazırlamaya, biz erkekler ise tekneleri iyice sağlama almaya başladık.
Teknemizi güzelce neta edip, kilitledikten sonra arabayla Feribot limanına bizimkileri bırakıp, rent a car’ ın görevlisine bizi Feribota götürmesini rica ettik.
Ve Limanda Feribotu beklemeye başladık.
Üzeri boydanboya tamamen Vodafone reklamı olan kıpkırmızı bir hızlı feribot geldi. Biz üst kata busines klasa geçtik, rahat koltuklarına oturduk. Önce Naxos, sonra Paros, sırasıyla İos limanlarında yolcu indirip bindirerek 3,5 saat sonra Santorini Kalderasına girip, Santorini yarım ayının kaldera içindeki güney batı tarafındaki limana bağlandık.

Limanda yolcuları bekleyen birçok apart otel, pansiyon, motel görevlisi ellerinde broşür ve resimlerle müşteri çekmeye çalışıyor.
Bir tanesini gözümüze kestirdik ve pazarlık sonucu kişibaşı 20 euro kahvaltı dahil ve Limana geliş gidiş ulaşım da dahil olmak üzere anlaşıp, otelin minibüsüne doluşup Otele gittik.

Apart, karı koca bir aile tarafından işletiliyor, tertemiz odaları, çarşaflar, yatak örtüleri, havlular da keza öyle… Her odada klima, banyo, sıcak su vb var… Ve en önemlisi Thira merkeze çok yakın, yürüme mesafesinde, Apartın hemen ilerisi ise Kalderaya bakıyor, manzara muhteşem… Ön taraftaki odalar Adanın doğusunda engin deniz manzaralı… Uzaktan Anafi adası rahatça görülüyor. ( Bayboralar bu odada kaldı)

Çantaları bırakır bırakmaz, hemen Thira merkeze yürüdük, Burhanlar ve Bayboralar döner ekmek, diğerlerimiz ise Odysse adlı bir restoran da oturup pizza yedik…
Gezme tozma, dükkanlar, kaldera ya bakan cafelerde dinlenme dakikaları tekrar gezme tozma, dükkanlar, alışverişlerle hızla geçen zamanı durdurmak mümkün değil…

Hava kararmadan, güneş batmadan Oia adlı adanın kuzey ucundaki yerleşim yerine gideceğiz. Otobüs durağı otelin tam önünde, Belediye otobüsü ile kişi başı 1.20 euro ödeyip akşam saat 19.00 gibi Oia ya gittik.

Güneşin batışını izlemeye, yüzlerce hatta binlerce kişi toplanmış…
Adamlar nasıl da pazarlıyorlar yaa… İmrenmemek elde değil… Özcan ve Burhan ellerinde koca profesyonel makinalar, bizlerde ise digital makinalar onlarca kare çekildi, bu ritüel yerine getirildi…

Oia çok güzel, çok özgün bir yer, ayrıca çok güzel sanatçıların içinde çalıştığı sanat evleri, galeriler vb var.

Kısaca gezdik, çok beğendiğimiz güzel bir tişort görünce Reyhan bana aldı, o sırada Özcan da yanımıza geldi, beğenince o da bir tane aldı, diğer Kaptanlara ayıp olmasın dedik, sürpriz yapıp birer tane de onlara aldık…
Oia sokaklarında diğer insanların bakışları altında soyunup hepimiz tişortlarımızı giydik…

Hava iyice karardı yine acıktık, hayat bir fasit daire galiba, ye iç gez dolaş, sonra tekrar acıkıp, ye iç tekrar gez dolaş… Ne güzel, daha tatil bitmedi… İstanbulda görüşürüz Eyüp diyorum kendime…

Bu sefer bizim kızların bulduğu ama ne buluş, tüm kadınlar böyle kararsız mı acaba…?
Belki 10 tane restoran, taverna bakıp, bizim zorumuzla karar verdikleri bir restorana girip oturduk. Onlara kalsa daha restoran arıyor olurlardı herhalde…:)

Blue Sky adlı restoran’ ın şef garsonu Türk. Onlar Jimi diyor. Gerçek adı Hasan’mış. Güzel bir yemek yedik. Yanımızda Rakı olmadığı için hep beraber yerel ev şaraplarından içtik, ben çok beğendim.
Son otobüsün 22.30 da kalktığını söylemişlerdi, Hasan ise “rahatınıza bakın gecikirseniz ben sizi bırakırım” demişti, içimiz rahattı…
Gerçi son otobüs saat 23.30 daymış…
Geç vakit, Santorini merkez Thiradaki otelimize dönüp uyuduk. (maalesef çay içemeden…)

10.Gün ( Feribotla tekrar Mikonos ve sonrası Leros’ a gece seyri…)

Sabah kalktık, dünden dönüş biletlerimizi almıştık. Otelde kahvaltımızı yapıp, hesaplarımızı ödeyip vedalaştık…
Otelin minibüsüyle tekrar Feribot Limanına gittik. Dönüşte sadece Paros’a uğrayacağız. O nedenle dönüş yolculuğumuz 2,5 saat sürecek.
Koca Feribotun bile dalgalarla başetmeye çalışırken zorlandığı bir seyirle 3 saati aşan bir sürede Mikonosa geldik.

Mikonosta beklemeyeceğiz, hemen yola çıkmayı düşünüyoruz.
Yolumuz, uzun bir gece seyri ile Leros olacak… Yaklaşık 80–85 denizmili…
Özcanla ben Mikonos merkezde fırın arayıp, yiyecek birşeyler almak için kaldık, diğerlerimiz ise tekneleri seyre hazırlamaya gitti… Hızla birşeyler atıştırıp çıkacağız…

Ara sokakların içinde kuytu bir yerde bulduğumuz fırından taze ekmek, çörek, üzümlü kek vb alıp bir sonraki otobüsle marinaya geldik.
Marina’da hala şiddetli bir rüzgar hüküm sürüyor.
Biz yokken yanımıza giren bir yelkenli tekne bizim açmazı yerinden çözmüş, teknenin kıçı tehlikeli bir şekilde pontona yaklaşıyor.
Çok sinirlendim, adamlar teknelerinde yoklar… Bu nasıl denizcilik, sanki koca marinada yer yokmuş gibi gelmişler, eyvallah… ama açmazı çözüp bırakmak da neyin nesi… Bari bizim tekneden kendi teknene al açmazı bağla…

Reyhan, dramaminini aldı, anladı başına gelecekleri. Sanırım, Gönül de almıştır…
Allahtan Yasemini deniz tutmuyor…

Ben, demir alırken, korktuğum başıma geliyor. Koca tonoz demirine takılıyoruz. Rüzgârda içeride bizi fırıl fırıl çeviriyor. Yasemin’ in yardımıyla, sonuç olarak epeyce uğraşıp, tonoz zincirinin altından halat geçirip, teknenin pruva koçboynuzuna bağlayıp, kendi çapamızı biraz salıp kurtarıyoruz.
Uff.. Kolay atlattık…

Marinadan çıkınca ise rüzgâra dönüp 2.camadanlı yelken açmak isterken, ana yelken mandarı üst gurcatanın ucundaki bir yere takılınca yelken ne açılıyor ne kapanıyor. Kim yaptı bu tekneyi, mühendisi kim, mimarı kim, hiç oraya öyle bir oyukluk yapılır mı? vb şeklinde sayıyorum bildiğim küfürleri…

Uğraş uğraş… sonunda o şiddetli rüzgarda -ki zaman zaman 30 knot’ un üzerinde sağanaklar altında- anayelkeni mandarın yarısı gurcataya sarılmış vaziyette indirip, yelkeni lazyjackta topladım.

Körfezden çıkarken giderek büyüyen dalgalar aarsında zorlu bir seyire başladık. Körfezdeki sığlıkları geçer geçmez önce ufak açtığımız sonra giderek büyüttüğümüz cenovayla hızımız da oldukça arttı.
Bu gece seyri boyunca Bayborayla ikimiz ayakta kaldık sayılır. Çok az uyuduk…
Can yelekleri sırtımızda life bandlarla kendimizi tekneye bağladığımız zor bir seyri Rossinante ile yanyana, yıldızlardan kerteriz alarak (chartplotter gece görüş modunda olmasına rağmen ışığı gözümüzü çok alıyordu, ben de çare olarak büyücek bir plaj havlusunu üzerine kapamıştım) arada sırada telsizden konuşarak, silyon fenerlerimizi görerek ve bunun verdiği moralle sabah saat 07.00 gibi Leros Lakki Limanında tamamladık.

Reyhanla, Yasemin gündüz seyre çıkmadan sandviçleri hazırlayıp yatmışlardı…
Aslına bakarsanız gece boyu o şartlarda acıkmadık da… Sabaha karşı havanın nispeten düştüğü, dalgaların ufaldığı bir ara birer sandviç yedik…

Gece açık denizde büyük şilep ve yolcu gemilerinin ışığı, uzaktan çakan Patnos’ un fenerleri gibi detaylar sohbetlerde anlatılır artık…

Bu fırtınamsı havada yapılan gece seyrinden sonra Ekibe, teknemize olan güvenim arttı… Dümen tutarken, ileride yapmayı düşündüğüm uzun seyirleri düşündüm. Bu seyrin iyi bir deneme olduğuna kanaat getirdim…

Diğer arkadaşlar ne der bilemiyorum ama bu gece seyri beni çok olumlu etkiledi…

Leros Lakki koyuna girdiğimizde deniz dümdüz ve masmaviydi, sanki asfalt üzerinde araba sürüyor gibi rahatlamıştık…
Körfezin sonunda iskelede kalan Kalan Lakki Marinaya 2 sene önce de bağlanmıştım, biliyordum. Oraya doğru dümen kırdık ama hiç yer yoktu. Leros önünde bazı tekneler alargada demir atmış gecelemişler…
Sancak tarafta ise koca bir bez pankarta Leros Marina Çağrı 06 Kanal yazıyordu. Uzaktan tekne direkleri görülüyordu. Daha önce geldiğimde böyle bir marina yapılmamıştı.
Neyse, oraya doğru gittik ve yavaşça marinaya girdik, defalarca yaptığımız telsiz çağrısına ise kimseler cevap vermedi…
Boş bir yere sabah erken kalkan bir denizci tarafından verilen tonozu alarak kıçtankara olduk…
Rossinante ise arkamızdan geldi, girdiği yerdeki tonoz halatı boş çıkınca, rüzgar altında biraz çapariz yaşamasına rağmen başka uygun bir yere girip bağlandı…

Sağsalim gelmiştik… Kızlar marinaya girerken uyanmış, bağlanmaya yardım etmişlerdi…
Çok yorgun ama mutluyduk…

Hemen birer bardak çay içtik…

11.Gün ( Leros )

Uyursam, günün benim için kötü geçeceğini biliyorum. Çok yorgunum uykum var ama uyuyamıyorum da…
El yüzyıkama, tuvalet, duş vs derken henüz bitmemiş, inşaatı devam eden marinayı gezdim.
Hummalı bir çalışma var…
Günlüğü 25 Euro, elektrik ve su için ise ayrıca 5 euro alıyorlar. Bir görevli gelip saati açıyor.
Marinaya paramızı ödedik, elektrik ve su bağladık…

Şehre biraz uzak sayılır, yürüme mesafesi olarak 30 dk yürüyüş gerekecek.
Tesadüfen marinaya gelen Maria adında bir bayanın sürdüğü taksi ile Leros’ a 4 euro ödeyerek gidip, Maria’ nın tavsiye edip götürdüğü Rent a Car ofisinden günlüğü 30 euro ya 2 araba kiralayıp marinaya döndük.

Özcan, belini incitmiş, bir myorelaksan ilaç verdik yattı.
Bizler ise arabalara binip, elimizde harita önce adanın güneyindeki Xerocampos’a gidip denize girdik, daha sonra ise Pandeli Koy’ a gidip denize girdik.
Akşam için Pandeli Zorba’s Restoran da rezervasyon yaptırdık. Burayı 2 sene önceki Omerta gezimizden tanıyoruz.

Yüzme, dinlenme faslından sonra arabalarla adanın doğu yakasındaki diğer yerleşim yerine de gidip, görüp gezdikten sonra hava kararmadan marinaya teknelerimize döndük.
Akşam için, cici kıyafetlerimizi giyip hazırlandık ve Özcan’ı da alarak tekrar Pandeli Koyuna gittik. Masamızı deniz kenarına hazırlamışlar, hafif serince ama çok güzel bir ortamda yanımızda kumsalda deniz hafif dalgalarla kıyıya vuruyor, arkamızda tepede eski Leros kalesi güzelce ışıklandırılmış, yantarafında ise Yeldeğirmenleri onlar da çok hoş ışıklandırılmış…

Güzel sohbetler, gecenin değerlendirilmesi, teknelerdeki yaşananlar vb konuşulup yenildi içildi, gecenin sürprizi son yemek olarak kocaman bir ıstakoz ve nefis sebze ve baharatla yapılmış makarnaydı…

Eller kollar sıvanarak bu ıstakoz da güzelce yenildi… Sanırım 350 euro bir hesap ödedik…

Geç vakit kalkıp, teknelerimize gittik…
Çay içip yattık…
O kadar deliksiz uyumuşum ki…

12.Gün (Bodrum-Gümüşlük)

Sabah kalkıp marinanın henüz tamamlanmamış olanakları içindeki banyo, tuvalet, duş vb ihtiyaçları giderip, kahvaltımızı yaptıktan sonra arabaları teslim edip, teknenin depolarını doldurup, güzelce de yıkadıktan sonra sabah 10.30 gibi Leros’ tan ayrıldık.

Leros koydan çıkıp, Kalimnos ile arasındaki dar kanaldan doğuya doğru yönelip, Bodrum/ Gümüşlüğe doğru rota tuttuk.

Yolda Rossinante ile bir yelken yarışı yapıp, boyumuzun ölçüsünü alınca zaten bizim tekne ufak, yelken alanı küçük, direkler kısa, saha çamur, yerim dar, yenim dar gibi çok geçerli mazaretlerimizi bildirip, motoru çalıştırıp sahayı terkettik.
Hele bize tur bindirmelerinin acısını ise ileride mutlaka çıkartmalı…
Hem bizim tekne sağır kalmış kardeşim, sayılmaz ki…
Dümende Semra Kaptan, trim ustası Özcan ve Piyano da Burhan, cenova iskotada Irmak gibi bir ekiple başa çıkmamız imkânsızdı zaten…
Ama Burhan’ ın yüzündeki mağrur gülümseme ifadesini görmeniz gerekirdi… :)

Gümüşlük önlerindeki Çavuş adasında vermek istediğimiz yüzme molasını yeri beğenmediğimiz için vermeden Gümüşlüğe girdik. Belediye’ nin iskelesindeki son 2 yere Guletlerin arasında sığıştık… :)

Bugün akşam Hatice gelecek… Hatice, Burhanettinlerin kızı ve bu sene işe başladı… İzin vb kullanamadığı için anca arife günü bize katılabiliyor.

Hemen yan taraftaki plaja gidip güzelce yüzdük…
Bu akşam Özcan’ ın yaşgünü…
Mikonostan bir doğumgünü hediyemizi almıştık zaten, Semra ise İspanya gezisinden alıp getirdiği bir Şampanya’ yı çantasında bu akşam için saklıyor…
Kıyıdaki yanyana restoranların birinde deniz kenarı bir masayı rezerve edip, 3 adet Lagos’ u uzun pazarlıklarla kilosu 60 TL ye satın aldık.

Akşam güzelce giyinip, Restoranda masamıza yerleştik.
Ohh be nihayet adam gibi bir yeşil salata yiyeceğim, ince kıyım roka, az domates, yeşil soğan, maydanoz vb… güzel bir sızma zeytinyağı, limon… İstenirse azcık nar ekşisi de ilave edilebilir…

Fazla meze istemiyoruz, balıklar nar gibi kızarıp geldi… Salata balık ve buz gibi Yeni Rakı…
Turgutreis’ ten ısmarladığımız pasta eşliğinde mumlar, maytaplar vs en sonunda yaşgünü kutlamasını, hediyemizi verip, şampanyamızı patlatıp içerek, Özcan’ ı öperek tamamladık. Sanırım oldukça duygulandı, sürpriz olmuş…

(Burhan, Ali Rıza, Özcan derken herkesin yaşgünü kutlanıyor, ben anlamam kardeşim bundan sonra Haziran başında çıkılacak geziye… :))

Hatice oldukça geç vakit gelebildi… Anne, babası başta olmak üzere hepimiz çok özlemişiz…

Restorandan meyva ve kahvelerimizi içip çıktık…
Gümüşlüğün hediyelik eşya satan dükkânlarını gezip, dolaşıp teknelerimize dönüp yattık.
Yatmadan önce Semra’ nın çayını içtik elbette…

13. Gün ( Kos ve Symiye gece seyri)

Sabah kalkıp Reyhan’ ın sahildeki bir dükkândan aldığı yaşlı bir hanım’ ın kendi eliyle yaptığı sıcak, çörek, börek ve simitleri yiyerek kahvaltımızı yaptık.
Kahvaltı öncesi herkes bayramlaştı…
Ekibin tek öğrencisi ve en küçüğü Irmağa bayram harçlıkları verildi…
Hatice ise 3–4 ay önce okulu bitirip işe başladığı için bayram harçlığı hakkını maalesef yitirmişti… :)

Belediye görevlisi iskelede olmasına rağmen, herhangi bir ücret talep etmedi. Hâlbuki iskelede bir tabelada ücretin 60 tl olduğu koskocaman yazıyordu. Neyse yırttık dedik ve hiç sesimizi çıkarmadan ayrıldık.
Zincirimizi serdiğimiz hattın üstüne gece bir tekne gelmiş ve alargada önümüzü kapamış… Seslendik, bağırdık uyandırdık… İngilizce derdimizi anlatımaya çalışırken, adam bize “ türkçe konuşun” demez mi? Neyse bizde aynı kibarlıkla türkçe olarak önümüzden çekil dedik…

Demiri de toplayıp, Kos’a doğru dümen tuttuk…
Kos limana girip, iskelede diğer teknelerin arasında boş bir yere demir atıp kıçtankara olduk. Bu sırada ginger ile limanda dolaşan biri gelip, türkçe olarak burası pahalı eğer fazla kalmayacaksanız karşı tarafa, şehrin kordonuna gezi, günübirlik teknelerin bağlandığı yere saat 16.00 da çıkmak kaydıyla ücretsiz bağlanabilirsiniz dedi. Murat adındaki bu kişiye, orda Murati diyorlar. Acentaymış. Kos’a gidenler tanıyordur sanırım.

Yarım saat içinde demiri toplayıp, karşıya geçtik, Rossinante de yanıbaşımızda kıçtankara…
Biz, erkekler çıkış işlemlerini yaptıracağız, kızlar ise Kos’ u gezecekler…
Uzun ve yorucu bir uğraşıdan sonra hiç para vs ödemeden çıkış işlemlerimizi, Reyhan’ ın çıkışı da dâhil yaptık.

Kızlar da o kısıtlı sürede gezebilecekleri kadar gezmişler. Teknelerin bağlı bulunduğu yerin önündeki caddenin hemen kıyısındaki bir restoranda pizza ve sandviç yiyip, bira içerek karnımızı doyurup saat 15.30 da Kos Limandan ayrıldık.

Hava son derece sıcak ve rüzgârdan eser yok…
Rossinante, önümüzde Knidosa doğru rota tutmuş…
Biz ise Kos ile Knidos’ un ortasında bir yerlerde Knidos’a 10 denizmili kadar açıkta açık denizde tekneyi durdurup güzel bir yüzme molası verdik…

Özellikle kızlar önce biraz çekingen ve korkulu davransalarda sonra denizden çıkmak istemediler…
Masmavi, derin su insanın içini ürpertiyor ama çok da davetkâr…

Knidos, Palamutbükü derken denizin ortasında güneşi batırıp, kızıllığıyla bir süre gidip, sonrası yıldızlı gecede yola devam ettik.
Symi darboğazı gecenin karanlığında yavaşça geçip, biraz ilerde sancağımızda Symi gecenin karanlığında ışıl ışıl görünmeye başladı. Rossinante saat kulesinin dibinde anca kendine bir yer bulmuş, kıçtankara olmuş…
Bütün koyu yavaşça ağır yolla dolaştık, girilebilecek bir yer aradık ama bulamadık. Sonunda bizde saat kulesinin yanındaki alargada kalan diğer teknelerin yanına 15m derinliğe tüm zincirimizi dikkatlice başka teknelerin üzerine düşmemeye dikkat ederek serip, alargada kaldık.
Botla karaya çıkınca Symideki tüm teknelerin istisnasız türk teknesi olduğunu gördük. Heryer türkle kaynıyordu…
İşin ilginci Manos ve diğer tavernalarda Türkçe şarkılar, eller havaya, göbek havaları vb müziklerle korkunç bir gürültü kirliliği içinde… Herkes sarhoş…:)
Eh be kardeşim, madem türkçe müziklerle eğlenecek gürültü yapacaksın niye buralara kadar zahmet edip gelirsin ki…
İyi ki alargada kalmışız dedik… Gerçi teknede bile sabahın erken saatlerine kadar uyuyamadık…

14. Gün ( Marmarise dönüş… Son )

Sabah erkenden avara olduk… Kahvaltımızı Korsan Koyunda yapmayı planladık…
Kızlar uyuyor… Alaburunu bordaladık, deniz çarşaf gibi…
Ben bu kadar deniz kültüründen nasibini almamış, bu kadar hoyrat motoryat kullanan görmemiştim. Arkamızdan gelip oldukça yakınımızdan geçmeyi bırakın, Çataladalar, Kızılada gibi dar geçitlerde bile fütürsuzca hız kesmeden geçip, yarattıkları dalganın yol açabileceği zararı düşünmüyorlardı…
Uzaktan bağırdığım biri ise malum el işareti yaptı ve gitti… :(

Korsan Koyuna girdik, zincir döşeyip, kıyıya neredeyse 2-3 m yaklaşıp koltuk halatı ile kayalara bağlandık. Önce yüzdük, sonra kahvaltımızı yaptık, sonra tekrar yüzdük…
Rossinante de yanımıza geldi…

Birkaç saat sonra Marmarise son yolculuğa çıktık…
Marmaris körfezine girince sancakta kalan Bedir adası ile Yıldız arasına da demir atıp, kısa bir yüzme molası verdikten sonra Netsel Marinaya uzun bir mazot kuyruğu bekleyip mazotumuzu aldıktan sonra bağlandık.
Güzelce yıkanıp, aklanıp paklandıktan sonra Netsel Marina içindeki La Fortuna da güzel bir et yemeği yiyip gala gecemizi yaptık.

Reyhan gece yarısı uçakla, ben, Özcanlarla İstanbula doğru sabah erkenden yola düştük…

Tadı damağımızda kalan açıkçası 15 gün olmasına rağmen doyamadığım bir geziyi tamamladık…
Nice güzel seyirlerde tekrar birlikte olmak dileğimle…

Sevgiler
Eyüp

Tatil Postası ve Geleneksel Yaz Gezimiz 2010

2010-07-27T10:00:00.031+03:00

Merhabalar,

Tatil Postası grubunu yıllar önce karada beraberce tatil yaptığımız, sonrası ise yelkenli teknelerle denizde birlikte seyir ve tatil yaptığımız birbirini çok seven, tanıyan arkadaşlarımızla birlikte kurduk...

Çeşitli illerde yaşıyoruz, fırsat buldukça yaz kış demeden biraraya geliyoruz. Çocuklarımız birlikte büyüyor...

Mutlaka her sene en az bir hafta yaz tatilini birlikte yapıyoruz. Önceleri 4-5 aileden oluşan grubumuz yeni ve çok sevdiğimiz dostlarımızın katılımıyla giderek büyüdü.

2010 Gezimiz... Karacasöğüt-Marmaris

2010 yılı Geleneksel Tatil Postası yaz gezimizi 3 Katamaran, 3 monohull toplam 6 yelkenli ile çoluklu çocuklu 48 kişi Karacasöğüt (Gökova) - Marmaris arasında yaptık.

Çok eğlendik, çok güldük, çok yüzdük, çok güneşlendik, çok yedik içtik...

Benim için çok özel bir geziydi, uzun yıllar sonra ilk kez kızkardeşlerim ve eşleriyle birlikte bir hafta tatil yapacaktım. Damla ve eşi de bizimle olunca tam bir aile teknesi olduk...

Tüm bir haftaboyu herşey çok güzeldi...

Daha ne olsun ablam Hülya, kızkardeşim Ayşe, baldızım Damla, eniştelerim Mustafa ve Vehbi, yeni damat sevgili bacanağım Ali, eşim Reyhan, oğullarım Sinan ve Can yanımda.

Unutmadan ilave edeyim, büyük oğlum Sinan da 5-6 yıl sonra ilk kez bizimle tatile gelmişti...

Bu ekibe rahat bir tekne gerek deyip She-San adında kocaman 43 feet bir Katamaran kiralamıştık.

Tüm sevdiğim dostlarım ise yanıbaşımda...

Xenia 44 feet Katamaran, Kaptan Arif, Celal, Ali Rıza, Dilek, Aydan, Hatice, Hazal, Dicle, Mehmet ve Ali Sarp

Catch Up 38 feet Katamaran, Kaptan Baybora, Celal Kırdar, Serdar Erden, Görkem, Nilüfer, Ecem, Vasfiye, Ümit ve Yasemin

Yomaz 43 feet Sun Odyssey, Kaptan Halil Arıkan, Elvin, Gönül, Burhan, Yiğit ve Yağız...(Grubun en küçüğü Yağızdı)

Caruso 45.2 feet Sun Odysey, Kaptan Özcan, Mustafa, Semra, Ilgın, Nilgün, Irmak, Anıl ve Rengin

Philoxene 40 feet Dufour, Kaptan İbrahim, Vahap, Nermin, Nihan ve Yağmur

Hava genelde çok iyiydi, pırıl pırıl masmavi gökyüzü geceleri samanyolu içinde binlerce sayısız yıldız eşliğinde serin serin tekne havuzluklarında sohbetler ederek uyuduk...

Ekipte yeterli kaptan sayımızın giderek artması, diğerlerinin de denizcilik bilgilerinin gelişmesi seyri daha güvenli, daha kalitesi yüksek ve refahımızı artıran bir gezi haline dönüştürdüğünü gördük.

Liman ve iskelelerde 6 tekne yer bulma sorunlarını çok yaşamamıza rağmen, koylarda yanyana birbirimize aborda olarak çok güzel keyifli bir ortam yarattık...

Ve ilk kez 6 tekne sorunsuz ama zorlu sayılabilir bir gece seyri gerçekleştirdik. (Çatı-Knidos arası)

1.gün Karacasöğüt-Okluk

İstanbuldan, Ankaradan, Eskişehirden, Uşaktan, Denizliden toplamda 48 kişi bir kısmımız arabasıyla, bir kısmımız otobüs, bir kısmımız ise uçakla zorlu bir yolculuktan sonra aralıklı olarak Karacasöğüte geldik, toplandık...

Tekneleri Off Shore Sailing' den kiralamıştık. Off Shore Ekipleri sabahtan beri hazırlıkları yapıyordu, temizlik, depoların doldurulması, teknelerin tanıtılması ve teslimi ve bu arada Marmaris Tansaştan yapılan 6 tekne için alışverişin teknelere yerleştirilmesi derken saat 15.00 gibi sırasıyla 6 tekne yavaşça koltuk halatlarını çözüp avara olduk...

İngiliz Limanına girip tertemiz suya atladığımızda günün tüm yorgunluğu gitmişti...

Yüzme molasından sonra Okluk koyuna KaptanRestoran'ın iskelesine rüzgar sağnakları ve katamaran kullanma acemiliği içinde ilk bağlanmamızı zorlukla gerçekleştirdik. Diğer tekneler de sırayla ve kolayca tonozları alıp bağlandılar.

Tekrar ve uzunca denize girdik, sonra ise ilk gün onuruna 48 kişi büyükçe bir U düzeni içinde akşam yemeğine başladık. Gecenin sürprizi 2 adet kayatuzu içinde pişirilmiş Lagos' du... Alevler içinde getirilip güzelce servis edildi...

Bol kahkaha eşliğinde buz gibi rakılar içildi...

Geçen bir senenin özlemi giderilip, sohbetler edilip sonrası teknelerimize uykuya çekildik...

2.gün Okluk-Löngöz-7 Adalar

Katamaran'ın önündeki trombolin tarzında örülmüş ağında altıma büyükçe bir minder serip üzerime ise ince bir şilte örterek uyumuştum. Tüm gezi boyunca da böyle yattım. Yıldızların altında efil efil esen hafif bir rüzgarda böylesi uyumak çok hoştu...

Güneşin doğmasıyla havanın ışıyıp yüzümü yalaması sonucu sabahları en erken ben uyanıyor ve hemen teknenin önünden suya atlayıp yüzümü denizde yıkıyordum.

Okluk koyunda durgun suda arada sırada birbirini kovalayan balıklarla çırpıntı yaratarak uzunca yüzdüm. Diğer arkadaşların da uyanmasıyla kahvaltıyı biraz ilerideki Löngöz de yapmaya karar verip motorları çalıştırdık, tam çıkarken iskeleden aldığımız tonoz halatını pervaneye dolayıp onu çözmek için uğraşıp çözdükten sonra yavaşça Longöze rota tuttuk...

Hava güzel, deniz güzel... Keyifler süper...

Yavaş yavaş kahvaltı hazırlanırken Longöze iyice sığlaşan sonuna doğru yavaşça girdik sonra uygun gördüğümüz 3-4 m ye demirimizi bırakıp kıçtan bir kaya parçasına halatla bağlandık...

Kahvaltı, yüzme, güneşlenme kahve içme, meyva yeme derken saatler farkında olmadan birbirini kovalamış...

Longözden çıktığımızda Gökova' nın o hafiften başlayıp öğleden sonra giderek artan rüzgarına karşı dümen tutarak 7 adalar yöresine vardık. 6 tekneyi yanyana aborda edecek yer aramaya başladık.

Özellikle girmek istediğim Bekar koyu maalesef bir gulet tarafından neredeyse kapatılmış...

Sonunda Uzun Limanın batısında yer alan koyda 6 tekne yanyana bağlanıp, birbirimize aborda olduk... Bu gece teknelerde yemek yenecek... Bir taraftan yemek hazırlıkları, bir taraftan yüzme şenliği derken hava karardı, yemeklerden sonra teknelere misafirlikler, çocuklar yaş gruplarına göre ayrı ayrı öbeklenmişler...

Kadınlar bir tarafta, erkekler bir tarafta..sohbetler bitmiyor...

Büyükçe bir çoğunluk ise Sinan' ın laptopunun başında toplanıp neredeyse gözlerimiz şaşı-beş olacak şekilde Dünya kupası final maçını seyrediyoruz. Benim de dahil olduğum küçük bir azınlık Hollandayı, diğer herkes İspanyayı tutuyor... Uzatmanın son dakikasında şanssız bir golle yeniliyoruz... :)

Gökyüzü ise ayrı bir alem...

Geç vakit uykuya yenik düştük...

3.gün 7 Adalar-Amazon-Mezar Koyu-Büyük Çatı

7 adalardan da bulaşık yıkamak için açık denize erkenden çıktık. Kıyıdan iyice açılıp, akşamdan kalan bulaşıkları Kızkardeşlerim'in, Reyhan' ın ve Damla'nın ısrarlarına rağmen ben yıkadım. Artık bir daha beni mutfağa sokmadılar, sıramı savmıştım...
Amazon koyuna sancaktaki küçük tahta iskeleye iyice yaklaşıp bağlandık.(Katamaran olmasının bu faydası var. Salması olmadığı için iyice sığ yerlere yanaşabiliyoruz)

Güzel bir kahvaltı faslından sonra benim dışımdakiler Amazon Kampinge bir yürüyüş yaptılar...
Tertemiz koyda güzelce yüzdük...
Telsizden arkadaşların biraz ilerdeki Mezar koyuna geldiklerini öğrenince de kıç halatlarımızı ve demirimizi alıp doğruca Mezar koyuna gittik ve 3 m pırıl pırıl suya demirimizi bırakıp alargada 2-3 saat yüzdük, acıkınca makarna yaptık.
Artık saat iyice ilerleyince Büyük Çatı koyuna gitmek için ayrıldık. Yanyana birbirinden güzel koy ve koycukları yavaşça gezip görerek Çatı koyuna girip sancakta gizlenen küçük koya demirimizi saldık...
Arkadaşlar da birbiri ardına yanımıza gelip demir serip aborda oldular. Herkes denize...

Bu akşam Çatı' da geceleyip gece saat 02.00 gibi gece seyri ile Knidosa gideceğiz.

Biraz yüzüp, sohbet edip özellikle kaptanlar dinlenmek için uykuya çekildiler.

Çocuklar hala denizde, kadınlar ise kahve ve çay içip sohbet ediyorlar...

4.gün Büyük Çatı-Knidos-Palamutbükü (Gece seyri..)

Saat 00.30 uyandım.
Diğer teknelerde herkes uyuyor, sadece bir kaç genç alçak sesle fısıldaşıyor...
Henüz erken diye yıldızları seyretmeye başladım, teknemizi bağladığımız kıyının derinliklerinde ağaçların arasında yırtıcı bir kuş ötüyor...
Gece seyri bu grubun çoğu için ilk deneyim olacaktı.

En önde Arif Kaptan(Xenia-Katamaran) sırasıyla Baybora Kaptan( Catch up-Katamaran), Burhanettin Kaptan (Yomaz), İbrahim Kaptan (Philoxene), Özcan Kaptan (Caruso) ve en arkada ben (She San- Katamaran)

Uzun bir seyir olacağı için (bu rotada görülecek kalınacak bir yer olmadığı için özellikle bu seyri planlamıştık) kadın ve çocukların uyuyacağı ve fazla sıkıntı çekmeyeceğini hesaplamıştık.
Yanıbaşımdaki teknenin kaptanını uyandırdım saat 01.30... Sonrada diğer kaptanları...
Vira bismillah!
Saat 02.00 olduğunda ise ilk önce çıkacak tekneler sırasıyla ve fazla gürültü yapmadan yavaşça demirlerini vira edip, kıç halatlarını toplayıp hayalet gibi seyir ışıklarını açıp koydan gecenin karanlığı içine süzüldüler...
O dar koydan 6 tekne hiç sorun yaşamadan açık denize çıkmıştık...

Batı rüzgarlarıyla büyüyen denizleri göğüsleyerek, orsa seyirle dayak yiyerek, yağan yağmur ve dalga serpintileriyle ıslanarak ama telsiz konuşmalarımız ve birbirimizin silyon ve seyir fenerlerini görmenin verdiği moralle seyrimizi yorgun ama sorunsuz tamamlayarak yaklaşık 8-9 saat sonra Knidos limanına sırayla girip, bir kısmımız iskeleye bağlandık, birkısmımız diğerinin üzerine aborda olduk, Burhan Kaptan ise alargada demir atıp kaldı.

Kahvaltı ve arkasından Knidos' un o buz gibi suyunda denize girdiğimizde gecenin tüm stress ve yorgunluğu üzerimizden gitmişti sanki...

Bugün ki seyrimiz Palamutbükünde bitecek. Knidos da epeyce dinlendikten sonra yine palamarları çözüp güzel bir rüzgar eşliğinde yelkenlerimizi doldurarak Palamutbüküne geldik. Artık rüzgarı arkamızdan alıyoruz ve Marmarise kadar da Geniş apaz, pupa bir seyir yapacağız... Palamutbükü' nün küçük limanına zar zor 6 tekne sığıştık.

Herkes limanın yanında boyluboyunca uzanan sahile, tertemiz denize girmek için yürüdü...
Akşam Liman Restoran da nefis zeytinyağlılar eşliğinde hepberaber güzel bir yemek yedik.

Ayşe ve Burhan' ın yaşgünü... Olanaklar çerçevesinde kutlamamızı yaptıktan sonra geç vakit teknelerimize yatmaya çekildik...
O gece çok kuvvetli bir rüzgar vardı, sabaha kadar defalarca kalkıp tekneyi kolaçan ettim. Kamaralarda uyuyanlar ise defalarca bizi acaba rüzgardan uçtular mı diye kontrol etmişler...

5.gün Palamutbükü-Adaboğazı-Bozburun

Sabah her zaman ki gibi erken uyandım. Reyhan ve Celal ile hemen limanın arkasındaki küçük sahilde buz gibi denize girdik. Liman restoranın duşunda duşumuzu alıp, tekneye geldiğimizde kahvaltı hazırlanmıştı bile...

Bugün serbest program... Birkısmımız Bozburuna, birkısmımız ise Söğüte gidecekler...
Saat 11.00 gibi Limandan avara olduk. Symi darboğazını geçip, Symi analimanı içinde yavaşça bir tur atıp, görmeyen arkadaşların görmesini sağladıktan sonra Yeşiova Körfezine dümen kırdık. Adaboğazına girip bir yüzme molası verdikten sonra Bozburun için telefonla sevgili M.Erem dostumuzdan bağlanacak yer tavsiyesi alıp Hidayet Kaptanla bağlantı kurduk. Limana yakın sancak kısımda gördüğümüz Gül Cafe önüne kıyıya demir atıp kıçtan kara bağlandık. (M.Erem ve Hidayet Kaptan ayrıca Gezgin Korsandır)
Catch Up da yanımızda bağlandı. Philoxene ise Limandaki son yere bağlanmıştı.

Telefonla öğrendik ki Caruso ve Yomaz Söğüt Denizkızı Restorana, Xenia ise Octobus Restoranın iskelesine bağlanmış.

Bozburunda eski dostumuz Oya' yı bulduk. Çok güzel, şirin mi şirin bir cafe açmış adı da çok güzel "Limon ağacı"... Kendi el yapımı dondurmalarını yedik, hasret giderdik...

Bozburunu çok sevdik, sahilinde kordonboyunda yürür gibi uzun yürüyüşler yaptık.

Tekneye dönüp, yorgunluğa teslim olup erkenden uyuyakalmışız...

6.gün Bozburun- Bozukkale

Mustafa ve Vehbi oltalarını hazırlamışlar tekneden balık tutmaya çalışıyorlar... Bu arada kıyıda balık tutan bir çocuktan tüyo alıyorlar...
Ben, fazla oyalanmadan tekneden atlayıp yine yüzdüm.
Bu sabah kahvaltıyı Hidayet Kaptan'ın ve kızının işlettiği şirin Gül Cafe' nin Bozburun koyu manzaralı 2.katında yapacağız.
3 tekne kalabalık oluruz diye hazırlanan oturup kahvaltısını yapsın mantığıyla biz önce başladık... Çok lezzetli, nefis bir kahvaltı yaptık.
Bugün önce Adaboğazına gidip, yüzme molası vereceğiz sonra Bozukkale de diğer arkadaşlarla buluşup geceleyeceğiz.
Biz, Bozburundan ayrılırken gezgin korsan flamalı bir tekne de alargada demir atıyordu. Kim olduğuna bakamadan ayrılmak zorunda kaldık.
Adaboğazında, Catch Up ile yanyana çok güzel bir koycukta tertemiz masmavi bir suda demirleyip saatlerce yüzme molası verdik. Daha sonra sıkılınca da demirlerimizi toplayıp, Bozukkaleye dümen tuttuk.
Bozukkale de koya girince iskelede kalan Ali Baba restoranın tahta iskelesinin en ucuna ilişerek tonoz alıp bağlandık. Ve yine hemen deniz... Bu sene kadar çok denize girdiğimi hatırlamıyorum, denize doyamadık... O kadar temiz ve güzel, pırıl pırıl sularda demirledik ki...
Gece önce güzel bir balık ve meze eşliğinde rakılar içtik... Sonra o tekne senin bu tekne senin geç vakitlere kadar sohbet, muhabbet...
Haa bu arada iddialı bir okey partisinde Sevgili Yasemin ve Nilüfer ikilisini Ümitle birlikte açık farklı yendik , komodorluk ünvanım pekişti...
Bu gece de gökyüzü muhteşem, samanyolu, yıldızlar...
Mustafa ve Vehbi de meraklı gökyüzüne sırayla anlatıyorlar gökyüzündeki yıldızları...
Can ise daha geçen sene gitmişti astronomi, gökyüzü konulu bir yaz okuluna... Hepimiz can kulağıyla Can' ı dinliyoruz...
Herkes uyudu ama biraz açıkta kayalara kıç halatıyla bağlı bir gulet jeneratör çalıştırıyor. Elfeneri ile uyardım, onlarda biraz sonra gürültüyü kesince derin bir sessizlik ortalığı kapladı...
Ve hayatımda gördüğüm en güzel en muhteşem yıldız kaymasını gördüm orada...
Sanki gökkubbeyi boydan boya ortasından yararak heryeri aydınlattı... Çok etkileyiciydi...
Hayaller kurarak, gökyüzünü izleyerek uyuyakalmışım...

7.gün Bozukkale-Korsankoyu-Serçe koyu-Kadırga ve Marmaris

Bu gezinin klasiği haline getirdiğim sabah yüzmesinden sonra (uyanır uyanmaz dosdoğru cumburlop denize) akşama hepimiz Marmariste olacak şekilde serbest gün ilan ettiğimiz için biz Korsan koyuna gitmek için palamarları çözdük.

Korsan koyuna girip kahvaltımızı yapıp biraz yüzdükten sonra Serçe koyuna girdik, orada da yüzüp demirimizi toplayıp Kadırga koyuna kadar seyir yaptık. Kadırga koyunda 3 katamaran yanyana gelip alargada yüzme ve yemek molasından sonra da Marmarise dümen tuttuk.

Vehbi, bu akşam 19.00 Otobüsüyle dönüyor.

Albatros Marinaya sırasıyla bağlandık, hoş beş tekneleri teslim edip, yakıtları doldurduktan sonra doğru duşlara... Sıcak duşların altında güzelce yıkanıp kalan son temiz giysilerimizi giydikten sonra Marmariste Çarşı içindeki Liman Restoran da gala gecemizi yapıp güzelce eğlendik...

Sabah ise veda zamanı, herkes herkesle öpüşüp vedalaşıyor. Bir sene daha bitti...

Açıkçası tadı damağımda kaldı, bir sonraki geziyi dörtgözle bekliyorum.

Sevgilerimle...

Eyüp

Not: Çerçeveli fotograflar için Dr. Ali Rıza Tiryaki' ye teşekkürler...

Gezi sonrası sevgili dostlarımızın kaleminden;

"Sevgili Tatilpostası, Ben ve eşim Ayşe için alışık olmanın dışında ama keyifli bir tatili geride bıraktık. Birbirimizle bir şekilde aile bağları olan kişilerden oluşan bir teknede olmamıza rağmen, tatil postasının diğer bireyleriyle tanışmak, paylaşmak güzeldi. Başta komodor Eyüp olmak üzere tüm tatil postası ekibine teşekkürler, selamlar sevgiler. "

Vehbi Öztürk

.............................................................

"Sevgili Komodor;
"Zorlu, bir o kadar da keyifli, ama kısa bir tatil" olarak zihinlerimizde yer alan bu tatil organizasyonu için,
Güler ailesi olarak, önce sana ve emeği geçen tüm arkadaşlarımıza teşekkür ediyoruz.
Önümüzdeki senelerde tekrar birlikte olma dileğine katılıyoruz.
Sevgilerimizle...
Rengin Kaptanın annesi Ilgın:)"

Ilgın Güler
........................................................

"Sevgili Arkadaşlar, ikinci tatilimizi de tamamlayıp dün gece itibariyle evimize ulaştık. Öncelikle bize, herşeyi önceden incelikle planlanmış bu güzel geziye hazırakonma ayrıcalığı veren Eyüp ve Burhana, sonra da bize Akifin yokluğunu neredeyse hiç hissettirmeyen tekne arkadaşlarımıza ve tabii ki, gezinin en çok kahrını çeken, gece/gündüz demeden yol alan kaptanımız Arif ve onun en büyük yardımcısı Celale sonsuz teşekkürler..."

Hatice Seval

..........................................................

"Sevgili Tatil postası ekibine başta organizatörler olmak üzere geçirdiğimiz güzel hafta için sonsuz teşekkürler. Tekne kaptanlarımıza (Rengin, Özcan, Mustafa, Semra), yardımcı kaptan Ilgın'a, ekibin en çömez miçoları olarak birlikte paylaştığımız herşeyin tadının damağımızda kaldığını söylemek istiyoruz. Tekrarını iple çekiyoruz.
Sevgi ve dostlukla
Nilgün-- Anıl"

Nilgün Kurucu
...............................................................

"......
Son söz ;Elbette 50 ayrı bireyin nev-i şahsına münhasır beklentilerini mutabakata bağlamak çok zor.. Ama bu seyir ve gezi tarzının bazı olmazsa olmazları var.. Ben bu gezi formatının pek değişebileceğini zannetmiyorum, hatta değişmemesi gerektiğini düşünüyorum.Tekne gezisi dinamik bir gezi tarzı...Sürprizlere açık..Herkesin beklentilerini optimize etmesi hayal kırıklıklarının önüne geçebilir diye düşünüyorum.Ben de grubun ortak iradesi hatrına beklentilerimi gözden geçirebilirim. Rüzgar ve denizi tartışmam ama :))
Sevgiyle.."

Özcan Baripoğlu

.............................................................

"Sevgili Tatil Postası,
Güzel bir gezi daha sona erdi...
Toplamda 150 deniz mili seyir yaptık.
Merak eden arkadaşlar için seyir haritamızı ekte görebilirsiniz.
Gün gün yaptığımız seyirleri ise yer isimleriyle sırasıyla göndereceğim.
3 Katamaran, 3 monohull yelkenli ile toplamda 6 tekne yaklaşık 50 kişi kazasız belasız, tertemiz koylarda mola verdiğimiz, bol bol yüzdüğümüz, sohbetler edip, oyunlar oynadığımız, güzel yemekler yediğimiz özlemlerimizi giderdiğimiz bir tatil oldu.
Aramıza katılan yeni dostları tanımak, onlarla kaynaşmak güzeldi...
Çocukları birer yaş daha büyümüş, gençlerimizi daha da olgunlaşmış görmek güzeldi...
Tekneleri kullanan kaptanlara özellikle teşekkür etmek istiyorum...
Sorumlulukları doğrultusunda ellerinden geldiğince yükü hafiflettiler, zamanımızın büyük kısmını alan yanaşma bağlanma, ayrılma gibi gerginliklerin de temelini oluşturan manevraları kolayca yaptıklarını gözlemlemek ayrıca güzeldi...
Herkesin birbirini kolladığı, yardım ettiği dostlukların gelişip pekiştiği koskoca bir aile gibi davrandık...
Yaptığımız bu tatil postası faaliyetinin ayrıcalıklı olduğunu, özenildiğini biliyorum.
Önümüzdeki senelerde tekrar birlikte olmak dileğiyle...
Sevgilerimle,
Komodor :)"

Eyüp Oğan

Ege' de ilkyaz gezimiz' den notlar... (Nisan 2010)

2010-05-11T16:51:00.013+03:00

23.Nisan haftasında 3 tekne toplam 13 arkadaş Marmaris-Göcek-Fethiye ve Rodosu içeren bir seyir yaptık.
Gündüzleri oldukça sıcak, geceleri ise daha çok serin, denizin sakin ve tertemiz olduğu, koyların bir o kadar sakin olduğu bir dönemde, uzun kış günlerinin ve İstanbul işyaşamımızın tüm yorgunluğunu atıp, dinlendiğimiz ve dinginleştiğimiz bir geziydi...

Aşağıda Dr. Özcan Baripoğlunun gezi izlenimlerini okuyabilirsiniz...

Sevgiyle...
Eyüp

Efendim,
Marmaristen palamarları çözüp, tonozu suya bıraktıktan sonra yola çıktık. İlk balançina krizini atlattıktan sonra yola koyulduk. ha babam de babam motora basarak, zira rüzgar 1-2 falan yola devam ediyoruz...Tekne 43 feet Gib Sea...

El netice Ekincik koyunda My Marinaya bağlandık !

Önce deniz - yüzme molası...
Eyüp'ün kankası Tahir yerine bu sefer kendimize bir iyilik yapmaya karar verdik. Hayatın iyi yapılmış bir salatadan ibaret olmadığını düşünerek ve dahi My Marina'nın sezon başı avantajlarından faydalanarak, mükemmel denilebilecek bir akşam yemeğini ardı arkası kesilmeyen kahkahalarla süsleyerek idrak eyledik.
Öğlene doğru ayrıldık, istikamet Göcek koyları...

Rüzgar yine ortalıkta görünmüyor...

Maç seyretme sevdasına Göbün koyuna kıçtan kara bağlandık !
Denize atlayarak günün yorgunluğunu atma işlemini takiben masaya göç...
Mezemsi bir şeylerle fena sayılmayacak balıkları mideye indirdik ama BOBO penaltıyı kaçırınca hazmı zor oldu biraz...
Ertesi sabah koylarda bir o yana bir bu yana vakit geçirerek Sıralıbük' e üç tekne sıra sıra bağlandık...
Bu akşam teknede yiyeceğiz..
Peki ne yiyelim ? Tabii ki makarna !
AAA o da ne sosu var kendisi yok...hay allah vay allah, allah size akıl versin derken üç teknede de sosun bulunduğu ama makarnanın olmadığı tespit edildi.

Ortak listeden 3 set hazırlayınca sonuç aynı oldu !

Ama tabii yokluğu bilenler çareyi de üretirler, şöyleki ; Önce kabuğu soyulmuş domatesler ve yeşil biberler küçük parçalar halinde bir miktar zeytin yağı eşliğinde pişirilerek sos haline getirilir. Bu arada bayat ekmekler fırında küçük parçalar halinde kızartılır.
Sonra bu ekmekler ve hazırlanan sos karıştırılır. Üzerine makarna sosu da eklenir. Bitmedi !
Bir miktar sarımsakla beraber mama haline getirilen yoğurt bu karışıma eklenir..

Bitmedi !
Sonra tereyağı kızartılır ve içine acılı biber - baharat karışımı eklenir, sonra tepsiye serilmiş ana yemeğin üzerine bu muhteşem karışım ilave edilir..

Buyrun size Özcan Usta'dan postmodern bir PAPARA..

Afiyet olsun..

Eh biraz da acıkmışsan bazı eksiklikler göz ardı edilebilir elbette...
Sabah kahvaltısını takiben Tersane koyunda alargada yüzme molası...
Sonra Fethiye Körfezine giriş ve girer girmez açılan yelkenler..
Mavi atlas üzerinde kavançalarla gergef işler gibi yol alarak, geniş apaz seyriyle Şovalye adası önüne geldik bile..
Ama vakit çok erken !
O zaman dön geri, bekleyen yok ki Fethiye' de !
Bu sefer orsa seyriyle, zaman zaman apazlayarak harmandalı oynar gibi bir o yana bir bu yana delişmen taylar gibi dalıyoruz..
Keyfimize diyecek yok..zamanı tüketiyoruz, tekrar geniş apaz ve doğru Ece marinaya..
Arkadaşlardan birisi kendini tutamayarak marinaya yelkenle yanaşmak istedi ama yasakları aşamadı, ne yazık ki !

Önce aklanma, paklanma faaliyeti..
Bu arada KEFAL' i niye yemeyiz sorusuna yanıt arıyoruz. Bu gezinin sorunsalı bu !!!
Efendim bizim üstadlardan birisi lafa daldı ' niye yemezmiş'
" o zamanlar basmanede öğrenci evindeyiz, ama mahelle bizi seviyor, bir de kamuran amcamız var, alkolikte denmez, serkeş de, ama kazandığını içkiye veren birisi..ekmeğini de denizden çıkarır..bir çupralar allah sizi inandırsın nah böyle...kamuran amca tuttuğu balıkların bir kısmını bize verirdi.. biz de komşuların çatılarından kiremit araklar, o kiremitleri güzelce temizlerdik. çupraları kiremite yerleştirip doğru fırına..fırıncı ismail abi de ' ulen fırın da kokacak ama neyse sizin de hatırınız var' der bizim balıkları pişirirdi. sonra evde çay bardaklarında rakılarla kızlara hava atardık... bu arada izmir tabi o zamanlar bir başka'
Gördüğünüz gibi niye kefal yemedğimiz hala anlaşılamadı değil mi ?
Aradaki daha bir çok detayı pas geçiyorum...
Efenim bu Kamuran Abi dermiş ki " oğlum denizden ne çıkarsa ye ama sakın kefal yeme"
Mevzu anlaşıldı değil mi efenim.. geçiyorum o halde..
Sonra balık pazarında konuşlanma..

Derken roman kardeşlerin " isli isli" çalmalarına dayanamayarak yaklaşık bir saatlik beraber ve solo şarkılar faslı..Nihavend makamından...
Gece tatlı tatlı tekneye giderken kendimizi bir türkü barın içinde buluyoruz.. sahnede bağrı yanık bir yörük vatandaşımız bağlama çalıyor. Bir de kendine ritm sağlasın diye org ayarlamış.. çıstak çıstak gidiyor..
Önce bu çistak faslını kapattırdık.. Sadece bağlama sesi istedik..Sonra adama bir repertuar verdik, bunlar söylenecek diye..
Sonra adam çaldı biz söyledik, eğer zamanımız olsaydı bağlamayı da biz çalacak hale gelirdik.. Bu seremoni salondaki diğer müşterilerin gözünün önünde bir saat içinde oldu ve bitti..barlar sokağına türkü dostları olarak bir hoş seda bırakabildiysek ne mutlu bize :))

Öğlene doğru Soğuk su koyuna doğru bir motor seyri..

Küçücük bir koya üç tekne kıçtan kara bağlandık.. Daha önce görmeyen arkadaşlar Kayaköy' ü ziyaret etmek için dağı tırmanmaya başladılar bile..

Akşama makarna ! ( Fethiye'den aldık çünkü keh keh )

Biraz yorgunluk var biraz da ölü dalgalar bizi dağıttı... Ben erkenden yattım. Geride kalan heyet ne yaptı bilmiyorum.
Bu arada bir alman amcamız ve bir grup bremen mızıkacıları birbirine aborda olan bizim üç teknenin dikine bir vaziyette koyun göbeğine demir serdi..

Dingi marifetiyle uzun koltuklar alarak kayalara bağlandı. Bizim diğer iki tekne Rodos' a gitmek için gece seyri yapmayı planlıyorken iş karıştı. Amcamla anlaşmak mümkün değil !
Herneyse sabah ola hayır ola !
El netice bir çapariz çıkmadan bizim iki tekne ille de Eyüp kaptan ( Merem kulakların çınladı mı ) ille de Mikonos diye tutturmuşken zor bela ikna edilerek Rodos' a seyre daldı.
Biz dönüşe geçtik, istikamet keyfimize göre ya Göcek ya da yine Ekincik..
Rüzgar fıstık gibi 16- 22 arası esiyor. Ama devamlı kafadan yiyoruz..Orsa seyriyle yol alıyoruz..Almaya çalıştığımız zamanlarda oldu elbette.. Tramolalarımızla şenlenmeye çalışıyoruz..
Sonuçta yaklaşık 8 saatlik bir orsa seyrini takiben Ekincik koyuna giriyoruz.

Bağlandık, yemek siparişi falan ama anlaşılan o ki, imanımız gevremiş..

Kısaca düştük ve uyku..
Sabah 5-8 arası bir rüzgarla hayatı zorlamadan tekrar orsa seyrine devam ediyoruz. Zaman zaman motora basıyoruz. Akşamüstü yalancı boğaz kıyılarında oyalanyoruz, yüzüyoruz...
Akşam bağlanarak Marmaris sokaklarında arz-ı endam eyleyerek yola düşüyoruz..

Özcan

Göcek Koyları... Bedri Rahmi Koyu

2010-03-17T13:29:00.012+02:00

"Hey benim

Boydan boya cömert denizlerle çevrili

Güzel memleketim

Bu yaz tenha denizlerinde yıkandım

İnsan eli değmemiş ormanlar gibi vahşi

Dağ başında unutulmuş küçük kundaklar gibi yetim."

Bedri Rahmi Eyüpoğlu (Deniz Türküsü)

Göcek, Türkiye' nin en güzel koylarına ev sahipliği eder.

Taşyaka koyu, teknenizle koyun dibine doğru giderseniz sancağınızda tahta bir iskele görürsünüz, yaklaştığınızda ağaçlar arasında bir kayaya yapılmış balık resmi dikkati çeker. Bu resmi 1974 yılında bir mavi yolculuk esnasında Bedri Rahmi Eyüpoğlu yapmıştır.
Ve o günden beri Taşyaka, "Bedri Rahmi koyu" olarak anılır.

O iskele aynı zamanda Göcek Koylarında tatlı su alabileceğiniz istisna yerlerden biridir. Balık resminin bulunduğu kayanın hemen önünde güzel bir çeşmeden buz gibi su akar...

Oldukça sığdır, derin salmalı tekneler dikkatli yanaşmalıdır. Kıçtankara, biraz da uzun kıç halatları ile iskeleye biraz uzak kalmakta fayda vardır.

Koyun tam dibinde ve biraz iskelenizde kalacak şekilde yer alan tonozları da bulunan nispeten daha sağlam ve güvenilir, uzunca bir iskele daha vardır. İskelenin arkasında yemyeşil kıyıda ise güzel bir Restoran bulunur.

Sevgilerimle...
Eyüp

Şubat 2010 Rossinante Marmaris Körfezinde...

2010-03-03T16:41:00.000+02:00

Marmara' da bir gece seyri...Hakan Öge ve Sophie ile sohbet...

2010-03-03T16:35:00.000+02:00

Ocak Ayının ilk haftası, soğuk bir İstanbul akşamı... Reyhanla beraber sıkıca giyinip Kalamışa gidiyoruz, en erken biz gitmişiz. Divan da oturup birer kahve içtik. Hava iyice karardı, kış vakti zaten erkenden gece oluyor...
Bugün Tek başına dünya turuna başlayıp daha sonra Okyanus ortasında sevdiği kadınla tanışıp evlenen ve dünya gezilerini tamamlayıp İstanbul Heybeliada' ya yerleşen Diş Hekimi Denizci Hakan Öge ve eşi Sophie ile tanışacağız.
Reyhan da ben de çok heyecanlıyız, kafamızda sorup öğrenmeyi merakla beklediğimiz onlarca soru var.
Tekneye gelirken biraz kuruyemiş, biraz meyva, bir şişe de şarap aldık. Hala gelen giden yok, Reyhanla beraber Psari teknesini bulup havuzluğuna oturduk...

Reyhanla "inşallah minik Ömeri de getirirler" diye konuşuyoruz...
Sevgili Denizci dostumuz aynı zamanda meslekdaşımız Dr. Mehmet ve eşi Nalan Erem (Maalesef Ömer Deniz yok, gerçi haklılar da bu soğuk kış gecesi birde üstüne üstlük yelken seyrinde çocuğun ne işi var..), Sevgili Ömer ve eşi Füruzan Kırcal ve ortak dost Erol Şar sırasıyla geldiler... Sarılıp öpüşüp hal hatır sorup, sohbet ederken nihayetinde Kadıköydeki muayenehanesinden anca çıkabilen Hakan Öge de geldi...
Marinadan çıkarken çok hafif bir yağmur üzerimize çiseledi ve geçti... Gökyüzü yıldızlar vs çok güzel...
Denizde ise epeydir göremediğim pırıl pırıl renklerle yakamoz gözalıcı güzellikte...

Önce Heybeliada' ya yanaşıp Sophie' yi alacağız sonra da Burgaz adaya geçip yolda telefonla görüşüp açık olduğunu öğrendiğimiz Adakeyf te balık-rakı ve güzel bir sohbet...

Heybeli' ye doğru giderken Hakan' la ben teknenin içinde salonda birer bira ile kuruyemişleri atıştırıp, midemizi yatıştırırken hararetli bir şekilde sohbete başladık. Hakan' ın bende bıraktığı izlenim, beyefendi, kendisini çok güzel ve anlaşılır bir şekilde ifade eden, kültürlü ve çok mütevazi bir kişi olduğu...
Benim ardı arkası kesilmeyen ve belki de bazıları gereksiz onca soruma karşın, beni sabırla dinleyip aynı sabırla cevap vererek Heybeliada' ya vardık.
Heybeliada Su Sporları iskelesinin burnuna yavaşça baştan yanaşıp Sophie' yi alır almaz Burgaz adaya doğru dümen kırdık... Sophie ile de sıcak bir tanışma faslından sonra Burgaz' a varmıştık bile... Sophie de çok güleryüzlü, sade, sempatik bir denizci... Yarı Türkçe yarı yabancı dilde konuşarak anlaşmaya çalıştık...
Hakan ile Sophie nin dünya gezisi ve tanışmalarını da içeren anılarını kaleme aldığı "Duygularla Akmak, Mardek'in dünya turu" adlı kitabını okumanızı öneririm.

Burgaz' a geldiğimizde kıyıda Adakeyf personeli bizi karşıladı. Büyücek bir balıkçı motoruna aborda olup, sırayla kıyıya atladık. Hepimiz biraz üşümüş olacağız ki, Adakeyf Restorana girer girmez sıcak bir köşedeki uzun bir masanın etrafına oturduk.
Bir büyük rakı, bolca meze, yeşillikler, sonunda ise karnımız doymuş bir şekilde ortaya servis yapılan barbun ve istavritleri son kadehlerle tüketip, meyva ve tatlı arkası çay, kahve ile gece saat 24.00 olmuştu bile...

Reyhan ile Sophie yanyana oturuyor, Reyhan Sophie ye ekmek nasıl yaptınız, kuru gıdaları nasıl muhafaza ettiniz, yemekleri nasıl yaptın, gibi sorularına cevap alıyor. Tekne küçük değil miydi vb konular kafasını kurcalıyor...
Biz erkeklerin ilgisi daha farklı... Uzun geçişler, fırtınalar, teknik sorunlar, maddi problemler vb konuşuluyor...

Dışarıya çıktığımızda sanki hava biraz daha yumuşamış gibi...
Önce Heybeliadaya Hakanla Sophie yi bıraktık. En kısa zamanda tekrar biraraya gelelim diye konuşup, öpüşüp ayrıldık...
Kalamışa doğru çok güzel rüzgarın eşliğinde ful arma yelkenlerimizi açarak bir taraftan yıldızlara, bir taraftan yakamozlara bakarak ve hala sohbete devam ederek döndük...
Tekneyi aldığımız gibi tertemiz bırakıp Mehmet'in arabasıyla önce Taksime, ordan da minibüsle eve döndük...
Saat geceyarısı 03.30 olmuştu...
Keyifli bir akşam sona ermişti.
Tatlı bir yorgunlukla yatağa yatıp uyuyakalmışım rüyamda Okyanuslarda yelken yapıyordum...

Sevgilerimle...
Eyüp

Rodos & Lindos Fotografları

2010-01-29T13:42:00.012+02:00

VİŞNE' nin öyküsü...

2010-01-18T16:02:00.022+02:00

1990 li yılların sonu.. İstanbulda çalışmaya başladım. Bolu'dan sonra burası beni boğacak...
Çevre yok, sabahın köründe kalk saatlerce trafik çilesi çek işe git, akşamın karanlığında tekrar aynı çile ile eve dön...
Ev de eşimin gözüne bile korkumdan bakamıyorum ki hani "kalk ta bi gezmeye gidelim filan der" diye... Hemen pijamalarımı giyip televizyonun karşısındaki üçlü koltukta önce oturup sonra kaykılıp biraz daha sonra da yatarak vakit geçiriyor ve uyuyakalıyorum, sabah tekrar aynı döngü...
Yüzüm gülmüyor, iyice sessizleştim. Eşim yakın dostlarla bu adama bi haller oldu İstanbul yaramadı depresyona girdi galiba diye beni anlatıyor...
Hafta sonları ise hemen deniz kenarına özellikle tekneleri seyretmeye gidiyor ve saatlerce öyle bakıyordum..hayallere dalıyor, benim de birgün böyle teknem olacak umarım diye düşünüyordum...
Bir yaz tatili sonrası tekrar işe dönüp aynı ortama girince canıma iyice tak etti ve internetten yelken kurslarını araştırmaya başladım. İYK nın hemen o hafta yeni bir kursunun başladığını öğrenip hemen telefona sarıldım, şimdi hatırlamaz ama Sn. Selma Uca o zaman İYK yelken eğitimi ile ilgileniyordu telefonda kafamdan geçen tüm sorularla bıktırasıya konuşup ama aynı ciddiyet ve sabırla tüm sorularıma cevap veriyor ve sonuçta ben o hafta sonu için kaydımı yaptırıyordum.
İYK nün tüm eğitici kadrosuyla çok keyifli ve öğretici geçen bir sürede katılım sertifikamı aldığım son güne kadar hayatımın en güzel eğitim dönemini yaşadım.
Evet sertifikamı almıştım ama şimdi de aklım fikrim bir tekne sahibi olmaktı. ( bu arada ADB sınavına da girip belgemi de almıştım )
Tekne Borsası başında saatler geçiriyor, kendimce tasnifler yapıyor, fiyat karşılaştırmaları yapıyordum.
Hatta şimdi bile anımsadıkça kendi kendime gülümsediğim bir kaç telefon görüşmesi dahi yapmıştım.

Teknemin adı VİŞNE olacaktı.

Bana denizi çağrıştırıyordu. Hem kıpkırmızı lezzetli bir meyva, insanın ağzının suyunu akıtan... Hem de keyifle yerken dişlerini kamaştıran, ekşiliğiyle ağzını buruşturan yönüyle denizin hem sakin, güzel yönünü hem de fırtınasıyla, dalgasıyla zorluklarını diğer yüzünü gösteren bir benzerliği vardı...

Henüz tekne boyları ve ifade ettiği anlamları dahi bilmeden 13-14 metre hadi olmazsa 12 metre bana o çok büyük dediklerinde 10 metrede olur dediğimi hatırlıyor ve karşımdakilerin bıyık altından güldüklerini görür gibi oluyorum. ( halbuki Vişne-Scorcher- 5.85 lik boyuyla bana ilk gördüğümde transatlantik gibi gelmişti)

Çalıştığım işyerimde çok sevdiğim Müdürlerimden Cengiz Abi ( Kalamış Marina da Cengizhan teknesi sahibi ) beni hergün dinliyor yol göstermeye çalışıyor, zaman zaman da dizginlemeye ama ne çare...
Birgün eşimle beni teknesine misafir etti ve adalara gittik. Eşimde çok mutlu bana destek veriyor tekne almam için... ( garibim bilmiyor ki Cengizhan-Sun Odessey 36İ- dünyanın parası ve bizim o zaman için almamız bir mucize )
Çevremdeki tüm abiler, ustalar beni önce küçük bir tekne al iyice öğren sonra baktın seviyorsun o zaman büyütürsün şeklinde telkinlerde bulunuyor...
Tekne borsasında bir ilan gözüme çarptı "satılık scorcher Büyükada da UYGAR adında" adres telefon vs... Hemen aradım ve sevgili Özçelikle o gün tanıştık. Hala da dostluğundan büyük keyif aldığım iyi bir arkadaşımdır.
Özçelik, UYGAR ın sahibi, tekneyi güzelce elden geçirmiş pırıl pırıl kıpkırmızı vişne gibi bir tekne...
Haa, bu arada ben henüz tekneyi görmedim ama İYK nın hemen bitişiğindeki Kalamış Yelken Kulübünün minik koyunda hergün gidiyor, saatlerce denizi seyrediyor, çay içiyor yavaş yavaş edindiğim dostlukları pekiştiriyor gelen geçen teknelere bakıyordum.
Ve orada bir scorcher olduğunu da biliyordum. POYRAZ genç sempatik ve enerjik biri tarafından hergün yıkanıyor, bakılıyor, seviliyor adeta...
Umutla öyle tanıştım beni ve eşimi tekneyi tanımamız için gezdirdi, Kalamış koyunda seyre çıkardı... ( bilmem hatırlar mı? )
Özçelikle pazarlık yaptık ama buna rağmen paramız yok, yetmiyor. Bizim patron da beni seviyor, yelkene merakımı biliyor ( işyerinde bilmeyen yoktu zaten) arada karşılaştığımızda soruyor "naptın tekne aldın mı" diye...

Ben de o gün tekrar konu açıldığında evet dedim ama pazarlık yapıyorum dedim. Kaç para istiyorlar dedi... Ben de fiyatı söyledim. Bunun üzerine bana " oğlum, çok istiyorsan hemen git al dedi aradaki farkı ben sana hediye ediyorum , git muhasebeden parayı tamamla, eğer kaçırırsan çok üzüleceksin" dedi...
Dünyalar benim olmuştu.
Eski bir Golf arabam vardı onu satmıştım bu tekneyi almak için üstünede patrondan aldığım parayı ekleyip hemen bankaya yatırdım ve Özçeliğe havale ettim.

Ertesi gün sabah erkenden eşimle beraber Büyükadaya giden ada vapurunun arka güvertesinde elimizde simit ve çay içerken ki halimizi görmenizi isterdim...

Adada Özçelik bizi karşıladı ve tekneye götürdü... Vişne o kadar güzeldi ki...
Sabah serinliğinde Özçelik elinde yeke sanki biraz güzel kızından ayrılacak olmanın verdiği hüzünle tekneyi anlatıyor... anlatıyordu ama dokunsak ağlayacak... işte o zaman daha iyi anladım tekneler ve sahipleri ile arasındaki duygusal bağın sahiciliğini...

Vişne' nin yeri evi Kalamış Yelken Kulübü olacaktı taaa yeni sahibi onu alana kadar...
Şimdi yeni bir teknemiz var bildiğiniz gibi...Marmariste Sun Odessey 36İ adı Rossinante...

Ama Vişnenin verdiği hazzı unutamıyoruz... Onunla Marmara da çok gezdik...
Eşim hala onu anlatıyor, bana sitem ediyor sattık diye...

Vişne, şimdi sevdiğimiz bir dostumuzun (Dr. Celal Mestçioğlu)Yine denizle içiçe şanslı bir tekne...
Pruvası her daim neta olsun...

Sevgilerimle,
Eyüp

Deniz, tekne ve Çocuklarımız...

2010-01-11T14:12:00.130+02:00

GEMİM GİDİYOR

Tahta bir kutudan bana bir tekne yaptı amcam
Bacası, yelkeni, çıpası, dümeni; her şeyi tamam.
İndirir indirmez bahçedeki küçük havuza
Derinlikler büyüdü
Açıldı, genişledi sanki gökyüzü.
Makineler çalışmaya, çarklar dönmeye başladı o an.
Bir kaptan gerek ama, bir kaptan!..
Hemen atladım tekneye, geçtim dümene
Sağ yanım sancak, sol yanım iskele.
Haydi, alın artık demiri, çözün palamarları tayfalar
Bizi bekliyor engin sular, sonsuz ufuklar.
Deniz sakin, ama hiç belli olmaz
Hafif bir esinti çıkar, daha da güçlenir sonra
Bembeyaz köpükler
Ve bağımsız saçlarım savrulur rüzgârla.
İşte o zaman –ne gerek var- susturunuz motoru
Hazır olsun halatlar, vinçler.
Derin bir soluk alır gibi övünçle şişer
Yelkenler fora!..
Ve işte sessizce süzülüp gidiyor gemim
Gemim gidiyor, heyamola!..

Denizi çok seviyorlar...
Yelkeni çok seviyorlar...
Güneşi ve rüzgarı çok seviyorlar...
Birbirlerini çok seviyorlar...
Hepsi balık gibi... Hepsi neşe dolu... Enerji dolu...

Kim bunlar? Hadi tanıyalım...

Rengin;
O, en küçük prenses...
2004 doğumlu, daha 2 yaşındayken bizlerle birlikte gezilere geliyordu. Şimdiden bir sonraki geziyi soruyor... :)
Ekibin en genç üyesi.

Rengin ben,Senin Rengin,Sizin renginizim…
“BALIK BEKLİYORUM” burada.
Bir balık bekliyorum,
Oltamın ucunda bir solucan
En obur, en şişman balığı bekliyorum.
Oysa sudaki balık
Küçük ve sıska, benim gibi.
Üstelik benim gibi akıllı olmalı ki
Gidip gelip didikliyor da solucanı
İğneyi ısırmıyor.
Alay ediyor benimle sanki
Beni kandırmak istiyor.
Saatlerdir
O beni kandırmak istiyor, ben onu.
Ne olacak dersiniz bu işin sonu?

Yağmur;

Sıradaki güzelimiz...Eskişehirden... Son 2 yıldır bizimle, önceleri biraz korkuyor, tedirgin oluyordu şimdi ise sudan çıkmak istemiyor... :)

“SORUN” şu ki;

Tüm renkleri

Gördüğünüzü sanıyorsunuz

Yanılıyorsunuz.

Göremediğiniz daha nice renk var ki

Birini yalnızca kediler görür

Biri kuşlara özgüdür.

Ancak balıklar görebilir birini

Bir diğeri yalnızca karıncalara görünür.

Ne o?

İnanmadınız mı bana?

O zaman sorun

Kedilere, kuşlara, balıklara, karıncalara. “

Ali Sarp;
Bu yaşında yelkenli tekneyi kullanacağına bahse girebilirim... Çok yaramaz, bir o kadar da zeki...

Kayıtlara “Ali Sarp” olarak geçirildiğime bakmayın, pek âlâ “Dalgacı Mahmut” da olabilirdi adım :
İşim gücüm budur benim,
Gökyüzünü boyarım her sabah,
Hepiniz uykudayken.
Uyanır bakarsınız ki mavi.
Deniz yırtılır kimi zaman,
Bilmezsiniz kim diker;
Ben dikerim.
Dalga geçerim kimi zaman da,
O da benim vazifem;
Bir baş düşünürüm başımda,
Bir mide düşünürüm midemde,
Bir ayak düşünürüm ayağımda,
Ne haltedeceğimi bilemem.

Mehmet;
Uzun yıllar birlikte yelken yapıyoruz... Her daim neşeli, güler yüzlü... O bir Fenerbahçeli... Geleceğin Komodoru...

Ben size biraz yelkenden söz edeyim isterseniz :
YELKEN
Ele avuca sığmaz
Oynak bir taydır teknem
Toynakları beyaz köpükten.
Ak yelken yeleleri
Doldu mu güçlü rüzgârla
Fora!.. Coşar, koşar dört nala.
Ele avuca sığmaz
Kanatlı tayım teknem
Uçar dalgalar üstünden.
Hırçın arkadaşım deniz
Huysuz dostum rüzgâr
Kimi zaman şakacı
Kimi zaman acımasız
Kararsız dalgalar
Ve küçük teknemle biz
Özgürlükte, tek başına
Birlikteyiz.

Doruk;
Artık bir delikanlı oldu... O da tüm gezilerimizde bizimle... Can'la beraber benim en büyük yardımcılarımdan...Denizi, özellikle denizin altını çok seviyor. İyi bir yüzücü...

Sorularım var, Orhan Veli’nin “Derdim Başka” adlı şiirinden sizlere…
“…….
Neden liman diyince
Hatırıma direkler gelir
Ve açık deniz diyince yelken?
………”

Can;
Yıllardır yelken yapıyor... Önceleri bir scorcher' da başladı... Şimdilik benim Kaptan yardımcım. Güverte üstü ondan sorulur... Denizi çok seviyor... Yaz gelsin, deniz tatili başlasın diye gün sayıyor...

“….

Yaz gelecek…
En sıcak sesiyle ezgisini söyleyince
Deniz uslanıverecek.
Bu dalgalar
Böyle coşup taşmayacak o zaman
Sıra bana gelecek…”

Irmak,

Gezilerimize zerafet katıyor...

Artık bir genç kız... Alman Liseli...

Tüm gezilerimizde beraberdik... Blogun ilk sayfalarındaki fotograflarla karşılaştırdım da... O mu büyümüş yoksa ben mi yaşlanmışım... Anlamadım :)

“Bir İş Var” diyorum da inanmıyorsunuz bana
“Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
………”

Ecem;

Gezinin sessiz güzellerinden... Eskişehir ekibimizden...

Bu sene birlikte olamadık... Umarım son olur...

“Denizi Özleyenler İçin”den yalnızca biriyim ben, adım Ecem.
“…..
Hatırlarım ilk görüşümü dünyayı,
Bir midye kabuğunun aralığından :
Suların yeşili, göklerin mavisi,
Lâpinaların en harelisi…
Hâlâ tuzlu akar kanım
İstiridyelerin kestiği yerden.
……”

Erge;

Güzel, akıllı, denizi çok seviyor... O da Eskişehirden...Tam bir hanımefendi, Irmak ve Ecem'le yaşıt...
Gezilerimizde birbiriyle yaşıt gençlerin birlikte olması çok faydalı... :)

“Denizi Özleyenler İçin”de ben de varım. Erge ben.
“….
Neydi o deli gibi gidişimiz,
Bembeyaz köpüklerle, açıklara!
Köpükler ki fena kalpli değil,
Köpükler ki dudaklara benzer;
Köpükler ki insanlarla
Zinaları ayıp değil.”

Görkem;

Grubumuzun yakışıklı Ağabeyi...

Boy pos ne deseniz onda... Allah nazardan esirgesin... :)

“Hürriyete Doğru” adım atmaktayım, selamlar hepinize benden.
“Gün doğmadan,
Deniz daha bembeyazken çıkacaksın yola.
Kürekleri tutmanın şehveti avuçlarında,
İçinde bir iş görmenin saadeti,
Gideceksin;
Gideceksin ırıpların çalkantısında.
Balıklar çıkacak yoluna, karşıcı;
Sevineceksin.
….”

Dicle;

Doğduğu günden beri birlikteyiz... Robertli, bu sene Ünv.sınavına hazırlanıyor...

Tatillerimizin neşesi... :)

Benim deniz “Macera”msa uzun yıllar önce başladı. Şöyle anlatayım dilerseniz :
“Küçüktüm, küçücüktüm,
Oltayı attım denize;
Bir üşüşüverdi balıklar,
Denizi gördüm.
…..”

Hazal;

Güzel, zarif kızımız...Galatasaray Liseli, bu sene Üniversite sınavına hazırlanıyor...

Tatillerde onunla birlikte yelken yapmak, birlikte oyunlar oynamak, denizde yüzmek hepimizin arzusu...

Ben de sizlere “Mavi Gezi’den söz edeyim ne dersiniz?
“Mavi gezi bir ağaçtır
Dalları deniz.
Mavi gezi bir bahçedir
Gülleri deniz.
Mavi gezi bir gelindir
Telleri deniz.
Mavi gezi bir beşiktir
Bebeği deniz.
Bebeğimin :
gözleri deniz
elleri deniz
dişleri deniz.
Mavi gezi bir rüyadır
görülmemiş.
Mavi gezi bir cennettir
ellenmemiş
dillenmemiş.
Mavi gezi bir masaldır
söylenmemiş
yazılmamış
çizilmemiş.
……”

Hatice;

Grubumuzun ablası...

Üniversite bitiyor... Umarım daha sık birlikte oluruz...

Siz var ya siz…
DENİZİN DELİSİ

Unutmak mı, delisin,
Gitmesem de bekler orada deniz.
Gelirsem bilmelisin
Benim beklememdir burada deniz.
Gitmek gibi geleceğim
Denizin delisine.
Delinin denizi gibi,
O ne kadar giderse.

Ve en büyük ağabey...

Sinan...

Yurtdışında okuyor... Umarım o da artık bizlerle daha çok birlikte olur...

Ben SİNAN, Gün olur, alır başımı giderim diyordum; gittim. Gün olur, döner gelirim…
“Gün olur, alır başımı giderim,
Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda
Şu ada senin, bu ada benim,
Yelkovan kuşlarının peşi sıra.
Dünyalar vardır, düşünemezsiniz;
Çiçekler gürültüyle açar;
Gürültüyle çıkar duman topraktan.
Hele martılar, hele martılar,
Her bir tüylerinde ayrı telâş!..
Gün olur, başıma kadar mavi;
Gün olur, başıma kadar güneş;
Gün olur, deli gibi…“

Eski gezilerimizden birkaç fotograf...

Yeni seyirlerde yeniden birlikte olmak üzere...

Sevgiler

Eyüp

Katkıları için Nihan Zubaroğluna çok teşekkürler...

Not: Şiirler, sırasıyla Ayla Çınaroğlu (Gemim Gidiyor, Balık bekliyorum, Sorun, Yelken, Yaz Gelecek), Orhan Veli(Dalgacı Mahmut, Derdim başka, Bir iş var, Denizi özleyenler için, Hürriyete doğru, Macera, Gün olur), B.Rahmi Eyüboğlu (Mavi Gezi), Özdemir Asaf ( Denizin Delisi)

2010 Yılı ve seyir planlarım...

2010-01-05T14:43:00.001+02:00

2010 Yılına girdik...
Yıllar da ne kadar çabuk gelip geçiyor...

Uzun kış gecelerimi, bu sene yapmayı planladığımız seyirler için bilgisayarda google earth programını inceleyerek ve hayaller kurarak geçiriyorum.
23 Nisan Haftası, 19 Mayıs haftası, Haziran sonu ve Temmuz başı sevgili ortağımla 2 haftayı birleştirerek biraz daha uzak Yunan adaları gezisi, Tatil Postası grubumuzla 1 hafta, Omerta grubumuzla 1 hafta, Ramazan ve Kurban Bayramı tatillerimizde birer hafta olmak üzere en az 8 hafta yani 2 ay bilfiil seyirlerde olacağım.
Bunun dışında ise her fırsatı denize çıkmak, seyir yapmak şeklinde değerlendirmeye çalışacağım.
Tüm bu gezileri fotograf ve seyir anıları olarak buradan takip edip okuyacağız...
Bu sene daha bilinçli olarak 2 el bir uzakyol teknesi arayışlarım devam edecek...

2010 yılının herkese mutluluk, sağlık, neşe getirmesi dileklerimle...
Tüm denizci dostlarıma, pruvası neta rüzgarları kolayına olan bol seyirler dilerim...

Sevgilerimle...
Eyüp

Meis Adası...

2009-12-23T15:03:00.003+02:00

Marmaris-Göcek-Fethiye-Kalkan-Kaş-Kekova-Finike rotası da çok güzeldir...

Her nekadar Kekova'ya kadar Gökova veya Hisarönü gibi veya Göcek gibi kıvrım kıvrım koylar, demirleme yerleri olmamasına rağmen upuzun Patara sahilleri, Kalkan ve Kaş gibi şirin yerleşim yerleri ile mutlaka gidilip gezilecek bir rotadır...

Bu rotada mutlaka uğramanızı tavsiye edeceğim bir diğer yerleşim yeri ise Kaş'ın tam karşısında yer alan Yunanistan anakarasına en uzak ada Meis' dir.

Aşağı yukarı her havaya kapalı küçük bir koy ve çevresine dizilmiş şirin güzel mimarisi ile ilginizi çekecek bir kasabadır Meis.

Koyun girişinde iskelenizde yer alan Cami ise güzelce restore edilmiş ziyaretçilere açıktır.

Karşıda Türkiye kıyıları...

Teknenizi ister korunaklı koyda alargada ister boylu boyunca tüm koyu çepeçevre çeviren beton kıyıya bağlayabilirsiniz.
Hemen teknenizi bağladığınız kıyıda yer alan tavernaların birine oturup bir taraftan güzel balık ve mezeleri yerken bir taraftan da karşınızda ışıl ışıl Kaş'ı seyredebilir, bir gece kalabilirsiniz ...

Sevgilerimle...

Eyüp

Bayramda seyir... Rodos-Marmaris ve son...

2009-12-09T10:14:00.006+02:00

Bayramın son günü olacağı ve yolların özellikle İstanbul'a gidişin çok kalabalık İstanbul'a girişin ise çok çileli olacağı, bu nedenle 'yolcu yolunda gerek' düşüncesiyle erkenden Rodos Limanı'ndan avara olmaya karar verdik...
Benim zamanım müsait, akşam 19.00 Varan ile döneceğim.
Bizimkileri uğurladıktan sonra akşama kadar eş-dost tanıdıklarla Marmaris'te vakit geçireceğim...
Hava aydınlanmadan kalkıp yine sessizce limandan ayrıldık. Hiç kimse bize evrak vb sormadığı için giriş çıkış işlemi liman parası vs ödemedik.
Limanı çıkıp rotamızı Kadırga fenerine doğru çizip Rossinanteyi durgun denizde otopilota emanet ettik... Neredeyse tam 0 derece Kuzeye gidiyoruz... 25 nm bir yolumuz var.
Rodos Limanında bizden başka 46 feet sanırım başka bir Türk bayraklı yelkenli daha vardı. ASA...
Arkamızdan onun da limandan çıktığını gördük. Biraz sonra bizi geçip Marmaris yönünde uzaklaştılar...

Seyir fenerlerimiz yanıyor...

Sancak tarafımızda denizin içinden tüm gökyüzünü boyayan kızıllığıyla tan ağarmaya ve arkasından koca bir kırmızı tepsi gibi Güneş doğmaya başladı...
Özcan yeni fotograf makinasıyla görüntülüyor...

Sırasıyla Kadırga koyu, Kumlubük, Amos, Turunç derken boğazı da geçip Marmarise geldik...

Hemen duşlara...Çantalar hazırlandı, arabaya yerleştirildi derken saat 13.00 gibi yola çıktılar...

Ben biraz dinlenip sonra Off Shore dan Atilla Bey, Teknik Md. İhsan Bey, Metin Kaptan, Sevgili Olgaç Bey ile çay, kahve içip sohbetler ettim.

Yıllardır tanıdığımız, dost olduğumuz Mesut Kaptanla görüştüm, teknesi Pandeli' de uzun sohbetler ettik. Hikayesini daha sonra aktaracağım sac bir tekneyi görmeye gittik...

Çekek yerinde ustalarla muhabbet ettik... Bir kısmı osmoz tedavisi, bir kısmı tik döşemesi, bir kısmı motor vb bakımla uğraşıyorlardı...

Böylece akşamı ettim, daha sonra Marmarise indim bir berberde güzelce bir sakal traşı olup akabinde saat 19.00 da Varan' a binip 14 saatlik bir yolculuktan sonra direkt olarak işe geldim...

Uzun kış gecelerimizi fotograf ve anılarına bakarak, anımsayarak geçireceğimiz güzel bir seyir daha burada bitti...

Sevgilerimle...

Eyüp

Bayramda seyir... 4.gün Rodos yolunda

2009-12-08T16:45:00.008+02:00

Akşam yatmadan saatlerimizi 05.30 a kurduk...
Reyhan "ben erken kalkmam zaten o yüzden biraz daha yıldızları seyredeceğim" diye havuzlukta battaniyesine sarılıp otururken bizler yatmaya gitmiştik...
Sabah kalktığımızda zifiri karanlıktı... Semra Kaptan yine erkenden kalkmış, sıkıca giyinmiş havuzlukta bizleri bekliyordu.
Motoru çalıştırdık, elektronikleri açtık, Chartplotteri gece moduna ayarlayıp, seyir ışıklarımızı da yaktık... tonozu bırakıp, kıç halatlarımızı çözüp yavaşça Göbün'den ayrıldık... Diğer tekneler mışıl mışıl uyuyor...
Dümenin hemen önündeki chart plotter büyük kolaylık, sanki gündüz gibi görürcesine dar koydan çıkıp, yine sancağımıza dönüp dar geçitten geçtik... Geriye baktığımda hava hala karanlık yıldızlar açık gökyüzünde ışıl ışıl...
Birden bir yıldız daha upuzun sanki karanlık gökte boydanboya bir yay çizercesine kaydı...
Klasikleşen dileğimi tuttum... Blogu okuyan sizler yabancı değilsiniz hadi söyliyeyim... ' İnşallah dünya turumu yapabilirim' diye tutmuştum dileğimi... :)

Karşıda Fethiye Körfezinde ise yavaş yavaş tan ağarıyor...
Gökyüzü renkten renge giriyor...
Semra dümende...Yolumuz uzun otopilotu kullanalım diyorum ama oralı değil...
Özcan, Göbün'den ayrıldıktan sonra tekrar uyumaya gitti...

Açık denizde yol alıyoruz, çay demledik.
Reyhanın yolluk olarak hazırladığı sağlıklı kurabiye ve poğaçaları yiyoruz. Bunlar da ne bereketliymiş günlerdir yiyoruz hala bitmedi... :)

Yavaş yavaş Rodos uzaktan hayal meyal seçilir hale geldi. Önce Irmak uyandı geldi havuzluğa sonra Can... Bu çocuklar bir alem, üşürsünüz korunun, üzerinize daha kalın birşeyler alın dedikçe inatla direniyorlar... Umarım hasta olmazlar...
En son Reyhan geldi... Motor seyri, içerde gürültüsü vb hafiften midesini etkilemiş... Biraz sonra dümene geçti... Biz de çocuklarla hep beraber biraz gemici bağı çalıştık... Vakit geçiriyoruz...

Rodos karşımızda giderek büyüyor, taa uzaktan koca bir Cruise gemi seçilir oldu limanda. Semraya dümeni o cruise gemiye doğru çevirmesini ve ona doğru gitmesini söyledim...
Rodos limanı önünde anayelkeni indirdik... Özcan düzgünce topladı yelkeni...
Semra dikkatice limana girdi ve yavaş yavaş liman içinde bir araştırma yaptık... Girişte sol tarafta mendireğin hemen içi neredeyse tamamen boş... Sadece bir İsveç bayraklı tekne kıçtan bağlı tüm güverteyi çamaşır ipiyle donatmış ve çamaşırları kurusun diye asmış... Belli ki onlar için çamaşır günü.

Biz de o teknenin biraz yanına uygun bir yere demiri atıp, zincirimizi 20 m kadar serip yanaştık. Kıyıda çevreyi gezmeye gelmiş birine palamar halatımızı atıp kıçtankara bağlandık.

Biraz dinlenip, ortalığı neta edip, giyinip süslendikten sonra hep beraber karaya çıktık...
Önce yürüyerek Kaleiçine gittik. Kış geldiği için sezon bitmiş...
İn cin top oynuyor sanki, heryer kapalı...

Bu durum hanımların ve çocukların moralini çok bozmakla beraber Özcan'la ben durumdan çok memnunuz... :)

Hanımlar neredeyse kapalı dükkanların vitrinlerine yiyecek gibi bakıp açık tek tük mağazalara saldırırken Özcan fotograf çekiyor...

Karnımızı pizza yiyerek biraz doyurup, esas olarak akşam yemeğine sakladık midelerimizi...
Kaleiçinde istediklerini bulamayıp küskün bir şekilde ricat eden hanımlara tekrar getireceğimize dair söz verip şehre doğru yürümeye başladık...
Rodos çok güzel bir yer... Neredeyse tüm şehri yürüye yürüye gezdik. Heryer tertemiz, sokaklarda mandalin ve limon ağaçları üzerinde meyvaları, çiçekleri hala açmış bitkiler yemyeşil...Akşam için Nikos' un şehir içindeki eski tavernasına uğrayıp akşam için rezervasyonumuzu yaptık.

Ne de olsa artık Kasım ayının sonu neredeyse kış geldi... Havalar erkenden kararıyor...
Yorulunca girip bizim birer kahve ve çocukların ice-tea içtikleri kafeden kalkıp vakitlice Nikos Taverna ya gittik...

Çok çeşitli ve çok lezzetli deniz ürünleri, risotto, ahtapot, midye, jumbo karides, barbunya ve aklıma şimdi gelmeyen yiyeceklerin yanında bir büyük yeni rakı içtik... Tatlısı, meyvası, çayı derken, o kadar tıka basa doyduk ki...
Bizce çok makul bir hesap ödeyip kalktık...

Bu akşam Yunanistan da büyük bir derbi maç var...
Panathinakios-Olimpiakos. Heryer taraftarlarla dolu... Tüm kafeler hıncahınç kalabalık. Biz tekrar gündüz de gitmiş olduğumuz ve çok güzel kuzeyli sarışın bir dilberin servis yaptığı kafeyi tercih ettik... :)

Büyük ekran TV nin karşısına yumuşacık koltuklara gömüldük... Zico nun teknik direktörlük yaptığı Olimpiyakos rakibini 2-0 yendi. Biz maç seyrederken Hanımlar uyuklamaya başlamıştı bile...
Sempatik sarışın dilberin servis ettiği dondurma ve pastaları da yedik...

Artık saat epeyce ilerlemişti, cafeden çıktık serin hava bizi biraz açtı tekneye kadar sokaklardan yürüyerek marinaya geldik... Özcan bol bol fotograf çekti...
Herkes yorgun, daha fazla konuşmadan uyumaya çekildik...
Artık Türkiye' ye dönüyoruz, sabah erkenden yola çıkacağız, şimdiden Marmaris-İstanbul yolculuğunun stressi başladı...
Bu arada hiç kimse herhangi bir belge, pasaport, vize vb sormadı, umarım yarın da sormazlar...
Yarın Türkiye...

Sevgiler...
Eyüp

Bayramda seyir... 3.gün Göcek Koyları ve Göbün

2009-12-07T21:18:00.006+02:00

Acelemiz yok. Bugünkü seyir programımız kısa. O nedenle sabah geç kalktık teknede kahvaltı yapacağız...

Marina duş ve tuvaletleri çok temiz, havlusunu ve diş fırçasını kapan doğru oraya...

Ben pontonlara daha doğrusu teknelere bakıyorum... Birkaç tane uzun yol teknesini gözüme kestirdim inceliyorum. Özcan da yanıma geldi... Dünya turu hayallerim depreşti...

Pontonları dolaştıktan sonra marina marketinden taze ekmek alıp tekneye döndüm...

Bu arada dün akşam GS Bursaspor' a yenildiği için tüm spor gazetelerini de almayı ihmal etmedim... Özcan ve Irmak GS lı kızdırıyorum, bizim ise bu akşam kolay bir rakibimiz var Kasımpaşa' yı farklı yeneriz nasılsa... :)

Hanımlar kahvaltıyı hazırlıyor... Hanımlar kahvaltı hazırlıyor, yok yemek yapıyor vs şeklinde geçen cümlelerden tüm işleri onlara yaptırmışız gibi bir hava doğdu sanırım. Ama bu doğru değil demokratik ve adil bir işbölümü var... Bulaşıkları da en azından bir keresinde ben yıkadım... :)

Mükellef hatta tüm marinayı sucuk kokusuna boğduğumuz sucuklu, yumurtalı ballı, reçelli dört dörtlük bir kahvaltıdan sonra Marina ofisine adaptörü verip depozitomuzu alıp, Pasarellamızı yerine bağlayıp Semra' nın kaptanlığında marinadan tereyağdan kıl çekercesine ayrıldık...

Özcan tonozu bıraktı, Reyhan' la ben ise kıç halatlarımızı çözdük, Irmak ve Can ise usturmaçaları topladı...

Evet! Şaşırdınız di mi? Günün Kaptanı Semra...

Kahvaltının sonuna doğru "bugün Kaptan sensin Semra" dediğimde hafiften stress yaşayan Semra aslında tüm gezi boyunca bıkmadan dümen tutmuştu ve tekneyi kullanırken İstanbul' daki yorucu iş yaşamından uzaklaşıyor, navigasyon yapmaktan çok zevk alıyordu...

Hava biraz kapalı, bulutlar batı-kuzeybatı yönünden toplanıyordu...

Göcek Körfezine Tersane Adası' nın yanından girdik.

Önce Tersane Koyu' na dümen kırdık. Koyun dibindeki restoranın önündeki derme çatma iskelenin önünde onlarca tekne yanyana kıçtankara olmuştu...Yavaşça koyun sonuna kadar gidip genişçe bir daire çizerek etrafa bakıp hiç durmadan yavaşça koyun dar ağzından tekrar Körfeze çıktık...

Tam karşımızda yer alan Bedri Rahmi' ye doğru yol almaya başladık...
Çocuklara Bedri Rahmi Eyüpoğlu' ndan bahsediyoruz...

Koya adını verdiği balık resmine doğru gidip baktık. Bizden başka kimseler yok... Yine koyun sonunda yer alan restoranın önündeki iskelenin önünden yavaş bir daire çizip geldiğimiz yöne doğru koydan çıktık...
Rotamız akşamda kalmayı planladığımız Göbün Koyu...
Göbün Koyuna girdiğimizde iskelede 7-8 tekne ve denizde yüzen insanlarla karşılaştık... Girişte sancakta yer alan kıyıya da bir kaç tekne demir atıp kıçtan kara bağlanmış...

Restoranın tam önüne iskelede son kalan yere tonoz alıp kıçtankara bağlandık... Herkes son derece uyumlu, hepimiz görevlerimizi gayet iyi biliyoruz. Yanaşma ve ayrılmalarda tekneden hiç yüksek ses, bağırma vb çıkmıyor...

Hepimiz sakin ve uyumlu işimizi yapıyoruz.

Böyle olunca da problem çıkmıyor...

Bağlandıktan sonra Özcan teknede kaldı, biz ise Göbün' ün tepesine doğru orman içindeki patikadan yürüyüp oradan Akdeniz'e doğru muhteşem manzarayı izlemeye çıktık...

Yürüyüşten sonra tekneye döndük ve Özcan'la bir şarap açıp peynir tabağı yapıp etrafı seyrederek içtik...

Akşama teknede yiyeceğiz, makarna ve şarap... Çocuklar için ise köfte yapmışlar...

Teknenin havuzluğunda yıldızlar altında güzel bir yemekten sonra yine biraz yürüyüp Özcan'la restorandaki Fenerbahçe-Kasımpaşa Maçını izlemeye gittik... Gitmez olaydım...

Neyse uzatmayayım Kasımpaşa'ya afiyetle yenildik ve ben kös kös tekneye döndüm... Kızdırma sırası Özcan ve Irmak ta...

Yine havuzlukta bu sefer çay içerek yıldızları rahatça görebilmek için biminiyi toplayıp oturduk...

Restoranın jeneratör sustu, her yer kapkaranlık...

Can yine anlatmaya başladı... Büyük Ayı, Küçük Ayı, Akrep, Vega vs....

Derken bir yıldız kayıyor...

Sabah erken kalkacağız... Rota Rodos...

Sevgiler...

Eyüp

Bayramda seyir... 2.gün Ekincik-Fethiye

2009-12-07T13:46:00.006+02:00

Sabah kalktığımızda güneş doğmuş, teknenin havuzlukta geceden kalma çiy nedeniyle oluşan ıslaklığı yavaş yavaş geçiyordu...
Kahvaltıyı Semra ve Irmağın görmediği hemen karşımızdaki MyMarina da yapalım dedik ve ben palamarları çözmek için botla kıyıya çıkıp halatları çözüp salimen tekrar tekneye çıktım. Özcan, dümende, ben demiri Reyhanla beraber aldım, yavaşça MyMarinaya doğru yanaşıp Tahta iskelesine tonoz alıp kıçtankara olduk.

My Marina çok güzel, düzenli tertemiz bir yer. Ama oldukça yüksek bir tepenin kuytusunda olduğundan henüz Güneş burayı ısıtmıyor. Kalın giysilerimizi üzerimizden çıkarmadık...

Hanımlar kahvaltıyı hazırlarken Özcan ve ben çocuklarla beraber minik bir tura çıktık...

Birdenbire birsürü tavuk ve horoz da peşimizde...

Bir tane ördek ise tavukların hışmından çekinip kendini denize teknemizin dibine atladı hatta çıkardığı suya düşme sesi farklı yorumlandı ama merak edecek bişey yok Özcan kıyıda... :)

Kahvaltıyı hemen kıyıdaki ağaç kütüklerin üzerine oturup taş bir masada yapacağız. Tekneden taşıdığımız kahvaltılık malzemeyi Can ve Irmak tavuk ve horozlardan korumaya çalışıyor. Ama hayvancıklar çok aç olmalı...

Güzel bir kahvaltı sonrası çevrede minik bir geziden ve Bayramın birinci günü olması nedeniyle sevdiklerimizle telefon ve mesajlarla bayramlaşma, birbirimizle bayramlaşıp çocuklara bayram harçliklarını el öpme sonucu verdikten sonra Ekincikten ayrıldık...
Rota Fethiye...

Hava çok güzel, deniz çok durgun... Motorla seyir yapıyoruz. İlerimizde iskelemizde delikli ada ve fenerini arkasında boylu boyunca uzanan İztuzu plajı ve Dalyanı sırasıyla geçip önümüzdeki burnu bordaladıktan sonra Babaadası arkasında Sarıgerme, Dalaman derken Fethiye körfezi girişindeki Peksimet adası giderek büyüdü ve Fethiye körfezine girip Şövalye adasına kadar güneşin sırtımızdan ısıttığı bir şekilde devam ettik...

Güneş batarken çocuklar çeşitli oyunlarla fotograflar çekti.

Hava kararmadan Ece Marinanın duşlara yakın bir pontonunda kıyıya yakın boş bir yere bağlandık...

Havuzluğu bizler neta ederken Hanımlar dosdoğru duşlara gitti... Marina ofisinde işlemlerimizi yaptırdık. Bir gece kalacağız. Depozit vererek elektrik adaptörü alıp teknemize elektrik aldık. Eğer gece üşürsek fanı da çalıştırabileceğiz...

Herkes güzelce duşunu aldı, tertemiz giysilerini giydi. Gündüzleri oldukça sıcak olmasına karşın güneş batar batmaz hatırlı bir soğuk başlıyor. Kalın polarlarımızı, yün başlıklarımızı, atkılarımızı da her ihtimale karşı yanımıza alıp dosdoğru yürüyerek balık pazarının yolunu tuttuk...

Balık pazarında büyükçe bir lagos, yanında 6 tane jumbo karides, sübye, kalamar vb aldık ve hemen yan taraftaki restoranın yarı açık, yarı kapalı bir bölümüne oturduk... Yeşillikler, taze bir iki meze ile beraber bir büyük yeşil efe ve arkasından balıkları afiyetle yedik...Tatlısı, meyvası ve çay, kahve servisi derken saatlerde epeyce ilerledi uykumuz gelince de kalkıp tekrar yürüye yürüye barlar sokağının da içinden geçerek teknemize döndük...
Başımı yastığa kor komaz uyumuşum...

Sevgiler...
Yarın Göcek koyları...

Eyüp

Bayramda seyir... 1.gün Ekincik

2009-12-04T14:16:00.010+02:00

Kurban Bayramı tatilini fırsat bildik ve 4 günlük bir gezi planladık.
Bu gezi de Tatil Postası grubumuzla yaz tatili gezimize Irmağın SBS sınavı nedeniyle gelemeyen Baripoğlu ailesi bize eşlik edecek.
Uçaklarda yer kalmaması nedeniyle Marmarise son kalan zar zor bulduğum tek kişilik bileti aldığım Varan Turizm ile oldukça yorucu geçen bir yolculukla vardım. Özcan ise arabayla eşi ve kızının yanısıra Reyhan ve Canı da alıp daha da yorucu bir yolculuk yapıp sabah erken saatlerde Marmarise varmıştı.
Bizim kızları Tansaş ta alışveriş yaparken yakaladım. Özcan ise park yerinde arabasında uyuyordu...
Çocuklar marina da tekne de kalmışlar...
Alış verişi dört günlük, akşamları dışarıda yiyecek şekilde oldukça minimal almaya gayret edip tekneye yerleştirip Marmaris körfezine açıldık...
Dümende Özcan, ben tonoz halatını aldım, Reyhan sancak kıç halatını, Irmak iskele kıç halatını aldılar...
Can marinadan çıkar çıkmaz usturmaçaları topladı...

Hava çok güzel, güneşli ve sıcak... Zaten tüm gezi boyunca da böyle geçti...

İlk gün rota Ekincik...
Marmaris Körfezini çıkar çıkmaz herkes uyumaya başladı... Semrayla ben uykuya direniyoruz, dün geceki yolculuğun yorgunluğu had safhada... Neredeyse kapanan gözlerimi Semranın demlediği taze çayın kokusuyla açtım...
Denizde bizden başka kimsecikler yok... Sanki tüm deniz bize rezerve edilmiş...

Hava kararmadan Ekincik koyuna girdik...İyiki de kararmadan girmişiz iskeleye doğru tüm tonozların yüzer halatları deniz üzerinde öylesine yüzdüğü karmaşık bir halde duruyor gece karanlıkta olsa takılmamak mümkün değil...

Koyun dibine doğru sol taraftaki Muhtarlığın tahta iskelesine dikkatlice kıçtankara olmaya çalıştık ama derinlik maalesef kurtarmadı, bunun üzerine daha beri taraftaki beton ve dibi kayalık yere dikkatlice demir atıp kıçtankara yanaştık. Kıyıda balık tutan biri palamar halatımızı aldı, kıyıdaki demir aneleden geçirip bize uzatmasını beklerken oraya bağlayıverdi... Kıyı ile aramızda epeyce mesafe var, pasarellamız yetişmeyecek ama neyse botumuzu araya koyup onunla çıkabiliriz...

Herkes hazırlandı, üst baş vs... teknenin kapısını kilitleyip sırayla botla geçeceğiz derken bir şaplama sesi ve çocukların bağırtısı ile arkamı döndüğümde Özcanın kel kafasını gecenin karanlığında ayın ve yıldızların ışıltısı ile yakamozların aydınlattığı sudan çıkarken gördüm...:)

Çok güldük... Özcan hemen duşa giderken bizlerde cüzdan, saat telefon gibi değerli şeyleri kurutup, kıyafetini duru sudan geçirip astık...

Neyse başkaca bir sorun çıkmadan selametle kıyıya çıkıp toprak yoldan ağaçlar arasından geçip Tahirin pansiyona yürüdük...

Ekincik köyünde Tahirin Pansiyonuna gideceğiz, gündüzden telefon edip balıkları sipariş etmiştik ...
Tahir bize portakal ve mandalina ağaçları altında bahçede bir masa hazırlamış bile...
Tahir Ekincikte bir aile pansiyonu işletiyor. Eşi mutfakta, Bayram nedeniyle kızı ve torunları da ziyarete gelmişler...

Yaklaşık 2,5 kilo bir akya fırında... Reyhan mutfakta taptaze yeşillikler ile salata hazırlamaya yardım ediyor...

Zeytinyağlılar, mezeler, sıcak bir çorba ile başladık aç karınlarımızı doyurmaya...
Arkasından koca tepsi içinde Akya teşrif etti masaya...

Çocuklar yemek sonrası bahçeden mandalina toplamaya başladılar...
Epeydir böylesine lezzetli ,kokulu tatlı mandalina yememiştim...
Tatlı, çay, kahve derken yorgunlukta iyice çöktü...

Tekrar aynı yoldan ay ışığı ve yıldızlar altında Can'ın astronomi bilgisini dinleyerek teknemize döndük...

Geçen sene de Burhan-Gönül-Hatice ile beraberdik...
Burhanın gece karanlığında koyun görüpte ürktüğünü anlatıp güldük hep beraber...:)

Önce çocuklar sonra Kadınlar dikkatle sorunsuz olarak tekneye geçti...
Sırada Özcan var...:)
Özcan bota adımını atar atmaz yine neredeyse denizi boyluyordu allahtan olduğu gibi botun içine yüzü koyun uzanıverdi... Nazar mı var nedir? İlk fırsatta kurşun döktürmeli...
Yine başladık gülmeye...
Sabah palamar halatlarını ben çözeceğim artık Özcana tekneden dışarı çıkmak yasak... :)

Yarın Ekincikte kahvaltı ve Fethiye...

Sevgilerle...

Eyüp

Rossinante' de Bayrak Değişimi...

2009-11-19T10:34:00.009+02:00

Teknemiz Rossinante Wilmingtone kayıtlıydı ve ABD Bayrağı taşıyordu...

İlgili Kanun gereği 30.11.2009 tarihine kadar geçici bir süre ile kolaylık sağlanmıştı.

Yakın dostumuz Cenk Cesur'un teknesi Biancaya Türk Bayrağı takması bizi cesaretlendirdi...

( http://www.yelkenozgurluktur.com/)

Bizde Burhanettinle düşündük taşındık ve bu fırsattan faydalanmaya karar verip Rossinantenin bağlama limanını Marmaris olarak kaydettirip kıçındaki ABD Bayrağını Türk Bayrağı ile değiştirdik...

Bu süreçte bize çok yardımcı olan OffShore Sailing ve Metin Çakır dostumuza çok teşekkür ederim.

Sevgilerimizle...

Eyüp

Datça' dan bir denizsevdalısı ve ressam Mehmet Ünsalan Ağabey...

2009-11-12T16:45:00.010+02:00

Gezgin Korsan forumunda tanıdım Mehmet Ağabeyi.
Kendi yaptığı suluboya resimlerini çok beğendim.
Hepsi Datça ve çevresini anlatan, denizle, tekneyle ilgili...
Sıcak renkleriyle içinizi ısıtan, deniz ve tekneyle bağınızı kuvvetlendiren türden...

Kendi teknesini yaptı, çok güzel, çok denizci bir tekne...
Datça Limanında nazlı nazlı salınıyor...
Adı da Baracuda...
O çok ayrı bir hikaye...

Datçaya yolu düşenler mutlaka Limanda bakınsınlar çevrelerine...
Baracuda ve denizci M.Ünsalan Korsanla tanışsınlar...
Ben henüz tanışmadım ama önümüzdeki mevsimde mutlaka uğrayıp bir demli çayını içeceğim...

Sevgiler...

Eyüp